Mirzə Xəzərin Səsi: Category Əkslər

Məlahət Ağacanqızı: Rüstəm İbrahimbəyov tanınmış AZAD ruhlu ziyalıdır

Mirzə Xəzər — Mon, 10 Nov 2008 23:15:21 -0500

YEDİYİMİZ - GÖZ YAŞI DADINDA

Bir dəfə Aristotelə deyiblər:”Səni kimsə söyüb. -Həmin adam qiyabi olaraq lap məni döysün, vecimə deyil.”- cavabını verən filosof , bəlkə də uzun bir davaya nöqtə qouyub. Rüstəm İbrahimbəyov müsahibəsi ilə bağlı mübahisələr Qarabağ danışıqları kimi çox uzanacaq deyəsən...Amma bu mübahisəli danışıqlarda iştirak edən hər iki tərəf Azərbaycanın TANINMIŞ ziyalılarıdır. TANINMIŞ ziyalılardan 248 nəfər Rüstəm İbrahimbəyovu müdafiə adıyla bir sənəd hazırlayıblar. Lap yaxşı!Mən də R.İbrahimbəyovu müdafiə adıyla 999 nəfər TANINMAMIŞ Azərbaycan vətəndaşının imzasını toplamışam.Ən sonda oz adımı yazıb qəşəng bir rəqəm -1000 imzalı müdafıə sənədi hazırlamışam. Amma bütün bunlara Rüstəm İbrahimbəyovun ehtiyacı yoxdur. Niyə? Ona gorə ki, R.İbrahimbəyov TANINMIŞ AZAD ruhlu ziyalıdır-QUL ruhlu ziyalı deyil. Və dediyi hər bir sözün üstündə duran ziyalıdir. Daha bəziləri kimi hərdən bir SÖZÜN üstünə hoppanmır.

Əziz TANINMIŞ ziyalılar! Rüstəm İbrahimbəyov nəinki Milli məclisdə ONU tənqid edənlərin, lap dünyanın bütün “tənqidbazlarının”cavabını verə biləcəyini öz müsahibələrində qorxmadan, çəkinmədən deyir. Azadlıqda olan TANINMIŞ ziyalının müdafiəsinə hazırladığınız SƏNƏDDƏN birini də AZADLIQDA olmayan TANINMIŞ ,bəlkə də kimin üçün isə TANINMAMIŞ sayılan JURNALİSTLƏR üçün hazirlasaq dünya dağılmaz ki...Heç olmasa bir anlıq ölməz şair MƏMMƏD ARAZIN “Məndən ötdü, qardaşıma dəydi...”məşhur şerini yadınıza salın:

...Məndən ötdü!
Sevincə bax,qeyrətə bax!
Bunu yazan xilqətə bax!
Məndən ötdü!
Qulağımdan getmir bu səs,
Zərbələri qardaşına ötürən kəs
Elə bil ki,bax bu gecə
Qulağımın dibindəcə
Xətainin süqutuna
Qəh-qəh çəkdi...
Səndən ötən mənə dəydi,
Məndən ötən sənə dəydi.
Səndən,məndən ötən zərbə
Vətən,
Vətən ,sənə dəydi...

Biz İRANDA yaşamırıq, Azərbaycanda yaşayırıq. Bir diskin üstündə 12 AŞIQI həbs edib zindana atmaq İRAN rejimi üçün adi hallardan biridir. Azərbaycanı iki yerə bölüb yarısını özünə, yarısını Rusiyaya verən İRAN hökuməti milli ruhlu AŞIQLARI həbs etməsə zorla, fırıldaqla aldıqlarını İTİRƏ bilər. Biz də azad ruhlu jurnalistləri, ziyalıları şərləməklə çox şey itiririk. Bu gün həbs olunan HAQQIN müdafiəsinə qalxmasaq olan-qalan torpaqlarımıza bir gün ya Rusiya ,ya İran ,ya da Ermənistan sahib çıxacaq.
Həbsdə olan JURNALİSTLƏRİN müdafiəsi deyəsən jurnalist Sevinc Telmanqızıdan başqa heç kəsi maraqlandirmır. HƏBSXANA ilə MƏTBƏX yazıları arasında qalan bir xanımdan nümunə götürmək lazımdır. KİŞİLƏRİ KİŞİLƏR QORUMALIDIR! KİŞİ KİŞİNİ DARDA QOYMAMALIDIR!

TANINMIŞLAR və TANINMAMIŞLAR ! Həbs olunan JURNALİSTLƏRİN SİZİN müdafiənizə ehtiyacı var.
Sumqayıt hadisələrində ƏHMƏDOV soyadlı bir oğlanı həbs etmişdilər.AZADLIQ meydanında XALQ “ƏHMƏDOVA AZADLİQ !” deyib uğuldayırdı.Redaksiyanin əməkdaşı Məhəbbət xanım mənimlə idi.Bir yaşlı qadın ağlaya-ağlaya”ƏHMƏDOVA AZADLIQ!” qışqırırdı.Bizə elə gəldi ki,yaşlı qadın Əhmədovun çox yaxın qohumudur.Qadın bir anlıq yumruqlanmış əllərini aşağı saldı.Və həyacanla bizdən soruşdu:”Əhmədov kimdir ? “ Sonra cavabımızı gözləmədən dedi:”Hər kimdir ,bizim balamızdır,azad olsun!”Daha hündürdən,daha həyacanla “ƏHMƏDOVA AZADLIQ!” qışqırmağa başladı. Biz iyirmi il əvvəl tanımadığımız AZƏRBAYCAN oğullarını “BİZİM BALAMIZDIR” deyib müdafiə edirdik.Bu gün isə SUSURUQ!Qazan asırıq,bayram edirik.Həbsdə olanların ailələri süfrəsinə göz yaşlarını düzürsə yediyimiz GÖZ YAŞI dadı verəcək.

Ramiz RÖVŞƏN: QORUMAĞI ÖYRƏNƏK

Mirzə Xəzər — Sat, 08 Nov 2008 07:01:39 -0500

2008-11-07 - 11:46:00

Neçə gündür Azərbaycanda qəribə bir «hücum və müdafiə» kampaniyası yaşanır. Bu hücumun da, müdafiənin də hədəfi, ünvanı bir nəfərdir: mənim köhnə dostum, dünya şöhrətli sənətkar Rüstəm İbrahimbəyov.

Əslində Rüstəmin müdafiəyə ehtiyacı yoxdur. Əksinə, təkcə özünü yox, başqalarını da müdafiə etməyə onun gücü çatar. Amma Rüstəmin müdafiəsinə cəmiyyətin ehtiyacı var. Çünki Rüstəm İbrahimbəyov kimi böyük şəxsiyyətlər göz görə-görə yalandan şərlənərək ictimai rəydə nüfuzdan salınıb zəiflədikcə cəmiyyət özü də zəifləyib müqavimət gücünü itirir. Və bəlkə Rüstəmə qarşı bu qəfil hücumun məqsədi də onu əzməkdən daha çox (əslində bu mümkün olan iş deyil!) cəmiyyətin müqavimət gücünü yoxlamaqdır.

Əgər Milli Məclisin tribunasından Rüstəm İbrahimbəyov kimi adamı şərləmək mümkündürsə, gözdən-qulaqdan uzaq yerlərdə başqalarının başına gör nə oyunlar gətirmək mümkündür. Axı Rüstəm özü demişkən, ondan fərqli olaraq bu məmləkətdə minlərlə, milyonlarla adamın zordan, şərdən müdafiə olunmağa nə gücü, nə də imkanı var.

Əslinə qalsa, bu, Rüstəm İbrahimbəyova qarşı birinci hücum deyil. Bir müddət əvvəl də onun ssenarisi əsasında Roman Balayan adlı bir erməni rejissorunun film çəkməsi ilə bağlı hay-küy qopmuşdu. Xüsusən də bu gün Rüstəmi müdafiə edən bəzi qəzetlər onu ittiham atəşinə tutmuşdular. Elə bil Roman Balayanla Zori Balayanı səhv salmışdılar. Halbuki az-çox kinodan xəbərdar olanlar bilir ki, Roman Balayan adlı erməni rejissoru yoxdur, A.Dovjenko adına Kiyev kinostudiyasında işləyən erməni familiyalı rus rejissoru var. Onun 1970-ci illərdə çəkdiyi «Yuxuda və ayıqlıqda uçuşlar» filmi çox məşhur idi. O filmdən sonra Balayan Rüstəmin «Talismanım, qoru məni» ssenarisi əsasında da maraqlı bir film çəkdi. Amma hər halda, məncə, film ssenaridən aşağıydı.

Yox, təzədən Roman Balayan söhbətinə qayıtmaqla, bu rejissorun sözün tam mənasında deyil, «alayarımçıq erməni» olduğunu deməklə mən heç də Rüstəmi «təmizə çıxarmaq» istəmirəm. Çünki dediyim kimi, buna onun ehtiyacı yoxdur. Bir də ki ermənilərin törətdiyi bu qanlı müharibədən, başımıza gətirdikləri min bir müsibətdən sonra da, X əsr erməni şairi Qriqor Narekatsinin Allaha sevgiylə dolu şeirləri, XX əsr erməni yazıçısı Qrant Matevosyanın insana sevgiylə dolu hekayələri məndən ötrü öz bədii dəyərini qətiyyən itirməyib və mən inanıram ki, Zori Balayan kimi şərəfsizlərin qızışdırdığı bu qanlı müharibə təkcə Allaha və insanlığa yox, Narekatsi və Matevosyan kimi sənətkarların ruhuna da ziddir, təhqirdir. Bir neçə il qabaq, sağlığında Yerevanın göbəyində yaşaya-yaşaya heç kəsdən qorxub çəkinmədən Matevosyan özü bunu deyə bilirdi.

Ümumiyyətlə, özünün də, özgənin də, hətta düşmənin də yaxşı və pis cəhətlərini görməyi və deməyi bacarmaq ruhun sağlamlığına dəlalət edir. Və bu gün öz əslini, kökünü dananlar, «dünyada bizdən pis millət yoxdur» deyib azərbaycanlı olmaqdan utananlar nə qədər cılız və miskindirsə, burnunun ucundan qırağı görməyə-görməyə «dünyanın əvvəli də bizik, axırı da» deyib döşünə döyən nadanlar da bir o qədər cılız və miskindir.

Yox, bizim xalqımız başdan-başa «elita»dan ibarət deyil və ümumiyyətlə, dünyada «elitar xalq» yoxdur. Dağın ucalığı onun zirvəsiylə ölçüldüyü kimi, xalqın da ucalığı onun elitasıyla, yəni seçilmişləriylə ölçülür. Hər bir xalqın elitası onun keyfiyyət göstəricisidir.

Bəs elitanı kim seçir?

«İstedad Allah vergisidir» deyirlər. Və «elita» deyəndə də, ilk növbədə, bəxtinə Allah vergisi düşən böyük istedad və intellekt sahibləri nəzərdə tutulur. Yəni Allahın seçilmişləri… O xalq xoşbəxtdir ki, onun seçdikləri (o cümlədən Milli Məclisə də) Allahın seçdikləri ilə üst-üstə düşür. Çünki əks halda, yəni Allahsız ölkədə xoşbəxt olmaq müşkül məsələdir.

Amma ziyalı elitanın formalaşması üçün təkcə istedad və intellekt kifayət eləmir. Bunlar yalnız kərpiclərdir. O kərpicləri birləşdirən sement isə, heç şübhəsiz ki, mənəviyyat, vicdan və əxlaqdır. Rüstəmin dediyi bəlanın, yəni bu millətin ziyalı elitasının son illərdə get-gedə tənəzzülə uğramasının, uçula-uçula, kiçilə-kiçilə əriyib yoxa çıxmasının da maddi və siyasidən daha çox bəlkə də mənəvi səbəbi var. Səbəb sementin keyfiyyətsizliyidir.

Əslinə qalsa, ziyalılıq «mənəvi zadəganlıq» deməkdir. Və mən əminəm ki, Azərbaycanın ziyalı elitası mənəviyyatı madiyyatdan üstün tutsaydı, həmişə gücün yox, haqqın yanında olsaydı, bu gün elitamızın maddi vəziyyəti də indikindən daha yaxşı olardı. Çünki o özü heç kəsin ayağına getməzdi, onun ayağına gələrdilər. Və bəlkə xalqımızın taleyində də çox şey başqa cür gedərdi.

Hələ keçən əsrin əvvəlində Aleksandr Blok özünün məşhur «İnqilab və ziyalılıq» məqaləsində əsil ziyalının həmişə müxalif ruhlu olduğunu, istənilən hakimiyyətə «dəstək olmağa» yox, «qulp qoymağa» vərdiş elədiyini yazırdı.

Əslində dünyanın hər yerində bu belədir və normal ölkələrdə də buna çox təbii baxırlar. Amma bizdə hətta ən böyük sənətkarlara da münasibət «sev məni, sevim səni» prinsipi üzərində qurulub. Özü də bu dediyim təkcə hakimiyyətə yox, müxalifətə də aiddir. Son illərdə özünü müxalifət sayan bəzi qəzetlərdə böyük Azərbaycan yazıçısı və ziyalısı Anarın ünvanına deyilən təhqir, şər, böhtan hakimiyyətdəki hansı naqis məmurun, rüşvətxorun və ya korrupsionerin ünvanına deyilib?!

Mən hələ öz ünvanıma deyilən şərdən, böhtandan danışmıram. Özü də iqtidar mətbuatında yox, məhz həmin o müxalifətçilik iddiasında olan qəzetlərdə. Doğrudan da, «Roma papasından daha artıq katolik olmaq» iddiasına düşmək gülüncdür.

Amma müqəddəs adları narahat etməyə dəyməz. Bütün bunlar hamısı məqsədli şəkildə idarə olunan idbar bir kampaniyadır. Xalqın sevib inandığı sənətkarları təhqir edə-edə ictimai rəydə hörmətdən salmaq və ictimai rəyi get-gedə buna öyrəşdirmək, keyləşdirmək, kütləşdirmək… Sonrası da məlumdur. Bəli, ictimai rəydən qorxub çəkinmədən Bəxtiyar Vahabzadəni, Anarı, Əkrəm Əylislini, Rüstəm İbrahimbəyovu, Sabir Rüstəmxanlını və ya Ramiz Rövşəni şərləmək mümkündürsə, onda bir başqa şairi də şərləyərək cibinə nəşə atıb türməyə salmaq həmişə mümkün olacaq.

Doğrudanmı bu həqiqəti bilmək üçün böyük ağıl lazımdır?

Yazımın sonunda iqtidarlı-müxalifətli bu günlərdə Rüstəm İbrahimbəyovu müdafiə edən bütün insanlara öz təşəkkürümü bildirirəm. Yazımın əvvəlində dediyim kimi, Rüstəmin özünün buna ehtiyacı olmasa da, bu xalqın, cəmiyyətin ehtiyacı var. Çünki sənətkar yazıb-yaratdıqlarıyla öz xalqını ucaltdığı kimi, xalq da öz sənətkarını qorumağı bacarmalıdır.

Gəlin, yavaş-yavaş qorumağı öyrənək. Özümüzü də, dostlarımızı da, sənətkarlarımızı da, torpaqlarımızı da…

Media Forum

Saxta millət, saxta seçkilər, saxta namizədlər

Mirzə Xəzər — Wed, 24 Sep 2008 21:22:39 -0400

Şərəfsizin bir adı var…

Saxta millət, saxta seçkilər, saxta namizədlər

Azırbaycanda hər şey vizual xarakter almağa başlayır. Şəhərdə gördüyümüz gözəlliklər, abadlıq, parklar – hər şey vizual xarakter daşıyır, mahiyyət etibarilə isə Azərbaycan günü-gündən batıb gedir. Hakimiyyət trilyardlarla var-dövləti özününküləşdirir, əvəzində seçkiyə bir ay qalmış park-xiyaban salmaqla gözdən pərdə asır, hələ azmış kimi hər yerə də Heydərin adını qoyurlar.

Yenə seçkilər gəlir… Yenə maskalar yırtılır, kimin kim olması üzə çıxır. Baharda çiçəklər açıdığı kimi bu payızda da şərəfsizlər üzə çıxır. Azərbaycanda həmişə şərəfsiz insanlar olub, yenə yaranır, hələ gələcəkdə də meydana gələcəklər. Seçki bu şərəfsizlərin məzun günüdür, yəni məhz seçki vaxtı şərəfsizlər imtahan verib müstəqil həyata atılırlar. Keçmiş seçkilərdəki imtahanlardan uğurla çıxmış şərəfsizlərdən İqbal Ağazadəni, Qüdrət Həsənquliyevi, Fazil Qəzənfəroğlunu misal göstərmək olar. Onlar həmişə əqidəsizliyi ilə diqqət mərkəzində olublar. Prezident Aparatının tula payı kimi verdiyi qəpik-quruşlarla partiya sədri olan bu kişilər indi seçkilərdə xalqa ağıl öyrətməyə çalışırlar.

Televizorda onların sifətlərini görəndə lap əsəbiləşirəm də. Tutaq elə, İqbal Ağazadəni. A kişi, sən hara, prezidentlik hara?! Heç jek müdiri olmağa da layiq deyilsən eee sən. Pul hesabına partiyana özün kimi əqidəsiz insanları toplamısan, arada-ortada qəzetlərdə səs-küy salırsan, parlamentdə müxalifət kimi görünməyə çalışırsan. Bir məsəl var, deyir, dəvəquşu başını soxub quma, daaa bilmir ki, camaat ona tamaşa edir. Siyasətdən az-çox başı çıxan hamı bilir ki, sən İqbal hakimiyyətin 1 nömrəli işverənisən. 2003-cü ildə biabırcasına televiziyada müstəntiqin suallarını cavablandırarkən hər şeyi İsa Qəmbərin üstünə atdın. O gündən millətin gözündə “ucaldın”.

Başqa namizədlərdən də bir-iki kəlmə danışmaq istərdim. Hafiz Hacıyev haqqında çox danışmaq istəmirəm, çünki bu adam artıq şərəfsizliyini boynuna alıb. Şəhərin bütün fahişələri Müasir Müsavat partiyasına üzv yazılıblar. Daaa bundan başqa nə arqument gətirmək olar ki. Hafiz Hacıyev hakimiyyətin əlində bir pazdır, lazım gələndə çaşan məmurlara soxur, gərək olduqda isə müxalifətə qara yaxır.

Bu Qüdrəti görəndə əsl alverçi yadıma düşür. Heç bir çəkiyə malik olmayan, amma özünü xarizmatik lider kimi göstərən bu insana yazığım gəlirç, vallah.

Elə Fazil də onun tayıdır.

Fuad Əliyev haqqında heç nə deyə bilməyəcəm, çünki bu insanı birinci dəfədir ki, görürəm.

O ki, qaldı Qulamhüseyn Əlibəyliyə…. burada dərin bir ah çəkirəm, gedib bir çay içib sonra gəlib bu misraları yazıram. Çünki, bu insana çox hörmətim var idi. Ağlına, savadına, davranışına həmişə hörmətlə yanaşmışdım. Deyirdim ziyalıdır. Amma ziyalı olmaq heç də çoxlu kitab oxumaqla bitmir, hörmətli Qulamhüseyn müəllim. Kitabda yazılan müqəddəs ideyaları, dəyərləri həyatda yaşatmaq da gərəkdir. Siz amma çox tab gətirə bilmədiniz. Nəfsinizi axıra qədər saxlaya bilmədiniz. Nəyiniz əksik idi?! 3 dəfə Milli Məclisə üzv seçilmişdiniz, 15 il deputat olmusunuz. Ev-eşik, imkan, hörmət-izzət – hər şeyiniz var idi. Amma milyonunuz yox idi ki, onu da sizə hakimiyyət verdi. Amma milyona satdınız hörməti, izzəti, sizə olan ümidləri, illərdir universitetdə tələbələrə haqqında danışdığınız müqəddəs dəyərləri, əqidənizi, bir sözlə hər şeyinizi milyona satdınız. Yenə də yazıqlar olsun sizə.

O ki qaldı əsas namizədə, onun haqqında heç söz demək istəmirəm. İlham Əliyevi nəzərdə tuturam. Nə deyə bilərəm ki?! Hər şey göz qabağındadır. Desəm, çox yaxşı prezidentdir, uğurlu daxili-xarici siyasəti var, onda mən də olaram İqbal Ağazadə və ya Qulamhüseyn Əlibəyli, desəm ki, xalqına qənim kəsilmiş bir diktatordur, azad sözün düşmənidir, onda da polislərimiz yolda-kəsəkdə cibimə nəşə-zad atıb, şərləyib atarlar türməyə. Odur ki, İlham Əliyev haqqında heç nə deyə bilmirəm, qorxuram. Qorxuram ki, əqidəmi, ləyaqətimi itirərəm, ya da ki, günahsız yerə zindanda çürüyərəm. Məncə millətin böyük hissəsi də elə mənim günümdədir…qorxurlar…nə belə etməyə…nə də ki, elə etməyə…

Əhməd Şahidov

http://www.gundem.az/archives/470

Etibar Əliyev: Yoxsulluq, yoxsa səfalət

Mirzə Xəzər — Wed, 10 Sep 2008 05:39:11 -0400

Azərbaycanda əhalinin vəziyyəti pisləşdikcə hökumətimiz bəyan edir ki, yoxsulluğun səviyyəsi aşağı düşür. Yadımdadır ki, kasıbçılıq termini bu terminlə əvəz ediləndə bunlardan əvvəl hansı durumun olmasının adı çəkilmirdi. Məsələn səfalətin. Tutaq ki, hökumətin dediyi kimi, biz yoxsulluqdan çıxdıq, maraqlıdır, onda hara daxil olduq? Varlı təbəqəyəmi? Yoxsa orta yoxsulluğa? Bir dəfə Xo Şi Mindən ölkəsində nəyə görə yoxsulların sayının çox olması barədə soruşulduqda o, maraqlı bir cavab vermişdi: “Unutmayın ki, biz səfalətdən yoxsulluğa gəlmişik”. Rəsmilərin göstərdiyi rəqəmlər yoxsulluq göstəricisi yox, deyəsən, səfalət göstəricisidir. Avropada yoxsulluq dedikdə işləyənlər üçün yaşayış minimumunun 2,5-ə, işləməyənlər üçün isə 1,5-ə hasili başa düşülür. Azərbaycan əhalisinin yarısından çoxu yeməyini təmin etmək üçün işləyir. Yalnız yemək üçün çalışan adamın adı yoxsul ola bilməz. Yoxsul mədəsi ilə yanaşı hansısa bir məişət əşyası sıradan çıxdıqda onu, yaxud əyin-başını ildə bir dəfə dəyişə bilən adamdır. Yəni yoxsulluq sosial, səfalət isə bioloji termindir. Indi bir an təsəvvür edin - mədəsi üçün çalışan birinin hansısa bir məişət əşyası sıradan çıxıb, yaxud onu qəfildən iki toya çağırıblar. Onda onun səfil olması dərhal üzə çıxacaq. Ancaq el arasında belə bir deyim var: “acından ölən görmüsünüz?” Bu deyimin müəllifləri bir şeyi başa düşmürlər ki, acından ölmək problemi artıq Afrikada da aradan qaldırılıb. Həmin Afrikada deyirlər ki, iki cür: kiçik və böyük yoxsulluq var. Kiçik yoxsulluqda insan həyat üçün zəruri olan malları almağa pul tapa bilir. Böyük yoxsulluqda isə insan daim bir suala cavab axtarır. “Mən nə üçün yaşayıram?” Sovet dönəmində bəlkə də öz-özünə bir orta təbəqə formalaşmışdı. Həmin təbəqəni müəllimlər, həkimlər və mühəndislər təşkil edirdi. Aldıqları əmək haqqı hesabına. Bu sistem dağıldıqdan sonra həmin sənət sahibləri yoxsulluğa yuvarlandılar. Bu səbəbdəndir ki, orta məktəblərimizi kişi müəllimlər kütləvi şəkildə tərk etməyə başladılar. Nəticədə indi məktəb müəllimlərinin 80 faizindən çoxunu qadınlar təşkil edir. Azərbaycan vətəndaşını səfalətə sürükləyən çoxlu səbəblər var. Onlardan biri təhsildir. Heç kimə sirr deyil ki, bu gün təhsil ailələrin büdcəsini dağıdır. Təhsilin bütün pillələri artıq pullu olub. Mən hələ qeyri-rəsmi yığılan pulları demirəm. Müəllim səfalətdən çıxıb yoxsulluğa daxil olmaq üçün məktəbdən çox evdə uşaqlara ödənişli dərs keçir. Bunun əks effekti dəhşətdir. Orta məktəblər artıq təhsil və tərbiyə vermək funksiyalarını itirir. Akademiyanın alimləri magistr işi, namizədlik və doktorluq dissertasiyaları yazıb satmaqla yoxsulluğa qarşı mübarizə aparırlar. Bunun əks effekti də dəhşətlidir. Bu səbədən cəmiyyəti savadsız alimlər ordusu başına götürüb. Insanın yaşayış minimumuna təminat verməyən dövlət onun yaşamaq hüququnu inkar edir. Bizim insanlarımız hökumətin onların yoxsulluqlarını aradan qaldırmasına artıq ümid etmirlər. Əksinə hökumətin onları səfalətə sürükləməsindən qorxurlar. Bunun əyani sübutları da var. Məsələn, kommunal xərclərin fantastik həddə qaldırılması. Akademiya işçiləri və ali məktəb müəllimlərinin də ümidinə son qoyuldu. Yeni qəbul olunacaq “Təhsil haqqında” qanunda deyəsən onlarla əməlli başlı məzələnmişdilər. Elmlər namizədləri 300 manat, elmlər doktorları üçün isə 500 manat aylıq əmək haqqı nəzərdə tutulurdu. Alimlər o qədər sevinirdilər ki, bəlkə bu rəqəm onların yuxularına da girirdi. Ancaq 25 faiz bu uzun sürən ümidə son qoydu. Indiki inflyasiya və bahalaşma ilə alimə necə yoxsul deyəsən? Ancaq bir şey də maraqlıdır. Bizim xalq nə yoxsulluq, nə də səfillik adını üstünə götürür. Bu həm də bir qürur əlamətidir. Ancaq birdən, səfili demirəm, yoxsulun uşağı atasından kürü, yaxud balıq istəsə - onda bu işi bacarmayan ata “mən nə üçün yaşayıram” sualını özünə verməyə bilməz.

("Azadlıq" qəzeti, 10.09.2008)

Zərdüşt Əlizadə: “Əliyevlər hakimiyyəti Qarabağı ermənilərə verib”

Mirzə Xəzər — Wed, 03 Sep 2008 21:41:36 -0400

Avropa Azərbaycana dəstək vermir

Zərdüşt Əlizadə: «Bu da Heydər Əliyev, Ilham Əliyev diplomatiyasının nəticəsidir»

Avropa Ittifaqının xarici əlaqələr və Avropa Qonşuluq Siyasəti məsələləri üzrə komissarı Venita Ferrero Valdner təmsil etdiyi qurumun Gürcüstan, Ukrayna və Moldovanın ərazi bütövlüyünü dəstəklədiyini deyib. Komissarın sözçüsü xanım Kristian Xomman Avropa Ittifaqının Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıdığını bildirsə də, Valdnerin fikirləri daha çox diqqət çəkib. Rusiyanın Gürcüstana qarşı həyata keçirdiyi təcavüz zamanı bitərəf mövqedə dayanan Azərbaycanın Avropa Ittifaqının dəstəyini ala bilməməsi nə ilə bağlıdır? Məsələyə münasibət bildirən politoloq Zərdüşt Əlizadə bunu Əliyevlər hakimiyyətinin uğursuz diplomatiyasının məntiqi nəticəsi adlandırır: “Xalqımızın təmtəraqla qeyd etdiyi Lissabon sammiti hamının yadındadı. Həmin sammitdə ATƏT-in qəbul etdiyi son sənəddə qurumun Gürcüstanın, Moldovanın, Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıdığı yazılmışdı. Onda Ermənistan prezidenti Levon Ter-Petrosyan qərara veto qoydu. Bundan sonra Azərbaycanın adını qərardan çıxarmaq istədilər. Onda Heydər Əliyev veto qoydu. Belə olan halda ATƏT ölkələri iki seçim arasında qaldılar. Ya Levon Ter Petrosyanı, ya da Heydər Əliyevi mövqeyindən geri çəkilmək üçün dilə tutsunlar. Ter-Petrosyan mövqeyindən geri çəkilmədi, Əliyev çəkildi. O cümləni ATƏT-in son sənədindən çıxardılar. Əvəzində Heydər Əliyevə heç bir hüquqi əsası olmayan Lissabon bəyanatını verdilər. Həmin bəyanatda dövlət başçıları dedilər ki, bu münaqişə dörd prinsip əsasında tənzimlənməlidir. Ondan sonra Heydər Əliyev qayıtdı və Brejnevin gəlişi zamanı olduğu kimi bayram elan elədi. Ondan sonra da Lissabon sammitini iki il bayram etdirdi. Daha sonra ATƏT Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanımaq mövqeyindən geri çəkildi. Indi də bilirsiniz, Abxaziya, Osetiya və Dnestryanının adı çəkilir. Ancaq Azərbaycanın adı çəkilmir. Bu da Heydər Əliyev, Ilham Əliyev diplomatiyasının nəticəsidir. Azərbaycan xalqı bixəbərdi. Qarabağ gedib, hakimiyyətimiz onu verib. Gündəlik siyasəti ilə də bunu təsdiq edir. Ancaq Azərbaycan xalqına torpağın bir hissəsinin verildiyini hiss etdirməməkdən ötrü vaxtaşırı Ilham Əlmyev deyir ki, lazım olsa Qarabağı alarıq. Bu daxili istehlak üçündür. Ancaq hamı bilir ki, Əliyevlər hakimiyyəti Qarabağı ermənilərə verib. Məsələ birmənalı olaraq qurtarıb. Onun qaytarmaq yolları var. Ancaq cəmiyyət bu istehlak bayramından oyanmalıdır. Qeyrətə gəlib haqqını tələb etməlidir. Azərbaycan demokratik dövlət olmalıdır. Onda xalqın zəkası və qətiyyəti neft, qaz pullarının yeyilməsi yox, dövlətin inkişafına və ərazi bütövlüyünə yönəlməlidir. Bu da bizim hakimiyyətin istəyinə, məqsədlərinə uyğun deyil. Ona görə xalqı yalanla yedizdirirlər, vaxtaşırı Akif Nağının hansısa səfeh bəyanatını bayram edirlər. Əslində isə real siyasət ona yönəlib ki, Qarabağ yoxdur”.

Fizzə

"Azadlıq" qəzeti, 04.09.2008

Xaliq Bahadır: Ən bacarıqsız hökumət - Əliyev hökuməti

Mirzə Xəzər — Fri, 01 Aug 2008 22:10:53 -0400

Bir çox dünya reytinq göstəriciləri üzrə ölkəmizin sonuncu yerləri tutmasına çoxdan öyrəncəliyik. Bugünlərdə yeni bir reytinq göstəricisi ilə tanış olduq: dünyanın ən bacarıqsız dövlətlərinin reytinq göstəricisi. Bu göstəriciyə görə, Azərbaycan 177 ölkə arasında 64-cü yeri tutur, “Ermənistan” 109-cu. Bu sıralama pisdən yaxşıya doğru olduğundan bütün başqa göstəricilərdə olduğu kimi indiki göstəricidə də “Ermənistan” bizi qabaqlayır. Başqa cür desək, “Ermənistan” hökuməti özünü Azərbaycan hökumətindən qat-qat effektli, qat-qat ölkəyə yararlı hökumət olaraq göstərir. Beləliklə, Azərbaycan bacarıqsız ölkələr arasında liderlərdən sayılır. Bunu ABŞ-ın iki aparıcı politologiya institutunun ortaya qoyduğu reytinq göstəricisi göstərir.

Sözügedən reytinq göstəricisi belə formalaşdırılır: ölkənin durumunun dəyərləndirilməsi üçün beş başlıca institutun işi dəyərləndirilir. Siyasi başçılıq, ordu, polis, məhkəmə sistemi, mülki işlər - yurddaşların güvənliyinə dövlət qarantiyası. Azərbaycan bütün bu “nominasiyalar” üzrə uğursuzluq zolağında yer tutur. Hakimiyyətdəkilər başqa çağlarda olduğu sayaq indi yenə bu reytinq göstəricisinin Azərbaycana düşmənçilik üzərində qurulduğunu deyəcəklər. Ancaq reytinq göstəricisində söhbət ölkədən getsə də, dəyərləndirilən hökumətdir, hökumətin işidir. Başqa cür desək, ölkəyə hökumətin işinə görə dəyər verilir - bütün başqa reytinq göstəricilərində olduğu kimi.

Indiyədək olan başqa dəyərləndirmələr kimi Azərbaycanla bağlı indiki dəyərləndirmə də NEQATIVDIR! Bizim üçün başlıcası budur. Bu isə bütövlükdə Əliyevçi rejimin NEQATIV xarakter daşıması deməkdir. Informasiya monopoliyası yaratmaqla xalqa sırınan Əliyev dövlətçiliyi budur. Belə bir dövlətçiliklə yalnız kütləni aldatmaq olar, dünyanı yox. Bunlar özlərinin korrupsioner PEYIN siyasətləri ilə bütün dünyanı aldada biləcəklərini düşünürlər. Bundan ötrü neft pullarını bütün dünyaya səpələyirlər. Düşmənçiliyə baxın: neft pullarını bütün dünyaya səpələyirlər, yalnız xalqa ondan pay düşməməsinə çalışırlar. Bütün seçkilərin saxtalaşdırılmasının kökündə də xalqa düşmənçilik durur. Yalnız xalqa düşmən hakimiyyət bütün seçkiləri bütünlüklə saxtalaşdırar; milli demokratik ideyaların, baxışların hökumətə yol tapmaması üçün.

On beş illik PEYIN siyasəti amerikalı Peynin karyera uğursuzluğu ilə sonuclandığı sayaq sonuclanacaq - başqa sonuc yalnız başqa siyasətdən doğa bilər. Başqa siyasətin, buna uyğun olaraq başqa sonucun ortaya çıxması üçün ya hökumət özünü köklü olaraq yenidən qurmalı, ya da xalq ayağa qalxıb özünə başqa hökumət qurmalıdır. Birincinin özünü yenidən qurması strateji liderliyə bağlıdır. Indiki hakimiyyət komandasında strateji lider kriteriyasına uyğun gələn kimsə yoxdur. Elə bu komandanın ölkə üçün uğursuzluğu da bundadır. Komandada nə strategiya var, nə strateji lider. Bu bir korrupsiya komandasıdır - beş başlıca dövlət institutu ilə: prezident Aparatı; ordusu; polisi; məhkəmə sistemi; qondarma, satın alınmış “QHT”ləri ilə.

Yeraltı, yerüstü resurslarla zəngin bir ölkə dünyanın ƏN BACARIQSIZ dövlətinə çevrilir - olduqca acınacaqlı görsənişdir. Bu acınacaqlı görsənişi doğuransa on beş illik bir rejimdir- xalqa düşmən rejim. Bu rejimdən qurtulmağınsa bir yolu var: hamılıqla bir partiyada - MILLI QURTULUŞ partiyasında birləşmək! Özünü istər milli, istərsə də uluslararası qanunlardan üstün tutan bir hakimiyyətdən demokratik seçki gözləmək kimi illüziyalara son qoyulmalı, MILLI QURTULUŞ idealı baxışlarda başlıca yer tutmalıdır. Yoxsa, hələ uzun illər kriminal oliqarxiyanın “demokratik seçki” nağıllarına qulaq asmalı olarıq...

("Azadlıq" qəzeti)

Sabir RÜSTƏMXANLI: "İndi prosesləri siyasi qüvvələr yox, maliyyə qurupları, oliqarxlar və Azərbaycanın sərvətinə sahiblənmiş adamlar idarə edir"

Mirzə Xəzər — Tue, 29 Jul 2008 11:24:04 -0400

Partiyanın qətiyyətli qərarı siyasi partiyaların seyrçi mövqeyinə son qoydu
2008-07-30 11:06:00

Avqustun 27-də Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının Mərkəzi Qərargahında partiyanın Ali Məclisinin qurultay səlahiyyətli Ümumrespublika Konfransı keçirildi. Konfransın gündəliyinə ölkədəki ictimai-siyasi vəziyyətin müzakirəsi, 2008-ci il prezident seçkilərində iştirakla bağlı VHP-nin mövqeyi, Siyasi Şuranın seçilməsi və cari məsələlər daxil idi. Ali Məclisin sədri Rafiq Manaflının təklifi ilə Ali Məclisin katibi seçildi. Səsvermə nəticəsində Vasif Həsənli məclisin katibi postunu tutdu. Sonra mandat, say, redaksiya komissiyaları müəyyənləşdi. Daha sonra ölkədəki mövcud durum və ictimai-siyasi vəziyyət və partiyanın prezident seçkisində iştirakı ilə bağlı VHP sədri Sabir Rüstəmxanlının geniş məruzəsi dinlənildi.

Oxucuların maraqlarını nəzərə alıb çıxışı qısa ixtisarlarla təqdim edirik:

VHP sədri seçkidə iştirakdan imtina etdi "Bizim qurultaydan təxminən yarım il vaxt keçir. Həmin vaxtdan indiyə qədər siyasi proseslərdə, əslində, ciddi bir dəyişiklik baş verməyib. Yadınızdadırsa, biz qurultayda ölkədəki siyasi proseslər barədə çox geniş müzakirələr apardıq. Həm iqtidar, həm müxalifət barədə öz sözümüzü dedik, hətta bəzi qonaqlarımızı incidən səviyyədə danışdıq. Amma deyilən sözlərin hamısı həqiqət idi və Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasının mövqeyini çox aydın şəkildə nümayiş etdirirdi. Sizin hər birinizin siyasi səhnədə olmağınız, partiyamızın rayon təşkilatlarının digər siyasi qurumların yerli təşkilatları arasında tanınması, belə demək mümkünsə, söz sahibi olması, əqidə yoldaşlamırımızın bütün siyasi proseslərdə aktiv imştirak etməsi göstərir ki,

VHP SİYASİ KÜLƏKLƏRDƏ SAĞDAN SOLA, SOLDAN SAĞA HƏRƏKƏT EDƏN BİR QURUM DEYİL

Bəlkə də, son illərdə əvvəlki kimi görünmürük, bəlkə də, son iki ildə ölkədəki siyasi proseslərə səbrli münasibət göstəririk, amma Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası mövqelərinin doğru olduğu sübut olunan və ən azı ictimaiyyət arasında öz nüfuzunu qoruyan partiyadır. Mən bu məsələləri təhlil etmək istəmirəm. Bu, bizim qəzetimizdə də vaxtaşırı təhlil olnur, müxtəlif məclislərdə deyilir. Hər-halda rəylər göz qabağındadır. Bizi indiyədək ittiham edən qurumların indiki durumu da hamıya bəllidir. İndiyədək özünü əsas, radikal müxalifət adlandıran qüvvələrin indiki mövqeyi, onların hakimiyyətlə əlaqələri də göz qabağındadır. Bütün bunların konteksində, mən səmimi şəkildə deyirəm, bizim dəyişilməz mövqeyimiz var. Mən həmişə demişəm, indi bir daha təkrar edirəm, siyasi prosesləri xarici ölkələrin istəklərinə uyğun qurmaq olmaz. Bu gün bizim dediklərimiz təsdiqlənir:

XARİCDƏN DƏSTƏKLƏR İNDİ ANCAQ İQİTİDARA İŞLƏYİR

Bundan əvvəl xarici dəstəyə güvənənlər, indi deyirlər, yox, gərək xalqın gücünə arxalanaq. Xarici qüvvələrə inanmaq milləti parçalayıb. Elə buna görə də bu gün müxalifət xalqı öz arxasında hiss etmir, onun gücündən yararlana bilmir. Bu il seçki ildir. Seçkilərə xarici qüvvələrin təsiri danılmazdır. Amma hər şeyi xarici dövlətlərin ixtiyarına vermək olmaz. Bu amilin bizimlə qonşu ölkələrdə hansı durumu yaratdığını, hadisələrin nə ilə nəticələndiyini gözümüzlə gördük. Ölkəmizə gldikdə isə bu neçə illik siyasi proseslər göstərdi ki,

XARİCİ GÜCLƏR ÖLDKƏDƏKİ SİTÜASİYANI DƏŞMƏKDƏ MARAQLI DEYİLLƏR

çünki, onlar Azərbaycandan özlərinə lazım olan hər şeyi alırlar və hər şeyin bu şəkildə davam etməsi onlara sərf edir. Əslində, seçkinin taleyini xalq həll etməlidir. O, həmişə bizim güvənc yerimiz olub. Çox təəssüf ki, bu gün elə bir durum yaranıb ki, sanki, xalqın etiraz limiti tükənib. Hamı narazıdır, amma heç kim səsini çıxarmır. Sabah biz bir mitinq təşkil etsək, 2003-cü il prezident seçkilərindəki coşqunluğu görməyəcəyik. Bu, etiraz gücünün zəifləməsidir, yoxsa ümumi ictimai-siyasi mühitin dəyişməsi? Bunu aydınlaşdırmaq son dərəcə çətindir. Bəlkə, ölkədə yaşıyanların hamısı bu rejimdən razıdır, bəlkə, elə buna görə belədi? Yox, əslində, vəziyyət yaxşılaşmaq əvəzinə bir çox sahələrdə daha da pisləşib. Camaatın narazılığı artır, amma bu narazılıqları ifadə etmirlər. Sanki hansısa sehrli əl bu narazılığın müqavimətə çevrilməsinə imkan vermir. Biz bu şəraitlə barışmalı deylik. Vətəndaş Həmrəyldi Partiyası istər seçkilər keçirilən vaxt, istərsə də digər siyasi proseslərdə heç vaxt siyasi oyunbazlıq etməyib. Bu gün iqtidar partiyası bəyan edir ki, müxalifət yoxdur və müxalifətin olmaması üçün bütün vasitələrdən istifadə olunur; şantaj, mətbuatda insana, vətəndaşa yaraşmayan böhtanlar, siyasi qurupları və partiyaları üz-üzə qoymaq. Təəssüf ki, müxalifət partiyaları da bu oyunlara gedirlər. Dünən bir yerdə olan qüvvələr bu gün bir-birinə düşmən kəsilib. İqtisadi cəhətdən bütün siyasi partiyalar boğulur. Vaxtilə bir sıra partiyaların rayonlarda ofisləri var idi, indi onlar partiyaların əlindən alınır. Siyasi partiyaların maliyyələşdirilməsi həyata keçirilmir və s. Bununla da

NORMAL MÜXALİFƏTÇİLİK ETMƏYƏ İMKAN VERMİRLƏR

Və normal müxalifət olmayan yerdə özbaşnalıq tüğyan edir, insanların hüquqları addımbaşı tapdanır. İnsanlar ən xırda məmurun qarşısında belə əzilmiş, aşağılanmış halda dayanır. Üstəlik, ölkədə mənəviyyatsızlıq baş alıb gedir. Mənəviyyatsızlıq xırda bir məmurdan tutmuş, qəzetlərə, televiziyalara qədər sirayət edib, bununla da ölkə başqa bir rəng alıb.

QÜRUR DUYDUĞUMUZ BİR ÇOX CƏHƏTLƏRİMİZ VAR Kİ, İNDİ ONLARIN HAMISINI İTİRMƏKDƏYİK

Belə olan halda insanları bir yerə yığmaq, onların müqavimət gücünü artırmaq son dərəcə çətindir. Bəllidir ki, bu vəziyyətin yaranması aparılan eybəcər siyasətin nəticəsidir. İndi çıxış yolları tapmaq da müşkül məsələyə çevirilib. Bu yollarda biri bizim yolumuz, yəni siyasi qüvvələrin birlik yoludur. Amma təəssüf ki,

MÜXALİFƏTİN BİRLİYİ ARTIQ MÜMKÜN DEYİL

İndi bütün kartalar açıqdır, bütün yolllar görünür, kimin hansı məqsədələrə işləməsi bəllidir. Prezident seçkilərinə hazırlıq dövründə bu daha aydın sezilir. Ona görə də hansı qüvvələlərlə iş birliyi qurmaq çox böyük problemdir. Bundan başqa, elə şərait yaradılıb ki, siyasi partiyalar proseslərə təsir edə bilmir. Hətta iqtidarda olan pratiya belə oyundan kənar vəziyyətdədir. Bəli, bu gün

YAP-IN DA HADİSƏLƏRƏ TƏSİR GÖSTƏRMƏK İMKANI YOXDUR

Çünki indi parosesləri siyasi qüvvələr yox, maliyyə qurupları, olqarxlar və Azərbaycanının sərvətinə sahiblənmiş adamlar idarə edir. Bizim Avropada, Amerikada gördüklərimiz yavaş-yavaş Azərbaycana gəlib çıxır, yavaş-yavaş bizdə də seçkinin taleyini milyonlar, fantastik rəqəmələr həll edəcək. Bütün bunları siz bilirsiniz, deyilir, mətbuat yazır. Bütün bu hadisələrlə ya barışıb, axına qoşularaq çıxıb getməlisən, ya da dözümlülük göstərib, gələcək siyasi proseslərə uyğun addımlar admalısan. İndiki halda bizim imkanlarımız məhduddur. Bu imkanlardan biri qəzetimizdir. Siz oradakı təhlilləri oxusanız, bizim mövqeyimizi aydın görərsiniz. Bundan əlavə, biz beynəlxalq görüşlərdə, müxtəlif dünya səviyyəli tədbirlərdə həmişə öz sözümüzü demişik. Milli Məclisdə davamlı olaraq öz mövqeyimizi ortaya qoymuşuq, millətin problemlərindən tez-tez danışmışıq. Təəssüf ki, mətbuat bizim mövqelərimizi mümkün qədər az işıqlandırır, amma hər halda orada gedən mübahisələr barədə müəyyən məlumatlar sızır. Mən öz mövqeyimi heç vaxt heç bir deputat mandatına, kimlərəsə xoş görünmək isətyinə qurban verə bilmərəm. Mən Azərbaycanın ziyalısı, yazıçısı və bir ömrü mübarizə içərisində yaşamış adam olaraq bundan sonra da öz mövqeyimdən geri çəkilə bilmərəm. Həmişə haqq sözü demişəm, bundan sona da deyəcəm. Hətta bu partiya olmasa da,

MƏN ÖZ MÖVQEİMİ DƏYİŞMƏK BARƏDƏ DÜŞÜNMÜRƏM

Mən ömrüm boyu qazandıqlarıımı nəyinsə xatirinə güzəştə gedə bilmərəm. Qurultayda partityamızın prezident seçkilərində öz namizədilə iştirakı barədə qərar qəbul edilmişdi. Həmin gündən indiyə kimi mətbuat bunula bağlı qərarımızı soruşur. Bugünkü məclisi çağırmaqda bir məqsədimiz də, əslində, həmin məsələni müzakirə etməkdir. Bayaq dediyim kimi, seçkinin taleyini həll edən bir sıra məsələlər var ki, onların heç biri bizim tərəfimizdə deyil. Bizim bircə güvənc yerimiz xalqın dəstəyidir, amma təəssüf ki, həmin dəstəyi kifayət qədər hiss etmirik. Ölkədəki fəal qüvvələrin çoxu ölkədən gedir. Ölkəyə gələn kapitalın miqdarı çoxalır və insanlar da daha çox pul qazanmaq barədə düşünürlər, siyasi fəaliyyət kənarda qalır. Üstəlik, əhalinin səsinin təsirsizliyi, seçkiyə getməyin görüntü yaratmaqdan başqa bir şey olmaması əhalini yorub. İnsanlar öz qüvvələlrini təzədən boş yerə sərf etmək istəmirlər. Reallıq budur, ona görə də bizim dəstəyimiz xeyli zəifləyib. Qalan məsələlər də aydındır. Seçkilərə böyük məbləğdə pul lazımdır. Çox təəssüf ki, biz keçən seçkidə 55 mindən çox imza toplasaq da, səsələri sıradan çıxardılar, nəzərə almadılar. Bunula məcbur etdilər ki, biz depozit qoyaq. Biz depozit qoyduqdan sonra onu qaytarmadılar, guya, biz barajı aşa bilməmişik. Hansı ki, həmin barajı özləri müəyyən etmişdilər. 155 min səs topladığımız halda, onun 25 minini göstərdilər. Ən azından partiyamızın üzvlərinin sayı qədər səs verməmişdilər. Bütün bunlara görə indi də həmin deozit bizim boynumuzdadır. Üsətəlik deyirlər ki, depoziti ödəmiyən adamlara bu dəfə dövlət maliyyə yardımı etməyəcək. Bundan əlavə televiziya, radioda efir vaxtı və reklamlar əvvəlki illərdən qat-qat bahadır. Bu da seçkiyə getməyi çətirnləşdirən məsələdir. İkinci tərəfdən, bu günə kimi bizim ancaq MSK-da bir nümayəndəmiz var. Mən Milli Məclisin sonuncu iclasında da dedim ki, seçki başlayır, siz hələ də dairə, məntəqə məsələlərini həll etməmisiniz. Hamı susdu, əvəzində seçkilə bağlı daha mürtəce qanunlar qəbul olundu, üstəlik, bizim halal haqqımızın verilməsi barədə indiyə qədər qəti qərar qəbul olunmayıb. Sonra mən bunula bağlı MSK ilə danışdım. Məzaşir Pənahov deyir ki, bu parlamentdən asılı məsələdir. Parlament rəhbərliylə danışıram, deyirlər ki, bu məsələ ilə artıq Prezident Aparatı məşğul olur, Əli Həsənova müraciət edin. Əli həsənovla danışırıq deyir, mən seçkinin texniki tərəflərilə məşğulam, bu işlərə Zeynal Nağdəliyev baxır. Zeynal Nağdaliyevlə görüşürəm, o deyir ki, yox, mənim elə bir səlahiyyətim yoxdur. Yenidən qaydıram MSK-ya, ordan deyirlər ki, Müsavat Partiyası öz namizədlərini təqdim etmədiyinə görə, bölgü aparmaq mümkün deyil, onların son qərarlarını gözləyirik... Fakt budur ki, bizim nümayəndələr dairə və məntəqələrdə təmsil olunmadıqlarına görə, həmin yerlər artıq bir sıra kiçik partiyalar arasında bölüşdürülüb. O partyalar ki, onlar siyasi təşkilat olaraq, seçkilərdə iştirak etməyiblər, tək-tək adamlar seçilib. Hansı ki, həmin partiyalar ümumiyyətlə, yoxdur. Bundan başqa,

ÖLKƏDƏ, ÜMUMİYYƏTLƏ, SEÇKİ AB_HAVASI YOXDUR

YAP gizli şəkildə bütün yerlərdə öz işini görür, təbliğatını aparır. Amma yuxarıda dediyim məsələlər yarımçıq olduğuna görə müxalifət öz işini görə bilmir. Guya, avqustun 1-dən seçkiyə start veriləcək. Amma biz hansı şəkildə öz hüquqlarımızı müdafiə edəcəyik, hələ bilinmir. Seçki qanunvericiliyinin ancaq iqtidar partiyasının xeyrinə hesablanması və başqa məsələlər göstərir ki, builki seçkinin taleyi artıq bəllidir. Artıq indidən bəllidir ki,

İLHAM ƏLİYEV ÖZ SƏSİNİ TƏMİN EDİB

Belə olduquda seçkiyə getmək fon yaratmaqdan başqa bir şey deyil. Seçkiyə gedənlər alternativlik görüntüsünü yaradırlar. Mən də fon yaratmaq uğrunda gedən mübarizəyə qatılmaq istəmirəm. Keçən seçkilərdə biz hiss edirdik ki, ölkədə siyasi dəyişikliyi istəyən qüvvələr, etiraz edən, ortaya güc qoyan insanlar var. İndi həmin qüvvələr yoxdur. Ümumiyyətlə, 1988-ci ildə olan millət yoxdur. Bu illər ərzində millətin damarlarındakı qanını da dəyişiblər. Bütün bunları nəzərə alaraq, mən prezident seçkilərində iştirak etməməyi qrarlaşdırmışam. Çox böyük əziyyət çəkib, onun bəhrəsini görməmək yaxşı hal deyil. İndi seçkiyə gedənlərin hamısı bilir ki, nəticə əldə olunmayacaq. Qaldı bizim kimə dəstək verməyimizə, kimi müdafiə etməyimizə, hələ bu barədə danışmaq tezdir. Hələ imzalar bəlli deyil. Bu məsələni siyasi proseslər həll edəcək. Burada bir məsələ tam aydındır ki, biz YAP-ın əlavəsinə çevrilib, İlham Əliyevi dəstəkləyə bilmərik. Eyni zamanda müxalifət düşərgəsində də Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyasına qarşı daim, düzgün, səmiimi bir münasibət bəsləyən, daimi bizə bir müttəfiq kimi baxan, bizim gücümüzə inanan və öz gücünü də lazım olanda bizim üçün sərf etməyə hazır olan elə bir qurum, elə bir namizəd hələ ki yoxdur. Bu gün seçilən Siyasi Şura yəqin ki, bu məsələləri dəfələrlə müzakirə edəcək. Və seçki öncəsi biz öz mövqeyimizi sizlərə bir daha bildirəcəyik".

VHP Mətbuat Xidməti

http://www.vhp.az/?news=1613

Beynəlxalq Valyuta Fondu: “Azərbaycan fəlakət astanasındadır”

Mirzə Xəzər — Sun, 27 Jul 2008 02:32:12 -0400

Hökumətin yarıtmaz iqtisadi fəaliyyətinin fəsadları 2012-ci ildən başlayaraq üzə çıxacaq

Beynəlxalq Valyuta Fondu Azərbaycanda iqtisadi tənəzzülün başlayacağı vaxtı müəyyən edib. Fondun hesablamalarına görə, 2012-ci ildən başlayaraq Azərbaycanda Ümumi Daxili Məhsulun həcmi kəskin şəkildə aşağı düşəcək.

Qeyd edək ki, Azərbaycanda iqtisadi tənəzzülün qaçılmaz olacağı barədə proqnozlar hələ bir müddət əvvəl dünya iqtisadiyyatının vəziyyətinə dair hesabatda da əksini tapmışdı. Fondun hesablamaları bu proqnozdan irləri gəlir və Iqtisadi Əməkdaşlıq və Inkişaf Təşkilatının statistik metodologiyasına əsaslanır. “2012-ci ilə qədər də Azərbaycanda ÜDM-in həcmi sürətlə aşağı düşəcək. Amma 2012-ci ildə birdən-birə 1,7, 2013-cü ildə isə daha 2,6% azalacaq”, - deyə BVF-nin məlumatında deyilir.

Fondun hesablamalarına görə, əgər 2007-ci ildə Azərbaycanda ÜDM-in artım tempi 23,4% olubsa, 2008-ci ildə 18,6%-i ötməyəcək. 2009-cu ildən isə sürətlə azalacaq - 2009-cu ildə 15,6, 2010-cu ildə 4,8, 2011-ci ildə 1,6% təşkil edəcək.

BVF mütəxəssislərinin proqnozlarına görə, Azərbaycan MDB məkanında yeganə ölkə olacaq ki, iqtisadiyyatı uzunmüddətli perspektivdə böhranlı dövrə daxil olacaq. Bu proqnozlar ölkə iqtisadiyyatının neft sektorundan asılılığı ilə əlaqələndirilir. Bəllidir ki, Azəri-Günəşli-Çıraq yatağındakı neft ehtiyatlarının məhz 2012-ci ilə qədər pik həddə çıxarılacağı gözlənilir. Görünür, BVF bundan sonra belə zəngin yataqların işlənə biləcəyinə inanmır. Bundan başqa Fond Azərbaycanda qeyri-neft sektorunun milli iqtisadiyyatın inkişafında lokomotiv ola biləcəyinə də ümidsiz yanaşır.

Beləliklə, BVF Azərbaycanın iqtisadi böhran astanasında olduğunu bəyan edir. Cəmi 4 ildən sonra hökumət rəsmiləri Azərbaycanda “analoqu olmayan iqtisadi fəlakət” barədə danışmağa məcbur olacaqlar - Azəri-Günəşli-Çıraq yatağından neft hasilatı məhz 2012-ci ildən azalmağa doğru gedəcək ki, bundan sonra hökumətin ayıb yerlərini örtməyə əncir yarpağı sadəcə tapılmayacaq. Bununla da ölkədə iqtisadi fəlakət başlayacaq.

Qeyri-neft sektoru yerində saydığından bu fəlakətin uzunmüddətli olacağı şübhəsizdir. Adicə bir fakta diqqət yetirək ki, hazırda büdcədə qeyri-neft sektorunun payı cəmi 27, ixracatda 8, sənayedə 83 faizdir. Və bu göstəricilər getdikcə azalmağa doğru gedir. Yəni Azərbaycan iqtisadiyyatı bütövlükdə neftin əsirinə çevrilib. Neft azalanda isə iqtisadiyyatın çöküşü qaçılmaz olacaq - büdcə kəsiri kəllə-çarxa çatacaq, sosial layihələrə pul tapılmayacaq, məbləği 3 milyard dollara çatan xarici kreditləri geri qaytarmaq problemi yaranacaq, büdcəni doldurmaq üçün mənbə olmayacaq və s.

Bu da son nəticədə ona gətirib çıxaracaq ki, ölkədə yoxsulluq və işsizliyin miqyası daha da genişlənəcək, əhalinin həyat səviyyəsi kəskin pisləşəcək, iqtisadiyyat tez-tez inflyasiya qiymət sıçrayışları ilə üzləşəcək və s. Hökumətin yeritdiyi iqtisadi siyasətin məntiqi sonluğu məhz belə olmalıdır.

Indi neft pullarını səxavətlə sağa-sola xərcləyən hakimiyyət bir az sonra maliyyə mənbələri tapmaq üçün xarici donorların qapısında yetim uşaq kimi boynunu bükəcək. Bütün bunları görmək üçün böyük savad və istedada ehtiyac da yoxdur, sadəcə Azərbaycan hökumətindən bir qədər ağıllı olmaq tələb olunur. Ancaq hökumət ağıllanmaq əvəzinə getdikcə reallıq hissini daha çox itirir - böyük neft pullarını mənimsəmək üçün dövlət strukturları sanki yarışa giriblər.

BVF də Azərbaycanı gözləyən iqtisadi fəlakətləri görür və xəbərdarlıq edir. Xəbərdarlıqdan nəticə çıxarıb-çıxarmamaq isə hökumətin işidir. Ancaq təəssüf ki, bunun acısını hökumətdən daha çox, sıravi azərbaycanlılar çəkəcək. Neft pullarından fayda əvəzinə ziyan görən azərbaycanlılar (sürətli inflyasiya və alıcılıq qabiliyyətinin getdikcə zəifləməsi) neft pulları tükənəndən sonra daha rəzil duruma düşəcəklər. Necə deyərlər, neft kiçik xalqlar üçün zənginlik yox, fəlakət mənbəyidir.

Iqtisadiyyat şöbəsi

("Azadlıq" qəzeti)

Ələkbər Məmmədov: “Cəzasızlıq mühiti hökm sürdükcə, belə hallar davam edəcək”

Mirzə Xəzər — Mon, 21 Jul 2008 23:50:30 -0400

MÜDAFİƏ NAZİRLİYİ ZƏHƏRLƏNƏN ƏSGƏRLƏR BARƏSİNDƏ SUSUR

Qəzetimizin dünənki sayında Bərdə və Şəmkir korpuslarının hərbi hissələrində 200-dək əsgərin dizenteriyaya tutulması barədə məlumat verilib. Hərbçilərin dərhal Gəncə, Sarıcalı, Saatlı və Əhmədbəylidəki hospitallara yerləşdirildiyi bildirilir.

Hərbçilərin keyfiyyətsiz ərzaqdan bu xəstəliyə tutulduğu, zəhərləndiyi deyilir. Qeyd edək ki, bu barədə redaksiyamıza ehtiyatda olan hərbçi, polkovnik-leytenant Üzeyir Cəfərov ehtiyatda olan bir qrup zabitlə döyüş bölgəsinə səfər etdikdən sonra açıqlama verib. Ü.Cəfərovun bildirdiyinə görə, valideynlərin şikayətindən sonra Bərdədəki hərbi birləşməyə məxsus hərbi hissələrin anbarlarında ötən həftə 1 tona yaxın vaxtı ötmüş, keyfiyyətsiz ərzaq məhsulları aşkarlanıb və məhv edilib. Elə əsgərlərin də həmin ərzaqları qəbul etdikdən sonra xəstələndikləri güman edilir.

Dünən hərbçilərimizin durumu, hadisəyə görə məsuliyyət daşıyanların kimliyi barədə Müdafiə Nazirliyinin mətbuat xidmətinin mövqeyini öyrənmək istədik. Lakin xidmət rəhbəri Eldar Sabiroğlunun iş yerində olmadığını dedilər. Cənab Sabiroğlunun mobil telefonuna da zəng çatmadı. Ancaq əslində nazirlik özü məsələyə aydınlıq gətirməli, ictimaiyyəti məlumatlandırmalı, cavabdehlər barədə açıqlama verməliydi.

Silahlı Qüvvələrə Demokratik Vətəndaş Nəzarəti Azərbaycan Mərkəzinin direktoru Ələkbər Məmmədov bildirdi ki, bu, birinci hal deyil: “Ötən illərə nəzər yetrsək, belə hadisələr çox olub. Qalada yerləşən hərbi hissələrin birində də kütləvi zəhərlənmə olmuşdu. Hətta ölüm halları ilə nəticələnən belə hadisələr vaxtaşırı baş verir. Təəssüflər olsun ki, bu kimi hallar davam edir. Əsas səbəb də əsgərlərə keyfiyyətsiz ərzağın verilməsi, natəmizlik, antisanitariyadır. Dizenteriyanın yayılmasının əsas səbəbi baxımsızlıqdır”.

Bu hadisənin davamlı şəkil almasının əsas səbəbinə gəldikdə, Ə.Məmmədov dedi ki, bunun əsas səbəbi baş verə biləcək hadisələrin qarşısını vaxtında almayan zabitlərin cəzasız qalmasıdır: “Cəzasızlıq mühiti hökm sürdükcə, belə hadisələr davam edəcək. Hər hansı bir hadisə, o cümlədən son zəhərlənmə faktı ilə əlaqədar ordu rəhbərliyindəki cavabdeh şəxslər məsuliyyətə cəlb olunsa, gələcəkdə belə halların qarşısı alınar”. Ə.Məmmədova görə, ayrı-ayrı şəxslərin himayə olunması cəzasızlıq mühitinə şərait yaradır.

Həmsöhbətimiz təşkilat olaraq bu faktla maraqlanacağını bildirdi: “Amma inanmıram ki, məni və təşkilat üzvlərini həmin hərbi hissəyə buraxsınlar. Hətta bizi orda həbs edə bilərlər. Əgər bu hadisə baş veribsə, kimliyindən asılı olmayaraq aidiyyəti qurumlar məsələyə müdaxilə etməlidir. Amma təəssüf ki, bu kimi faktlar ictimaiyyətdən gizlədilir. Təbii ki, bizim təşkilat hadisəni diqqətdə saxlayacaq və müvafiq addımlar atacaq. Biz kənardan da olsa, məlumatları toplamağa aidiyyəti qurumlar qarşısında məsələ qaldırmağa çalışacağıq. Müharibə şəraitində olan bir ölkənin əsgərlərinin belə münasibətlə üzləşməsi yolverilməz haldır. Stalinin vaxtında hərbçilərə qarşı analoji münasibət diversiya adlandırılır və cavabdehlər güllələnirdi. Fakt budur ki, adıçəkilən hərbi hissələrin fəaliyyəti iflic olub. Əgər həyəcan siqnalı olsa, həmin hərbi hissə döyüş tapşırığını sonadək yerinə yetirə bilməz”.

Hərbi ekspert onu da bildirdi ki, havaların kəskin istiləşməsi də ordunun xüsusi rejimə keçməsini zəruri edir: “Yəni müəyyən temperaturun olduğu halda hərbi təlimlərin keçirilməsi müdafiə naziri tərəfindən qadağan edilməlidir. Əks təqdirdə, biz orduda günvurma nəticəsində əsgər itkiləri ilə üzləşə bilərik. Adətən belə məhdudiyyətlər ağır hadisələr baş verəndən sonra tətbiq edilir”.

VÜQAR

("Yeni Musavat" qəzeti)

Ilham Əliyev Corc Buşla görüşə nə qədər pul xərcləyib?

Mirzə Xəzər — Tue, 15 Jul 2008 08:06:59 -0400

Amerikalı lobbist Stiven Peyn kimdir və Azərbaycan hakimiyyətini onunla hansı işlər bağlayır

Ingiltərənin “Sunday Times” qəzeti 13 iyul sayında Azərbaycan hakimiyyətinin də adının hallandığı sensasiyalı məqalə dərc edib. Məqalədə amerikalı lobbist Stiven Peynin siyasi xarakterli qanunsuz lobbiçilik hərəkətlərindən bəhs olunur.

Qəzet yazır ki, “Worldwide Strategic Partners” (WSP) lobbi şirkətinin rəhbəri Stiven Peyn Azərbaycan və Mərkəzi Asiya ölkələri hökumətlərinin siyasi sifarişlərini yerinə yetirib və bu zaman qanun pozuntularına yol verib. Stiven Peyn ABŞ prezidenti Corc Buş və vitse-prezidenti Dik Çeyniyə, eləcədə dövlət katibi Kondaliza Raysa yaxınlığı ilə tanınır. O, həmçinin, ABŞ Daxili Təhlükəsizlik Nazirliyinin Məşvərət Şurasının üzvüdür.

Buşun dostu tələyə necə düşüb?

“Sunday Times” belə yüksək əlaqələrə malik amerikalı lobbisti “tələyə” salmaq üçün Qazaxıstan prezidenti Nursultan Nazarbayevin qətlə yetirilmiş kürəkəni Timur Kulibayovun keçmiş müşaviri, 2006-cı ildə Qazaxıstandan Ingiltərəyə qaçmış Yercan Dosmuhammedovun köməyindən istifadə edib. Qəzetin xahişi ilə Dosmuhammedov guya keçmiş qırğız prezidenti Əsgər Akayevin özünün dünyadakı imicini düzəltmək istədiyi barədə saxta hekayə ilə Peynə müraciət edib. O, əvvəlcə Hyustonda fəaliyyət göstərən Peynlə elektron poçt vasitəsilə əlaqə saxlayıb. Ona deyib ki, Respublikaçılar Partiyasına və Buşa bağlı olan istənilən təsisata yaxşı pul qazandırmaq imkanı var. Peyn məktuba təcili cavab verib və cəmi bir həftə sonra Londona uçub. Peyn Dosmuhammedovla Londonun “Lancboro” otelinin restoranında görüşüb. O, görüşdə iştirak edən üçüncü şəxsin müxbir olduğunu bilməyib.

750 min dollara ABŞ-da kimlərlə görüşmək olar?

Görüşdən gizli çəkilmiş videoda Peyn 600-750 min dollar müqabilində Akayevin Dik Çeyni, Kondaliza Rays və digər yüksək vəzifəli rəsmilərlə görüşünü təşkil etməyə boyun olur. Qəzet Dosmuhammedovla Peyn arasındakı söhbəti belə təqdim edir. Dosmuhammedov amerikalı lobbistə deyir ki, üç il əvvəl hakimiyyətdən devrilən və hazırda Moskvada mühacirətdə yaşayan Akayev özünü dünya ictimaiyyətinin gözündə reabilitasiya etmək üçün ABŞ administrasiyasındakı yüksək rütbəli fiqurların dəstəyinə ehtiyac duyur. Peyn isə soruşur:

- O, Vaşinqtonda kimlərlə görüşmək istəyir?

- Yaxşı olardı ki, prezident Buşla və vitse-prezident Dik Çeyni ilə. Akayev onlara izah etmək istəyir ki, Orta Asiyada situasiya nə yerdədir.

- Məncə, nəsə etmək mümkündür. Ancaq Buşla görüşmək çətin olacaq...

Hesab edirəm ki, Akayevin ailəsi, uşaqları Buş kitabxanasına müəyyən yardım etməlidir. Kitabxana fonduna əvvəlcədən çox yox, bir neçə yüz min dollar köçürsələr, pis olmaz. Bununla onlar göstərə bilərlər ki, nə dərəcədə ciddidirlər. Ancaq Çeyni ilə, prezidentin milli təhlükəsizlik məsələləri üzrə müşaviri Stiven Hedli və dövlət katibi doktor Raysla görüş təşkil etmək mümkündür. Hesab edirəm ki, Raysla olmasa da onun müavini Con Neqraponte ilə görüş alınar...

Buş adına Mərkəz üçün 200-250 min dollar

Qəzet qeyd edir ki, Buş kitabxanası deyərkən söhbət Dallasda Buş adına Prezident Mərkəzindən gedir. Buş prezident səlahiyyətlərini başa vurandan sonra həmin mərkəzə başçılıq etmək niyyətindədir. Bu mərkəzdə Prezident Kitabxanası və arxivləri, muzey və başqa bölmələr olacaq. Lakin həmin mərkəzi yaratmaq üçün sərf edilən maliyyənin mənbəyi şübhəli olaraq qalır, çünki Amerikadakı siyasi kampaniyalardan fərqli olaraq bu cür mərkəzləri yaratmaq üçün xarici ianələrdən istifadə edilə bilər.

Qazaxıstan Çeyninin səfəri üçün 2 milyon dollardan keçib

Amerikada qısa adla Erik Dos kimi tanınan Yercan Dosmuhammedov deyib ki, hələ 2005-ci ilin payızında Qazaxıstan hökuməti Timur Kulibayev vasitəsilə ondan Dik Çeyninin Qazaxıstana səfərini təşkil etməsini istəyib. Məqsəd də ölkənin beynəlxalq mövqeyini gücləndirmək olub. Beləliklə də, Dos bir neçə günü Peynlə danışıqlara sərf edib. Nəticədə razılıq əldə olunub və onun anladığına görə, Qazaxıstanın neft-qaz şirkətləri vasitəsilə Peynin firmasına 2 milyon dollar ötürülüb. May ayında isə ABŞ vitse-prezidenti Çeyni Qazaxıstana qısamüddətli səfər edir. Qəzet yazır ki, o vaxt onun Nazarbayevə yağdırdığı təriflər xüsusi diqqət çəkib. Çeyninin Qazaxıstandakı bəlağətli nitqi ilə onun bir gün əvvəl Litvada etdiyi çıxışda Rusiyada demokratiyanın boğulması barədə dedikləri təzad təşkil edirdi. Dos hesab edir ki, lobbist şirkətə verilən pulların bir hissəsi Buş administrasiyasına da yol tapıb.

Görülən işlər qanunsuz olub?

S.Peyn D.Çeyninin Qazaxıstana səfərini təşkil etdiyini təsdiqləyib, amma Qazaxıstanla bağlı hər hansı təşkilatdan pul almadığını deyib. Lakin o boynuna alıb ki, keçmişdə Pakistan və Azərbaycandan olan şəxslərdən etdiyi yardıma görə pul alıb. Amerika qanunvericiliyinə əsasən, hər hansı əcnəbinin siyasi maraqlarını təmsil edən şəxs agent kimi qeydiyyatdan keçməlidir. Əks halda, həmin şəxsi cərimə, yaxud həbs cəzası gözləyir. “Sunday Times” isə yazır ki, Peyn və onun lobbi şirkəti əcnəbilərlə bağlı işləri Ədliyyə Nazirliyində qeydiyyatdan keçirməyib.

Azərbaycan hakimiyyəti üçün görülən qanunsuz işlər

Peyn Azərbaycanla bağlı gördüyü lobbi işlərini qeydiyyatdan keçirmədiyini boynuna alıb. Amma bunun səbəbini belə izah edib ki, Azərbaycan üçün gördüyü işlər siyasi motivli olmayıb.ÿ Qəzetin saytında surəti təqdim olunan korporativ profayl kitabçasında isə göstərilir ki, Peyn Azərbaycanla bağlı aşağıdakı işləri görüb:

- Azərbaycan hökumətinin 3 il çalışdığı, amma nail ola bilmədiyi bir işi görüb - Azərbaycan prezidentinin ABŞ-a səfərini və prezident Buşla görüşünü təşkil edib;

- 2005-ci il noyabr seçkilərindən öncə ABŞ vitse-prezidentinin Azərbaycan prezidentinə şəxsi telefon zəngini təşkil edib;

- Azərbaycan xarici işlər nazirinin Birləşmiş Ştatlara səfəri zamanı bir sıra görüşləri təşkil edib;

- ABŞ mətbuatında tənqidin azaldılması məqsədilə Konqresin Helsinki Komissiyasının üzvləri ilə noyabr seçkilərindən sonra iş aparıb;

- Azərbaycan müxalifətini nüfuzdan salmaq üçün mediada aqressiv kampaniya apararaq, hökumətin seçki ilə bağlı məhdudiyyətləri qüvvəyə mindirməsinə yardımçı olub;

- ABŞ Konqresinin arxivinə yerləşdirmək məqsədilə bir sıra məqalə və nitqləri təşkil edib;

- “Ipək Yolu -2" qanun layihəsinin yazılmasına yardımçı olub;

- ABŞ-da Azərbaycan hökuməti haqda ictimai rəyi yaxşılaşdırmaq üçün nüfuzlu Amerika siyasətçilərinin köşə yazılarını təşkil edib. Həmin siyasətçilər arasında senator Key Beyli Hatçison və dövlət katibinin Avropa və Avrasiya məsələləri üzrə keçmiş yardımçısı Elizabet Cons da olub.

("Azadlıq" qəzeti)