Mirzə Xəzərin Səsi: Category Sərbəst rubrika

Həyat yaşanandan sonra...

Mirzə Xəzər — Wed, 27 Aug 2008 00:18:53 -0400

Həyat yaşanandan sonra...

Həyat yaşanandan sonra,
Qızlar sevilməmişdən öncə,gözəl olur.
Xoşbəxtlik olmamışdan öncə,
Bədbəxtlik olandan sonra gözəl olur.
Yalançılar yalanları qədər,
Yalanlar üzə çıxana qədər gözəl olur.
Düşüncələr azad olduqları qədər,
Insanlar düşünə bildikləri qədər gözəl olur.
Yaradan yarada bildiyi qədər,
Yaradılan anlaya bildiyi qədər, gözəl olur.
Cahillər bir yerdə olanda,
Dahilər tənha olanda gözəl olur.
Ağil imkanla birləşəndə,
Səviyyə mühitlə birləşəndə, gözəl olur.
Qanunsuzluq heç kimə tətbiq olunmayanda,
Qanunlar hər kəsə tətbiq olunanda, gözəl olur.
Mədəniyyət hər şey olanda,
Nifrət heç nə olmayanda gözəl olur.
Məhəbbət ilk baxişda,
Ölüm son baxişda gözəl olur.
Eybəcərliklər adiləndən sonra,
Gözəlliklər eybəcər olana qədər, gözəl olur.

Raqif RAUFOĞLU - 24.10.2007.

***************************************

ERMƏNİ QIZI

Bir erməni qızı var,
Boyu bir qarış olmaz.
Gözü kor, özü axsar,
Heç kimlə tanış olmaz.

Danışır yavaş- yavaş,
Mənə deyir ki, qardaş,
Daha sizlə nə savaş,
Nə də ki barış olmaz.

Mən də gəlirəm dilə:
Ay sizi belə- belə,
Daha mədəni dillə,
Sizlə davranış olmaz.

O da coşub, çağlayir,
Görürəm ki, ağlayır.
Deyir: Allah saxlayır,
Sizə oyanış olmaz.

Özündən razısınız,
Heç maraqlanmısınız?
Hanı əsir qızınız?
Belə axtarış olmaz.

Mənim atam, aşotyan,
Anam, azəri Ceyran,
Bir qızı qorumayan,
Xalqa qurtuluş olmaz.

Raqif Raufoglu- 13.02.2008.

SU İLƏ TƏNZİMLƏNƏN İNFLYASİYA

Mirzə Xəzər — Mon, 25 Aug 2008 16:27:58 -0400

Su nədir?
- Canlılar üçün həyat mənbəyi.
Pul nədir?
- İnsanların yaşamı üçün zəruri vasitə.

Pulun su kimi axması, yəni çoxalaraq qiymətdən düşməsi isə iqdisadi dillə desək, İnfliyasiyadır. Ancaq pulun su ilə əlaqəsi bu bənzətmə ilə bitmir. Bu iki həyat mənbəyi var olan zamandan bir-birini gah tamamlaya-tamamlaya, gah da tamamilə məhv etməyə çalışa-çalışa bu günə gəlib çıxmışlar. Suyun var olması üçün nə qədər pullar, pulun var ola bilməsi üçün nə qədər qanlar su kimi axmışdır. Hətta inanclarımızda da pulun (pul üçün harasa gedən adamın) “sağ-salamat” gəlməsi üçün yoluna su çilənir.

Dünyanın hər yerində olduğu kimi Azərbaycanda da su, pulludur. Pulu qazanmaq istəyən insana isə mütləq və mütləq su lazımdır. Qlobal şəkildə pul ilə məşğul olan iqdisadi sahə isə, su yox, su kimi axıb gələn pulları yerbəyer etməklə təlimatlandırılıb. 2008-ci ilin yarım illik hesabatında Azərbaycanda infliyasiyanın həddi 13-15 faiz göstərici ilə qeydə alınıb. Bu göstəricinin normallığına, anormallığına qarışan deyiləm. Mən ixtisasca iqdisadçı olaraq infliysiyanın qarşısının alınmasının müxtəlif üsullarını universitet illərimdə öyrənməyə çalışmışam. Amma yaxın günlərdə Bakıda qarşılaşdığım bir mənzərə məni olduqca heyrətə gətirdi. Həm vətəndaş kimi, həm iqdisadçı kimi, həm də ədəbiyyatçı kimi.

Müşahidə etdim ki, Bakının bütün ətraf məntəqələrində- mikrorayonlarında, qəsəbələrində, kəndlərində su uzun fasilələrlə verilir. Əslində bu problem bizim üçün o qədər adiləşib ki, burda qeyri-adi heç nə yoxdur düşünürük. Yoluma davam etdim. Insanların marketlərdən suyu müxtəlif çəkili qutularda (altı-altı, səkkiz-səkkiz) daşıdığını gördüm. Içmək üçündür düşündüm. Yenə də yoluma davam etdim. Marketə girib bir qazsız su istədim. Satıcı gülümsədi və “nəinki qazsız heç qazlı su da yoxdur” dedi. Əlavə etdi:“Görmürsən paçka-paçka daşıyırlar? Dünən mənim özümə də çatmadı, qazlı suda çimdim. Ləzzət elədi”...

Yoluma davam edə bilmədim. Fikirləşməyə başladım: Su anbarlarının tikintisinə və bu sahənin bütün proseslərinə büdcədən kifayət qədər pul ayrılır. Əvvəlki illər olsaydı demək olardı ki, büdcədə pul azdır, çatmır, və.s. İstilər Kür çayını yarım metr yox, lap əlli faizini də qurutsa statistikaya görə anbarların suyu kifayət etməlidir. Bəs problem nədədir? Satıcınin sözlərini arabir eşidirdim: “Evdə bir az pul var idi, o da yavaş-yavaş gedir suya”. Bu da çoxdan eşitmədiyim bir söz idi. Üç-dörd il əvvələ qədər eşitməyə öyrəşdiyimiz sözlər başqa cür idi axı. “Yeməyə pulu güclə tapırıq”, “Bir qarın ac, bir qarın tox yaşayırıq” kimi sözlər. Demək artıq iqdisadi durum evdə pul yığmağa müəyyən qədər imkan verir insanlarımıza. Bir tərəfdən də neft layihələrindən ölkəyə axan pullar infliyasiyanın səviyyəsini artırır. Barmağımı dişləyib durdum. Su kimi axıb gələn pul elə su ilə də tənzimlənir. Məni də gülmək tutdu. Bu fikir başqa harada, kimin ağlına gələ bilərdi ki?... Deyəsən dünya təcrübəsinin bizdən götürməli olduğu çox şeylər var hələ. Yenə də satıcının səsi məni özümdən ayırdı: “Qazlı su da qurtardı. Şirin sulardan var. Alırsan al, almırsan çıx bayıra.” Tər kürəyimdən su kimi axırdı. Sərin bir su alıb marketdən çıxdım. Suyu içdikcə düşünürdüm: Görəsən bunu qaynadım çimsəm nə olar?

Raqif Raufoğlu

raufoglu@mail.ru

MƏRHUM AKTYORUMUZ ŞAHMAR ƏLƏKBƏROVUN UNUDULMAZ XATİRƏSİNƏ

Mirzə Xəzər — Sat, 16 Aug 2008 05:32:05 -0400

Bu dünyada Şahmar da var idi...

E. Mustafazadə

18 ildir ki, anam Azərbaycandan ayrı yaşayıram. Amma qürbətdə keçən bu illər bir həqiqəti sübut eləyib: mənim dünyada Azərbaycandan əziz bir kəsim, bir sərvətim yoxdur.

Vətən deyilən məfhum yaman cazibədar olur qürbətdə. Vətənlə bağlı hər xəbər, hər söz insanı titrədir, insanı riqqətə gətirir. Bu Vətənin ən qiymətli sərvəti olan insanları - ziyalı insanları, millətin öndə gedən oğulları barədə həzin xatirələr isə daim səni izləyir, ağuşuna alır, adamı yaşamağa ruhlandırır...

Azərbaycanımın belə qiymətli sərvətlərindən biri də, mənim fikrimcə, mərhum aktyorumuz Şahmar Ələkbərovdur. Qısa ömür yaşadı Şahmar Ələkbərov, lakin könülləri fəth etdi, ekranlarda klassik Azərbaycan kişisinin obrazını yaratdı. Özü isə bir şəxsiyyət kimi ad qoydu Azərbaycanda...

Mən niyə indi məhz Şahmar Ələkbərovdan söhbət açıram?

Əvvəla aldığım məlumata görə, onun doğum günü avqustdadır. Yaşasaydı bu günlərdə 65 yaşı tamam olacaqdı. Yaşasaydı bu günlərdə Azərbaycan daha bir böyük sənətkarının yubileyini qeyd edəcəkdi. Amma Şahmar Ələkbərov hətta 50 illiyini qeyd eləyə bilmədi. Cəmi 49 il yaşadı...

Aman Allahım, 49 il... Müdriklər deyirlər ki, insan 50 yaşından sonra əsil həyata qədəm qoyur, bu yaşdan sonra bütün fitri istedadını nümayiş etdirə bilir... Şahmar Ələkbərov isə bu qısa ömürdə könül verdiyi kinomuzda çox işlər gördü, 50-sini 23 yaşında yaşadı. 23 yaşlı Şahmar ilk kino fəaliyyətinə hamının məhəbbətini qazanan "Dağlarda döyüş" filmində Fərrux rolu ilə başladı. Ancaq neçə-neçə layihələri yarımçıq qaldı, arzuları çiçəklənmədi.

Mən kinoşünas deyiləm ki, Şahmar Ələkbərovun oynadığı rolların məziyyətindən danışım. Mən yazıçı və ya filosof da deyiləm ki, insan kimi onun xarakterinə qiymət verə bilim. Tale mənə bu böyük sənətkarla şəxsi tanışlıq da qismət eləməyib ki, onun fərdi keyfiyyətlərindən söhbət açım. Mən sadə incəsənət həvəskarı, sıravi bir tamaşaçıyam ki, bu gun Şahmar sənətini yada salmaq, onun haqqında bir neçə kəlmə xoş söz demək istəyirəm.

Həyatda canlı olaraq Şahmar müəllimi cəmi iki dəfə görmüşəm. Hər iki görüş xatirəmdə əbədi iz salıb. Çəkildiyi və çəkdiyi filmlərin isə demək olar ki, hamısına baxmışam. Ancaq Hollandiyada yaşayan 70 yaşlı kino rejissorumuz Ramiz Hindarxlı (Əliyev) ilə günlərcə Şahmar Ələkbərovla bağlı söhbətlərimiz olub.

İlk dəfə Şahmar müəllimi "Gəncəbasarlı qisasçı" filminin Aktyorlar Evində ilk nümayişi zamanı görmüşəm. O zaman onun yaradıcı heyətlə birlikdə çıxışını, foyedə isə lap yaxınlığında dayanıb şirin söhbətlərini dinləmişəm. İkinci dəfə isə 80-ci illərin əvvəllərində İncəsənət institutunda təhsil alanda, Şahmar müəllimi həyətdə görmüşəm. Bütün tələbələr bir anlığa onun ətrafına toplaşmışdı. Hamı onu bir şəxsiyyət kimi qəbul edirdi, qızlar isə oğrun-oğrun ona baxırdılar. Məhz o zaman mən onda əsil Azərbaycan kişisinə xas olan bir ləyaqət, bir tərbiyə görmüşəm. O zaman yaşı heç 40 olmayan Şahmar müəllim bütün tələbələrə ata qayğısı ilə yanaşır, sualları ağsaqqal kimi müdrikcəsinə cavablandırırdı. Gözləri tox, siması aydın, ağır oturub batman gələn bir kişi təsiri qoydu xatirimdə. Sonralar isə onu yaxından tanıyanların vasitəsi ilə düşüncələrimdə yanılmadığımın şahidi oldum.

Ancaq Ramiz Hindarxlının xatirələrindən bilirəm ki, Şahmar Ələkbərov qayğıkeş ata, vəfalı dost, mehriban qonşu olub. Ramiz müəllimi dinlədikcə, hiss edirsən ki, Şahmar Ələkbərov Ana Azərbaycanı, milləti, sənəti necə sevirmiş. Heç şübhəsiz, bu sevgini onun ekranda yaratdığı rollardan da görmək olur. Onun mərdliyini və əsil azəri kişisinə xas olan xüsusiyyətlərini yaratdığı rollardan açıq görmək olur. Bir anlığa xatırlayaq: İlk rolu olan Fərrux ("Dağlarda döyüş"), sonralar oynadığı Qəzənfər ("Yeddi oğul istərəm"), Oğul ("İntizar"), İman ("Axırıncı aşırım"), Arif ("Həyat bizi sınayır"), Rizvan ("Qızıl qaz"), oğlanlardan biri ("Bizim küçənin oğlanları"), Azad ("Bakıda küləklər əsir"), Qatır Məmməd ("Gəncəbasarlı qisasçı"), Feyzi ("Firəngiz"), Gündüz Kərimli ("Arxadan vurulan zərbə"), Cavidan ("Babək"), Nuru ("Qəribə adam"), Tahir ("Gözlə məni"), Xaliq ("Qocalar, qocalar..."), Cümşüd ("Avqust gələndə"), İbrahim ("Atları yəhərləyin") kimi obrazlar bir-birindən fərqli, xarakter və dünyagörüşlü müxtəlif insanlardır. Ancaq onları birləşdirən Şahmar Ələkbərovun aktyor istedadı, gözəl ifa tərzi və bir də sənətinə olan hədsiz məhəbbətidir.

Rejissoru və ssenaristi olduğu "Qəzəlxan" filmi isə kinomuzda yeni səhifə idi. Açıq deyək ki, "Qəzəlxan" filminə qədər Əliağa Vahid şəxsiyyətinə birmənalı yanaşılmırdı, onunla bağlı muxtəlif lətifələr gəzirdi. Lakin Şahmar Ələkbərov əsil Əliağa Vahidi xalqına tanıtdı, onu yenidən sevdirdi.

Rejissoru ve ssenaristi oluguqu “Qezelxan” filmi ise kinomuzda yeni sehife idi. Aciq deyek ki, “Qezelxan” filmine qeder Eliaga Vahid sexsiyyetine birmenali yanasilmirdi, onunla bagli muxtelif letifeler gezirdi. Lakin Sahmar Elekberov esil Eliaga Vahidi xaqina tanitdi, onu yeniden sevdirdi.

Sahmar Elekberovun ilk cekildiyi "Daglarda doyus" filminde serhedci Ferrux (Shahmar Elekberov) serhed zonasinda yasayan Hicrani (Ofelya Senani) sevir. Hicranin atasi Qember kisi (Mohsum Senani) esil azeri atasina xas olan qisqancliqala qizini qoruyur. Onlari birlikde gorur ve ati surur Ferruxa sari... Ve bu dialoqda Ferrux Qember kisinin sozlerini cavabsiz qoymasa da, esil milletimize xas olan boyuk kicik yerini ciddi qorumaqla, qizina namusla yanasdigini ve onunla aile seadeti qurmaq isteyini baxislari ile bildirir... Ancaq qururunu da sindirmir ve cesaret numayis etdirir. Filimde bu epizod her iki aktyor terefinden meharetle yaradilib.
Dogruisu Elesker Elekberov, Mohsum Senani kimi aktyorlar dunyalarini deyisenden sonra kinomuzda bir aktyor boslugu hiss edilirdi, Sahmar Elekberov, Hesen Memmedov, Hesen Turabov, Rasim Balayev, Əbdül Mahmudov kimi aktyorlar nəsli gələndən sonra Azərbaycan kinosunda tamamilə başqa bir canlanma yarandı. Mehs opnlar Azerbaycan kinosuna yeni nefes getirdiler.

Şahmar Ələkbərovun səsini dinləyəndə Ana dilimizin necə də gözəl, melodik, zəngin olduğunun şahidinə çevrilirsən.

Milletimizi, dilimizi beyenmeyen sapi ozumuzunkuler, dilimize curbecur qulp qoyanlar kinoda, televiziya ve radioda Sahmar Elekberovu, Semender Rzayevi, Mehluge Sadiqovani, Aydin Qaradaglini, Hesen Eblucu, Emine Yusifqizini, Roza Tagiyevani, Rafiq Huseynovu dinleyende soz tapmirlar ve yavas yavas ozlerine qayidirlar, azeri turkcesine valeh olurlar. Hetda Azadliq Radiosunun bir vaxtlar milyonlarca dinleyici toplamasinin sebeblerinden biri de, Mirze Xezerin Azeri Turkcesini derinden bilmesi, onun sirin ahengdar sesi dinleyicileri ovsunlamisdi. Bir vaxtlar bu aktyorlar mehz dublyaj sahesinde de, xarici verlislerde dilimzde seslendirilmesinde fitri isdedad nunayis etdirirdiler. Butun yad filimleri bize dogmalasdiran mehz bu cur istedadli aktyorlarimiz idi. Sahmar Elekberovun sesi ise hezin bir mugami xatirladardi... Indiki dublyaj filmlerini dinleyende adam az qalir televizoru pencereden tullasin. Chox tessuf ki, son iller ekranlarda ve televiziyada ve radiolarda dilimizi berbad gune qoyublar. hetta xeberleri oxuyan diktorlarin bele lehcelerinden regionlarini teyyin etmek olur. Butun region lehceleri TV ekranlarina, radio verlislerine getirilib. Mugennilerin ise verlis aparmasi biyabirciliqdir. hec olmasa ana dilinin ahengini oyrensinler, dilin bedii qiraet qaydalarina diqqet yetirsinler. Bele eybecerlikler ortaya chixdiqca Sahmar Elekberov kimi aktyorlarin yeri daha aydin gorunur…

Şahmar Ələkbərovun məşhur bir sözü olub. Rəhmətlik deyərmiş ki, aktyor oynayır ifadəsini eşidəndə əsəbləşirəm. Oynamaq mümkün deyil- oynamağa qalsa, hamı bacarar- aktyor obrazı yaşamalıdır.

Çünki o özü yaratdığı bütün obrazları oynamamışdı, yaratmışdı, yaşamışdı və bunu bütün aktyorlardan tələb edirdi.

Çox təəssüf ki dünya ekranlarının, elə "hollivud"un həsəd apara biləcəyi aktyorlarımız sovet rejiminin qadağaları dönəmində Azərbaycanın hüdudlarından kənara çıxa bilmədilər. Sovet dövründə qısqanclıq ucbatından Moskva bizim aktyorlardan kifayət qədər istifadə etmirdi.

Son vaxtlar mətbuatda tez-tez müzakirə olunan mövzulardan biri də kinomuzun inkişafı məsələləridir. Hamı bu problemin aradan qaldırılması üçün əsas kimi maliyyə vəsaitinin çatışmadığından danışır. Bir çox kinoşünaslar iddia edirlər ki, əgər pul olsa kinomuzun əvvəlki şöhrətini qaytarmaq olar. Tutaq ki, hökumət xəzinədən kinonun inkişafına milyonlar ayırdı, bununla, görəsən, iş bitəcəkmi? Cavab vermək çətindir. Tutalım pul tapıldı, bəs aktyor? Bəs rejissor? Gənc nəsilden Şahmar Ələkbərov, Həsən Məmmədov, Səməndər Rzayev, Nəsibə Zeynalova, Rasim Balayev yaradacaqsınız? Hansı rayon teatrından gedib Ələddin Abbasov tapacaqsınız? Hüseyn Seyidzadə, Tofiq Tağızadə, Həsən Seyidbəyli, Rasim Ocaqov və digər istedadlar artıq yoxdur, hamısı dünyalarını dəyişib.

Qalan bir Eldar Quliyevdi. Onu da qoruya bilsek... Hec indi rehmetlik Lutfi Memmedbeyovun, Meherrem Bedirzadenin de, dram derneklerinden bir xeber eter yoxdur...Axi bir cox mehsur aktyorlarimiz mehs bu derneklerde ilk addimlarini atmisdilar... Lutfi muellim heyatda yox, Meherrem muellim ise biganeliyin qurbani... Ele buna gore de gelecek istedadlarin tapilacagina inanmaq istemirem.

Inanmiram ki, bir de “Axrinci ashrim” chekesi olsaq, Kerbelayi Ismayil (Adil Iskenderov), Qemlo (Melik Dadasov) tapa bilek. “Yeddi ogul isterem” filmini milli azadliq herakatina uygunasdirib ssenari yazilsa, kim cekilecek? Geray beyi (Hesen turabov), Kelenter dayini (Ismail Osmanli), yeddi ogulu hardan tapacaqiq?

Şahmar Ələkbərovla bağlı bu günlərdə mətbuatda rastlaşdığım bir yanlışlığa da aydınlıq gətirmək istəyirəm. Adını unutduğum bir müəllif Şahmarın Gəncədə doğulduğunu bildirirdi. Bəlkə də xırda məsələdir və buna qayıtmamaq da olardı. Amma fikrimcə böyük şəxsiyyətlərimizin tərcümeyi-halı da dəqiq yazılmalıdır. Şahmar Ələkbərov başı bəlalı Qarabağımızın Cəbrayıl şəhərində doğulub, Gəncədə böyüyüb. 1988-ci ildə Qarabağımızın başını qara buludlar alanda, həssas qəlbli Şahmar Ələkbərov da yəqin hamımız kimi bu dərdi ürəyinə salıb... Kim bilir bəlkə elə ağır xəstəliyi də bu illərdə tapıb... İndi onun ruhu narahatdır, onun ruhu Qarabağımızın azad olacağı günü gözləyir...

Şahmar Ələkbərov 1943-cü ilin avqust ayında doğulub. 1992-ci ildə dünyasını dəyişib.

Sağ qalsaydı bu günlərdə Şahmar Ələkbərovun 65 yaşı tamam olacaqdı...

...18 ildir Anam Azərbaycandan ayrılmışam. Ona görə də böyük aktyorumuz, rejissorumuz Şahmar Ələkbərovun hansı ayın, hansı günü vefat etdiyini və harada dəfn olunduğunu bilmirəm. Lakin onun haqqında düşünəndə həmişə dahi şairimiz Bəxtiyar Vahabzadənin bir bəndi yadıma düşür. Bu bənd Şahmara yaraşır deyə yazını da onunla bitirirəm:

Yolçu maşınını bu yerdə eylə

O məzar önündə sən təzim eylə.

Səcdə qıl, dua ver onun ruhuna

Ayaq basdığın yer borcludur ona.

Amsterdam, avqust, 2008-ci il

elman_mustafazade@hotmail.com

Səbuhi Hacıxanlı: Sənə bəy deməyə gəlməyir dilim, desəm doğra onu sən dilim-dilim

Mirzə Xəzər — Thu, 31 Jul 2008 10:33:39 -0400

Səbuhi Hacıxanlı

–Səbuhi Hacıxan oğlu Abdullayev (Hacıxanlı) Quba rayonunun Birinci Nügədi kəndində ziyalı ailəsində həyata göz açıb.1989-cu ildə Bakı Dövlət Universitetinin tarix fakultəsinin bitirib. Quba rayon təhsil şöbəsində çalışır. Şairin”Geriyə boylanan yollar”, ”Bu yollar tanışdır mənə”kitablarındakı şeirlər fikir, düşüncə tutumu, obrazlılığı ilə ədəbi ictimaiyyətin diqqətini cəlb edib.
Onun şeirlərində həyat təzadları şairin poetik həqiqəti qarşısında sanki aciz qalır. Bu,azad bir qəlbin kövrək olduğu qədər məğrur, yenilməyən hiss və duyğulardır. ”Mən qərib deyiləm”toplusu şairin sayca üçüncü kitabıdır. YB-in üzvüdür.

Gedər

Dünya əzəl gündən saxtadır, dostum,
Yalanlar, riyalar baş alıb gedər.
Dünyada tək güman bəxtədir, dostum,
Bəxtsizlər gözləri yaşarıb gedər.

Kim ki əbədiyyət güdər bu yolda,
Çalışar, vuruşar hədər bu yolda,
Gözünün qarası gedər bu yolda,
Dizinin taqəti susalıb gedər.

Ölüm addımlayır bizimlə birgə,
Gəzir dalımızca bu qara kölgə.
Deyirik yorula , əl çəkə bəlkə...
Çətin yaxamızdan açılıb gedər.

Həyat niyə belə şirindi, niyə,
İlahi, bir az da yaşayım deyə,
Hamı allahından imdad diləyər,
Fərqi yox gənc gedər, qocalıb gedər.

Ömür ki, əbədi pay verilmədi,
Ölənə, itənə say verilmədi,
Əvvəl gedənlərdən hay verilmədi,
Hər gedən getmişin çağırıb gedər.

Misralar su kimi axıb gedəndə,
Könlünü yandırıb – yaxıb gedəndə,
Sən mənə qıyqacı baxıb gedəndə,
Gözümdə bir ümid işarıb gedər.

Bir gənclik dostuma

Bir sadə oğlandın sevimli, fağır
İndi gözlərindən zəhrimar yağır.
Dünyanın işinə nə deyim axı,
Cəmi bəndəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Düşünmə bəxt sənə həmişə yardır,
Bəxtin min sifəti aləmə cardır.
Hər kəsin taledən öz payı vardır.
Dilsiz körpəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Yersiz atılan söz köksə daş olar,
Ürəyə dağ olar, gözə yaş olar.
Bir gün təpik döyən bir gün baş olar,
Kimsiz kimsəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Əli tez zamanda mənsəbə yetdi,
Vəli görünmədi arada itdi.
Axırda o buna minnətə getdi.
Həmən səhnəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Sənə bəy deməyə gəlməyir dilim,
Desəm doğra onu sən dilim-dilim.
Xudayar, kişiyə eyləmə zülüm,
Məmmədhəsəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Gəlmişdim halını mən xəbər alam,
Gəlmədim qapının dalında qalam.
Özünü nə yaman öyürsən, balam?
Cəmi-bəndəni də Tanrı yaradıb,
Səni də, məni də Tanrı yaradıb.

Sən heç də dönük deyilsən

Yox, gülüm, sən heç də dönük deyilsən,
O mənəm bir yerdə tutmuram qərar.
Sən mənə hələ də qayıt deyirsən,
Mavi gözlərindən çəkilmir qübar.

O mənəm qədrini bilmədim sənin,
Oxudum ən ülvi hisslərə meydan.
Axan göz yaşını görmədim sənin,
Ruhumu ovlayıb apardı şeytan.

O gün ki, üz tutdum əbədiyyətə,
Başqadır xəyalım, başqadır dərdim.
Bəlkə uymasaydım ucuz şöhrətə,
Mən səni yenidən sevə bilərdim.

Yox, gülüm, özündə günah görmə sən,
Baxma məlul-məlul gözlərində qəm.
Yenə həzz alardım gözəlliyindən,
Heyif ki, mən buna layiq deyiləm.

İstək və qorxu

Hərdən dindar olmaq istəyirəm mən,
Dilsiz körpələri udanda torpaq.
Ağrılar qəlbimi üzəndə həmən
Düşünüm yerləri cənnətdir ancaq.

Ədalət görmədin məhkəmələrdə,
Min cür kələk qurdu övladi-adəm.
Canilər pul ilə qurtulan yerdə
Çəkəydi onları şişə cəhənnəm.

Bəlkə də dindədir elə pənahım,
Həyat da olardı şirin bir yuxu.
Tək sənin önündə çoxdu günahım,
Gülüm, ürəyimi üzür bu qorxu.

Gözlərim

Hər dövrün zamanı öz aşığı var,
Hər gülün bir özgə yaraşığı var,
Hər sevən ürəyin öz aşiqi var,
Hər üzdə məhəbbət gəzmə, gözlərim.

Ömür ötüb keçər qarla, yağışla
Baxma bir kimsəyə küskün baxışla.
Hamını eyni gör, eyni qarşıla,
Heç kimin könlünü üzmə, gözlərim.

Tanrıdan bəxtinə kəramətdisə,
Tanrı özü sənə zəmanətdisə,
Atadan, anadan əmanətdisə,
Şair taleyindən küsmə, gözlərim.

Arada arxamca filan dedilər,
Bir əfi ilandır, ilan dedilər,
İnanma hamsını yalan dedilər,
Çatıb qaşlarını süzmə, gözlərim.

Qərib deyiləm

Nədən görüşümə gələn olmadı,
Danışan olmadı, gülən olmadı,
Tanıyan olmadı, bilən olmadı,
Mən qərib deyiləm, qərib deyiləm.

Heç dodaq büzməyin sözümə mənim,
Yad kimi baxmayın üzümə mənim,
İndicə yaş dolar gözümə mənim.
Mən qərib deyiləm, qərib deyiləm.

Dəryadan tapılmış dürr, inciyəm mən,
Hər zaman haqqınam, düzünküyəm mən.
Təpədən dırnağa sizinkiyəm mən,
Mən qərib deyiləm, qərib deyiləm.

Bir sirrli-sehirli söz qalasıyam,
Sözümlə dünyada iz salasıyam,
Bu yerin bu yurdun öz balasıyam,
Mən qərib deyiləm, qərib deyiləm.

Sevdi ürək sizi, sevdi can sizi,
Qorusun hər zaman Yaradan sizi,
Şair gözləridir aldadan sizi,
Mən qərib deyiləm, qərib deyiləm

Cavabsız məhəbbət

Mən indi qəlbində acı nisgiləm,
Süzülüb gəlirəm göz yaşlarından.
Səni anlamadı, duymadı aləm,
Küsdün, ayrı düşdün sirdaşlarından.

Bütün sevgilərin taleyi birdir,
Unutdun şirini, acısı yoxdu.
Çalış ürəyindən çıxar bu dərdi,
Bu dərdin qardaşı, bacısı yoxdu.

Şeirlə, nəğməylə söz deyə-deyə,
Böldüm insanlarla könül varımı.
Tək sənin üzünə bilmirəm niyə,
Bağladım qəlbimin qapılarını.

Cavabsız məhəbbət ağır yaradır,
Fikrində did, dağıt, məhv elə məni.
Bilirəm, yanında üzüm qaradır,
Bacarsan nə vaxtsa əhf elə məni.

Bir gün bu yerlərdən gedərəm

Bir gün bu yerlərdən gedərəm əlbət,
Gedərəm bir daha dönməmək üçün.
Dön deyən qoymasın boynuma minnət
Gərək üz də olsun “dön” demək üçün.

Burda könül evim uçdu, laxladı,
Nadanlar üzümə qapı bağladı.
Şərəfi, qüruru uca saxladım,
Həyatın dibinə enməmək üçün.

Bir sirdaş axtardım yaxından, gendən,
Sadiq dost tapmadım, seirim, səndən.
Arada təbim də küsəndə məndən
Çarpışdıq səninlə sönməmək üçün.

Gedərəm bu yerdə çox da qalmaram,
Gedərəm heç kimi yada salmaram.
İt ollam, qurd ollam insan olmaram,
Bir də danışmamaq, dinməmək üçün.

Bu yollar tanışdır mənə

Nə vaxtsa keçmişəm mən bu yolları,
Bu dağlar, dərələr tanışdır yaman
Dünyanın hər təzə rəngi, çaları
Mənə xatırladır başqa bir zaman.

Qaçmaq istəyirəm çərçivələrdən,
Yolum gah şərqədir, gah da qərbədir.
Ən məchul nöqtəyə çıxıram hərdən,
Hər şey tanış gəlir, çox qəribədir.

Ürəyim içimdə, yaddır bu gecə,
Bu gecə özümə qəribsəmişəm
Kiminsə ruhuna qonmuşam bəlkə,
Kiminsə ömrünü mənimsəmişəm.

Azaydım gecənin qaranlığında,
Uçaydı göylərə fikrim, xəyalım.
Sirli əsrlərin yol ayrıcında,
Bu tanış aləmi xatırlayaydım.

O məni dinləmir, o məni duymur
Mən qulam talenin hökmlərinə.
Tanrı bəndəsini özüylə qoymur,
Bəlkə bu yerlərə dönərəm yenə
Əlvida demərəm öz gedişimlə,
Bu sizi bir müddət tərk eləməkdir.
Ölüm ən böyük dərd deyildir hələ,
Dərd öz heçliyini dərk eləməkdir.

Çiçəklər

Bu gün bir qatilə çiçək verdilər,
Kütlə ayaq üstə əl çaldı ona.
Güldən əzrayıla çələng hördülər,
Gül ətri, qan iyi doldu salona.

Baxdım, çiçəklərə acığım gəldi.
Baxdım, çiçəklərə yazığım gəldi.
Çiçəklər dil açıb danışa bilmir,
Çiçəklər od tutub alışa bilmir.
Axı necə desin bu xoş biçimli
Kimlərə yaraşır, yaraşa bilmir.
Onlar da Leylitək zərif, sevimli,
Fələyin işinə qarışa bilmir.

Bu haqqı sevməyən qəribə dünya,
Haqqdan, ədalətdən don geyinəndə;
Düşüb məngənəyə, qəlibə dünya,
“Xeyirxah işbaz”dan pul dilənəndə;
Tutub bir əclafın ətəklərindən
Tanrıdan səadət dilərkən ona,
Ah, Vətən deyirəm bu varınla sən,
Möhtacsan xeyriyyə marafonuna.

Namərd verən çörək minnət kimidir.
Bu yolun axırı zülmətdi, vətən.
Qucağın kimlərə cənnət kimidir,
Kimlərə qürbətdi, möhnətdi vətən.
Mənə zəhərin də şərbət kimidir.
Nə yazıq aldanan millətdi, vətən.

***

Bizim görüşümüz təsadüfdümü?
Çətin fələk nəsə dəyişəcəkdi.
Macəra axtaran səfillər kimi,
Yolumuz yenə də kəsişəcəkdi.

Bəlkə təsadüfdü o görüş elə,
Taleyin bizimlə şıltağlığıydı
İki sərsərinin sarsaqlığıydı
Şeytanmış əylənib ürəyimizlə.

Amma o məhəbbət bir nağıl idi.
Göydən üç almaydı düşmüşdü birdən.
Belə nağıllara uymurlar indi,
Bir vaxt uşaq kimi inanmışam mən.

Intiqam Məmmədov: 2007-ci ildə insan hüquqlarının vəziyyəti və 2008-ci il üçün proqnozlar

Mirzə Xəzər — Mon, 28 Jan 2008 18:19:00 -0500

Hamimiz bilirik ki, 2008-ci il Prizident seckisi ilidir, seckilərə qədər və sonraki vaxtlarda, siyasi məhbusların sayı, polis özbaşınalığı və sifarişli məhkəmə prosesləri durmadan artacaq. İndiki siyasi hesablamalar onu göstərirki bu bir dogru praqnozdur.

Başa çatan 2007-ci il eyni zamanda insan hüquqlarının tapdanması, söz və mətbuat azadlığının boğulması kimi yadda qaldı. Hələdə həbsdə olan jurnalistlər və siyasətcilərin sayı və məhkəmələrin çıxardığı sifarişli qərarlar bunu deməyə əsas verir. Azərbaycanda insan haqları sahəsində ilin yekunları ilə bağlı bunu qeyd etmək olar ki, hələdə Avropa Şurasının İnsan Hüquqları Konvesiyasının qoydugu qanunlara ciddi əməl olunmayıb.

İnsan haqları baxımından Azərbaycanda 2007-ci ildəki vəziyyəti necə qiymətləndirmək olar suaını, mäsälän mən belə cavablandıarardım:

Azərbaycanda insan haqları və demokratik azadlıqlar sahəsində vəziyyətin get-gedə pisləşdiyini, yaxşılıga dogru hec bir şeyin dəyişmədiyini təəssüflər olsun ki, etiraf etmək lazimdir. Əgər 1948-ci ildə qəbul olunmuş ümumi insan haqları deklarasiyasında göstərilən müddəalara əsaslanıb danışsaq, görərik ki, ölkədə insan haqları və bütün əsas demokratik azadlıqlar kobud şəkildə pozulur. Kecən ilin noyabrın 18-də həbsdə olan yeganə qadın siyasi məhbus, Faina Kunqurovanın ölümü yaşamaq hüququnun pozulduğunu demək üçün kifayət edir. Bu günə qədər məhkəmə tibb ekspertizasının onun ölümünün səbəblərini izah edən rəsmi rəyi, möhür formasönda yoxdur. 32 yaşlı gənc idmançı qadın, birdən-birə niyə dünyasını dəyişdi ? Onun həbsə alınmasında və saxlanılmasında bir çox ciddi qanun pozuntuları olub. Axı bunu xalqa dogru dürüst catdırmaq lazımdır. Ümumiyyətlə bu ölkədə ilk olaraq onu demək olar ki, yaşamaq hüququ tam verilmədiyindən ciddi səkildə pozulur. İşgəncədən müdafiə olunmaq hüququ yoxdur. Aldıgımız məlumata görə, Sülh və Demokratiya İnstitutunun hesablanmlş dıqiq reyi sayəsində, 2006-cı ildə işgəncələr nəticəsində 13 nəfər dünyasını dəyişib. Bu barədə kecən 2007-ci ilin hesabatından isə, hələki məlumat yoxdur. Təfəruatlar göstərir ki, bu rəqəm 2006-cı ildəkindən az olsa belə, amma tam olaraq dəqiq məlumat verilmir. Bunu da, beləcə acıqlamaq mümkündürki, Azərbaycan vətəndaşları ədalətli məhkəmə hüququndan da məhrumdurlar. Çünki ölkədə qanunlara arxalanan, müstəqil məhkəmə sistemi indiyə kimi bərqərar olunmayib. Yanılmadan deyə bilərəm ki, 2005 il parlament seckilərindən sonra sərbəst toplaşmaq azadlığı demək olar ki, insanların əlindən alınıb. Faktiki olaraq 2006-cı ilin noyabrından vətəndaşlar bu hüquqdan təmamı ilə məhrum olublar. O vaxtdan Azərbaycan rəsmiləri nə paytaxtda, nə də əyalətlərdə bir dəfə də olsun mitinqə, yürüşə icazə verməyib. Qanunu və ictimai asayişi pozmadan qəzet paylayan və ya qəzet oxuyan gənclərı hətda qanunsuz olaraq saxlanılıb, polis şöbələrinə aparılırlar. Və bu kimi hadisələr davam etdikcə cəmiyyət nə edəcəyinə belə soz tapa bilmirlər ki, desinlər. Seckilərə gəldikdə isə, vətəndaşların seçib-seçilmək hüququ da pozulur. Azərbaycanda faktiki olaraq bütün seçkilər beynəlxalq təşkilatların standartlarına zidd şəkildə keçirilib. Düzdür, Azərbaycanda nä 2006-cı il nə də 2007-ci ildə seçki olmayıb. Ümumiyyətlə bu hüquq vetendaşlarin əlindən alınmalı deyil. Ən nəhayət, olkədə söz və fikir azadlığı məhdudlaşdırılıb. Doqquz jurnalistin günahsız yerə tutklanaraq məhkəmə tərəfindən ədalətsiz olaraq həbslərə göndərilsədə, 6 nəfərini qondarma əf fərmanı adı ilə azadlıga buraxılsada, hələdə 3 nəfər və 100-dən artıq siyasətcilər haqsiz olar həbsdədirlər. 2007-ci ildə kütləvi informasiya vasitələrinə qarşı yüzdən çox məhkəmə qərarı çıxarılıb. Bunların əksəriyyəti Cinayət Məcəlləsinin 147 və 148-ci (böhtan və təhqir) maddələri ilə təqsirləndirilirlər. Bu, onu göstərir ki, ölkədə söz və fikir azadlığını həm, toplum şəkildə və həm də fərdi olaraq bəyan etmək, tam təhlükəlidir. Ona görə də cəsarətlə deyə bilərəm ki, 2007-ci ildə bütün bu hüquqlar keskin dərəcədə boğulub. O siyahıya vicdan və etiqad azadlığını da əlavə etmək olar

Bu, çox mürəkkəb və diqqət tələb edən məsələdir. İş orasındadır ki, din azadlığı təkcə «Təhsil haqqında» qanunun müzakirəsi və hicab taxmağa qoyulan qadağa ilə bağlı deyil. Belə demək mümkünsə cox təəssüflər olsun ki, son illər dindarlara qarşı böyük təzyiqlər var. 2007-ci ilin oktyabr, noyabr aylarında baş verənləri yada salmaq kifayətdir. O vaxt Tərtər və Zaqatala rayonlarında polis qanunsuz olaraq dindarları saxlayır və onlardan məcburi qaydada saqqalarını qırxmaq, getdikləri yer barədə izahat yazmaq tələb olunurdu. Elə indi də bu davam edir. Hakimiyyət görür ki, ölkədəki narazılıqlar qərbyönlü müxalifətə söykənmir. Bu, onu göstərir ki, siyasi hakimiyyətdən olan narazılıqlar artıq siyasi yox, dini müstəvidədir. Hakimiyyət çox səviyyəsiz şəkildə, inzibati metodlarla dindarlara təzyiqləri artırır. Saqqal saxlamağa qadağa qoyulur, dindarlar narkotik və silah saxlamaqda ittiham olunur. Belə halda cinayətkar ünsürlərlə din adamına eyni cezanı vermək haqsizliq və qanuna uygunsuzluqdur. Narkotiklə bağlı olan ittihamlar isə tam absurddu. Nəhayət, hicaba qadağa qoymaq istəyi ortaya çıxıb. Bu, onu göstərir ki, hakimiyyət yaranmış vəziyyəti sivil yolla həll edə bilmir. Bu səbəbdən də qanuna zidd hərəkətlər edir və insan haqlarını pozur. Bu, elə bu cür istiqamət götürsə, gələcəkdə çox pis nəticələr verəcəyinə hec kəsin şübhəsi olmasın.

2008-ci ildə də cox şey gozlənilir

Əgər əvvəlki seçki illərində baş verən hadisələri nəzərə alsaq, ciddi təzyiqlərin olacağını proqnozlaşdırmagımızada yanılmarıq. Söz yox ki, ilk növbədə söz azadlığına təzyiq artacaq. Çünki mətbuat seçicilər və əhali ilə ünsiyyət üçün yeganə vasitədir. Siyasi məhbusların sayı artacaq. Hər seçkidə olduğu kimi, bu dəfə də qondarma dövlət çevrilişi ssenariləri mütləq olacaq. 2000-ci ilin parlament seçkiləri zamanı dövlət çevrilişinə cəhd ittihamı ilə tutulanların bəziləri hələ də həbsdədir. Onların əksəriyyəti əyalətlərdə yaşayanlardı. Son seçkilərdə „çevriliş edənlərin“ siyahısını artırdı. Bunlar Nazirlər və Yeni Fikir təşkilatının fealları idi. Ona görə də hesablanmış proqnoz vermək olar ki, qarşıdan gələn Prizident seckilərinə qədər və sonrası, söz azadlığına, sərbəst toplaşmaq azadlığına daha da çox qadağa qoyulacagına əmin ola bilərsiz. Siyasi məhbusların sırası genişlənəcək, polis özbaşınalığı və sifarişli məhkəmə proseslərinin sayı artacaq. Bu praqnozlardan belə nəticə cixarmaq olar ki, 2008-ci ildə yaxşı heç nə gözləmək mümkün deyi. Nə qədər ki, bu hakimiyyət əhali ilə ancaq polis zorakılığı və repressiyalar dili ilə danışır, yaxşı heç nə gözlənilmir.

Avtropa Insan Hüquqları Müdafiə təşkilatınin Qavqaz bolgəsi üzrə təmsilcisi

İntigam Məmmədov

Almaniya

Xandadaş Şahqubadbəyli: Hörmətli Mirzə müəllim...

Mirzə Xəzər — Wed, 24 Oct 2007 10:32:00 -0400

Hörmətli Mirzə müəllim!!!

Hələ “Azadlıq” radiosunda işlədiyiniz vaxtlardan mən Sizin daimi dinləyicilərinizdən olmuş, Sizin azadlıq, müstəqillik, demokratiya ideyalarının carçısı kimi fəaliyyətinizi yüksək qiymətləndirmişəm. Bu gün də www.mirzexezerinsesi.net ünvanlı internet səhifəsi daima mənim kompüterimin iş stolundadır. Arada qələmə aldığım «Обыкновенный, настоящий, громкокричащий, но всеми игнорируемый геноцид» başlıqlı yazımın Sizin saytda yerləşdirilməsinə görə də Sizə öz dərin minnətdarlığımı bildirirəm. Yaxşı ki, Azərbaycanımız Sizin kimi vətənpərvər ziyalılardan, qədirbilən, qeyrətli oğullardan xali deyildir.

Yaxınlarda Səhiyyə Nazirliyinə yazdığım bir ərizəyə aldığım cavabdan hiddətlənərək, həm respublikanın bəzi mətbuat orqanlarına, həm də şəxsən səhiyyə nazirinin özünə aşağıda göstərilən məzmunda məktub yazmışam. Həmin məktubu həm də Sizə göndərirəm. Məsləhət bilsəniz, mövzunu müzakirəyə çıxarmanızı və ya səhifədə yerləşdirməyinizi xahiş edirəm.

Hörmətlə, Xandadaş Şahqubadbəyli, Lənkəran şəhəri.

Ərizənin mətni

Son vaxtlar dövlət orqanlarında çalışan bəzi məmurların vətəndaşların hər cür müraciətlərinə münasibətləri dərin rahatsızlıq və təəssüf doğurur. Məsələn, mən bu yaxınlarda həyatımı hər an təhdid edən ağır ürək xəstəliyi və onun əlacının ağır cərrahi əməliyyatdan keçdiyi barədə respublika Səhiyyə nazirliyinə sorğu xarakterli ərizə ilə müraciət etdim. Bildirdim ki, 50 ildən çox müddətdə xidmətin ön xətlərində, sözün əsl mənasında pulsuz yardımla məşqul olduğumdan hazırda böyük məbləğə icra olunan həmin əməliyyatı apartdırmağa maddi cəhətdən qadir deyiləm. Nazirlik bu işdə öz veteranına bir yardım göstərə bilərmi? Ölüm vahiməsi içərisində yazılıb göndərilən (o günlərdə xəstəlik kəskinləşmişdi) bu müraciətə təxminən 1,5 aya cavab gəldi (№ 2-35/Ş-3877/2, 02.10.07 tarixli cavab məktubu, çatdı 15.10.07). S.Əliyev tərəfindən imzalanan həmin cavab iki tərəfdən təəssüf və qəzəb doğurur: Birinci, ərizə respublika elmi cərrahlıq mərkəzinə ötürülür. Məlum olduğu kimi o müəssisədə tələb olunan səviyyədə ürək cərrahiyyəsi yoxdur. Həyatı təhlükədə olan vətəndaşa isə, xüsusən də öz veteran həmpeşənə belə biganə, başdanetmə münasibət qeyri-insanidir. Keçmişdə buna “otpiska” deyərdilər. Ola bilsin ki, nazirliyin başqa imkanı yoxdur. Ancaq yüksək inkişafımız barədə bar-bar bağırdığımız indiki zamanda bu belədirsə, bunu açıq demək, bir izahat vermək, bir həmdərdlik göstərmək olardı. Yoxsa dərdi, dəhşəti 2 sətirlik “otpiska” ilə başdan etmək mənəviyyatsızlıqdır. Mirzə Xəzərin belə bir müdrik kəlami var: “Qədir bilmək sənət deyil, mədəniyyətdir”…(Mirzə Xəzər). İkinci, biz rəsmi orqanlara müraciət etdikdə şəxslərin soyadlarının qarşısında “hörmətli”, “cənab”, “professor”, “doktor”, “müəllim” və s. kimi ifadələr işlədirik. Onların bizə cavablarında, o cümlədən bu təsadüfdə, sadəcə “Xandadaş Qubadova” yazılır. Belə çıxır ki, biz “aşağı” təbəqə, asılı şəxslər olduğumuzdan dilimizi şirin etməliyik, yaltaqlanmalıyıq. Yuxarıda oturanlar isə, “Xan və dehqan”dakı məlum ifadəni də işlədə bilərlər. Sovetin yaxşı dövrlərində hamı bir-birinə “yoldaş” deyə müraciət edərdilər. Sonralar partnomenklatura azğınlaşdıqca daha aşağıdakılarla yoldaşlığı özlərinə sığışdırmadılar. Onlar, heç olmasa, “vətəndaş” sözünü işlədərdilər. İndiki HARINLAR artıq siravilərlə vətəndaş da olmaq istəmirlər. Mən heç də özümü S.Əliyevlərdən əksik hesab etmirəm. Həkimlik stajım onların yaşı qədərdir (bəlkə də çox). İnstitutu 1955-ci ildə fərqlənmə ilə bitirmişəm. İndikindən fərqli olan rüşvətsizlik dövründə 5-6 dəfə attestasiya keçib 4 dəfə ali kateqoriya almışam. Uzun illər cənub zonasında tək belə kateqoriyalı həkim olmuşam. Medalla, “SSRİ səhiyyə əlaçısı” fəxri adı (döş nişanı) ilə təltif olunmuşam. 15 ildir ki, bu ağır, qorxunc xəstəliklə özüm özümü yaşadıram. Bundan sonra, hacansa daha yaşada bilməsəm, onda “namərd körpüsündən keçməyib sel aparanlardan” biri olaram. Göründüyü kimi hazırda məmurlar siravilərə qarşı yekaxanalıq edirlər. Yekəxanalıq isə həmişə mədəniyyətsizlik və tərbiyəsizlik təzahürü hesab edilmişdir.

Xandadaş Şahqubadbəyli, həkim.

Ünvan: Lənkəran şəhəri, T.İsmayılov-289. Telefon: (171) 5 39 07, 050 398 94 09.

Mübariz Əhmədoğlu: Böhtan, saxtakarlıq və cəzasızlar üçbucağı

Mirzə Xəzər — Thu, 23 Aug 2007 04:03:07 -0400

Bermud üçbucağının sirrini açmaq üçün çox araşdırmalar aparılıb .Bu ücbucağa daxil olan gəmilərin ,üzərindən uçub gedən təyyarələrin hec kimə məlum olmayan səbəbdən yoxa çıxması, çox alimlərin yuxusuz gecələrinə səbəb olub.İnsanlar, təbiətin bu qədər insan həyatına qıyan möcüzəsinin sirrini açmaq cəhdində israrla davam edir.

Bölgənin ən qəddar diktatura rejiminə sahib olan Azərbaycan Qafqazda tam bir siyasi olüm üçbucağı halına gətirilmişdir.Şərlənərək,tutulan, cəza lagerlərində saysız-hesabsız işgəncələrə məruz qalan günahsız azərbaycanlıların inlədiyi bu böhtan və cəzasızlar üçbucağının sirrini açmaq isə, Bermud üçbucağının sirrini açmaq qədər, müşkülə dönüb.

Bermud üçbucağından fərqi olan bu üçbucaqda insanlar təkcə fiziki deyil, həm də mənəvi cəhətdən məhv edilir. Burada məmur olub, rüşvətxor olmamaq yasaqdır. İstəməsən belə, səni zorla korrupsiyaya bulaşdırıb, dilini gödək gözünü kor edər, beləliklə, istismar üçün asan hala salınır. Qədim Çində əsirləri manqurtlaşdırarmaqla mənliyini məhv edərək, bir parça çörək üçün öz əzizlərini məhv etməyə hazır olan qul vəziyyətə gətirildiyi kimi.

Bu üçbucağın sirlərini də açmaq üçün buraya çox araşdırmaçılar gəlmiş, amma heç bir sonunca çatmayaraq getmişlər.Təbii iqlimi ən yaxın qonşuları Gücüstandan və Ukraynadan çox da fərqli olmayan, bu ərazidə, insan haqları, bəşəriyyətin sivil qanunları və allah xofu yoxdur. Akademiki jurnalisti qanına qəltan edilən düz danışanın dili kəsilən bir yerdir bura.Yalnız Ağcəbədidən Xəzər dənizinə qədər ərazidə Fironluq edə bilən hərbi-polis rejimi beynəlxalq aləmdə insan haqları ilə məşğul olan müxtəlif beynəlxalq təşkilatların, məhkəmələrin müraciətlərinin saya salmdan buranı "cəngəl qanunları" ilə idarə edir.
Burada Jurnalistlər səhər evdən çıxdıqda axşam evlərinə sağ-salamat gələcəklərini,yoxsa Elmar Hüseynov kimi qanlarına qəltan olacaqlarını bilmirlər.
Buraya gələn yabançılar da sanki, buranın açılmayan sirrləri əhatəsinə düşür.Onlar da buranın qanunlarının icrasına çevrilirlər.

Ölkəyə investisiya qoymuş xarici şirkət yolda yol polislərinin soyğunundan qaçmaq üçün maşınlarının üstünə öz qanuni adlarını deyil hakim ailəyə məxsus "Azpetrol" şirkətinin adını yazırmışlar.Sığortalanmaq üçün.Bu gün müxtəlif nazirliklərdə ətli-yağlı day-daylıların görməli olduqları işləri də, tək başına görməyə məcbur olan, minlərlə namuslu adamlar da məhz sığortalanmaqdan ötəri bu əzablara qatlanırlar.Heç olmasa aşağı təbəqə qansoranlardan qoruna bilmək üçün.

Burada həkimlər xəstələrinə Rentgen aparatlarına görə deyil, onların ciblərinə uyğun "diaqnoz" qoyurlar.Yetərli pulun yoxdursa, yaşamağa da heç bir şansın yoxdur. İstər anginan olsun istər xərçəngin.

Burada müəllimlər öz tləbələrinə müştəri gözü ilə baxır.Ən yaxşı tələbə dərslərə vaxtında gələn və biliklərə həvəslə yiyələnən deyil, müxtəlif bəhanələrlə rüşvət verən tələbələrdir.

Dövlət işində çalışan müasir kommunistlər artıq Kommunist partiyasının gostərişi ilə deyil öz bildikləri ənrabadi iş üslubundan istifadə edir.Biri öz kiçik xanlığında qadınların mini yubka geyməsini qadağan edir.Başqa birisi isə müəllimələrə şalvar geyinmələrini yasaqlamaq təklif edir.Müəllimənin şalvar geyməsi azyaşlı uşaqların tərbiyyəsinə pis təsir edirmiş.

Burada Dövlət olmadığı üçün, dövlət dəyərləri də yoxdur.Nə edirsən et-yetər ki, hakim zümrəyə sədaqətli ol.Necə deyərlər: Kəndxudanı gör- kəndi soy.

Son zamanlar rəngarəngliyi ilə populyar olan youtube.com saytı mənim də diqqətimi çəkdi. Dünyanın demək olar ki, hər yerindən, müxtəlif xalqların nümayəndələri bu sayta mwxtälif videolar yerləşdirib.Kimi öz musiqisini, kimiləri gözəl təbiət mənzərəsini və ya öz olkəsinə aid maraqlı bildiyi böyük-kiçik video parçalarını bu sayta yerləşdirmişlər.
Azərbaycanın dünyaya nə təqdim etdiyi ilə maraqlanmaq üçün axtarış səhifəsinə sadəcə "azərbaycan" sözünü yazıram. Ekranda öncə, gözlədiyim kimi AzTV-nin sabun köpüyü siyasi seriallarına bənzəyən bir video çıxır.

Daha sonra isə, kim bilir neçə milyon pullara və xahiş minnətlərə azərbaycanın futbol üzrə milli komandasına məşqçi gətirilmiş, Braziliyanın keçmiş dünya çempionu Alberto Torresin Azərbaycanın Polşa yığması ilə qarşılaşdığı futbol oyunundakı rüsvayçı hərəkəti nümayiş olunur.

Alberto Tores dünyanın gözü önündə FIFA hakiminə yumruq qaldırır.Onu döyməyə səy göstərir.Kənd toylarinda arağın təsiri altında necə deyərlər köynəyinə sığmayan yüngülbeyinli "dəliqanlılar" kimi tuturlar-tutulmur.O, bu hərəkəti ilə, beynəlxalq aləmdə Azərbaycan futbolunun onsuz da çox sönük oyunları ilə hecə çıxarılmış imicinə daha bir zərbə vurur.Çünki,o, bu hərəkəti üçün heç bir məsuliyyət daşımayacağını bilir.

Alberto Torres Braziliya forması geydiyi zaman, o formanın şərəfini yetərincə qoruyub. Heç vaxt, öz ölkəsinin tənə, gülüş hədəfinə çevrilməsinə yol açacaq hərəkət etməyib. İndi isə onun əynində, kürəyində böyük hərflərlə yazılmış Azərbaycan forması var .O, dövlət imici deyilən bir bir kəlmənin Azərbaycanda keçərli olmadığını yaxşı bilir. Buranın hakim klana yaxın adamlar üçün cəzasızlar üçbucağı olduğunu bilirdi. Azərbaycanda, futbolun yumruqla deyil-ayaqla və başla (əgər baş varsa) oynandığını xatırladan kimsə olmayacağını bildiyi üçün, belə hərəkət edir. Bütün dünya internet vasitəsi ilə, onun bu rəzalətli hərəkətini dönə-dönə seyr edir ...

...Adamın yadına, mitinglərdə, əli yalın xalqın üzərinə hücuma keçən, yüyürdükcə ətli qarnları yırğalanan polislər düşür. Onların yerində Toresi təsəvvür edirəm,və birdən ağlıma gəlir ki, nə əcəb bizim ailə podratı ölkəmizin yekələri, Alberto Torresi buraxdılar getdi ?Ona o qədər pullar xərcləmişkən, heç olmasa, başqa bir iş tapşırmaq olardı.
Məsələn: yekə başına bir kaska, əlinə də bir dəyənək verərdin, müxalifətin mitinglərində qadınlərı huşunu itirənə qədər döyərdi.Ya da Mustəqil Mediya Orqanlarının baş redaktorlarına qarşı, işverənlik üçün istifadə eləmək olardı.

Tatyana Çaladze kimi. Qaçqın və Məcburi Köçkünlərin Hüquqlarını Müdafiə Birliyinin sədri Çaladze onun iddiası ilə həbs edilmiş "Gündəlik Azərbaycan" və "Realnı Azərbaycan" qəzetlərinin baş redaktoru Eynulla Fətullayevlə bağlı çıxarılmış qərarın Ali Məhkəmə tərəfindən qüvvədə saxlanılmasına yaman sevinib.
Çaladzenin dəyərini öz ölkəsində bilməyiblər. Əvəzində onun, işverənlik qabiliyyəti Azərbaycanda kəşf olunub. İndi Mustəqil Jurnalistikaya qarşı baktereoloji silah kimi istifade olunur. Göründüyü kimi, Çaladze doğru ünvana gəlib. Onun kimi əqidəli insanlar Afrikanın və Qafqazın ərəb idarə-üsullu dövlətlərinin hakimi-mütləqləri, Mərakeş Kralı VI Məhəmməd və II Əliyevin ölkəsinə yaraşar.
Axı Mixael Saakaşvili müstəqil mediyanın düşməni deyil və onun adı Kongo diktatoru Josef Kabila ilə də eyni siyahıda çəkilmir.Ona görə Çaladze Gürcüstanın deyil, Azərbaycanın yolunu tutub .

Qadın azərbaycan mədəniyyətində mərhəmət və zəriflik simvolu olub.Hökmdar Nüşabə, öz sevgisi və ağıllı məzəmməti ilə İsgəndər kimi zalım şahın qəlbində, insan sevgisi, mərhəmət hissi yaradıb.Nüşabənin sevgisindən təsirindən İsgəndər,
insanlara zülm verməkdən, dunyanın qızılına, var-dövlətinə hərisliyindən daşınıb.Qadınlar başlarının yaylığını kişilərin ayaqlarına ataraq, günahsız töküləcək qanın qarşısını almışlar.İndi isə, bu qadınların ərləri və ya övladları çaladzelərin vasitəsi ilə şərlənərək zindanlara atılır. Eynulla Fətullayevin müdafiəçiləri son ümid yeri olaraq Avropa Məhkəməsinə üz tutblar.

Təbii sərvətləri, azadlığı, seçmək haqqı bir qrup insan tərəfindən işğal olunan Azərbaycanda inləyən insanların səsi heç hara çatmır. Bermud üçbucağında olduğu kimi.

Bu üçbucağın hansısa okeanın gözdən- könüldən uzaq bir yerində deyil, demokratik prinsiplərlə çıxış edən ATƏT-in coğrafi ərazisində yerləşməsi də görünür, özəl bir anlam daşıyır.

Mübariz Əhmədoğlu

Mübariz S. Əzimli: İqtidarın “dava-dava” oyunu bizə nə vəd edir?

Mirzə Xəzər — Tue, 21 Aug 2007 01:00:06 -0400

1969-cu ildən bu yana Əliyev rejimindən hər cür eybəcərlik görmüşük. Inanmaq olmur ki, bunlar nə isə yeni bir hərəkətlə bizi təcübləndirə bilərlər. Amma biz hər dəfə yanıldığımızın şahidi oluruq. Məsələn, İlham Əliyev polislərin qarşısında çıxış edib bəyan edir ki, “2003-cü il prezident seçkilərindən sonra bir sıra dövlətlərin və beynəlxalq təşkilatların nümayəndələri seçkilər dövründə xalqa qarşı vəhşilik etmiş polis işçilərinin cəzalandırılmasını tələb etmişdilər. Amma mən onlara cavab verdim ki, heç bir polis işçisinin cəzalandırılmasına yol verməyəcəyəm”(!!!). Və yaxud azərbaycan və türk diasporunun forumunda deyir ki, “Ermənistan respublikasi bizim azərbaycan-türk torpaqlarında yaranıb. Biz bu torpaqları tələb etmirik, amma edə bilərdik”(!!!). Və yaxud, çıxışlarının birində Azərbaycanın hərbi büdcəsinin Ermənistanın cəmi büdcəsi qədər olduğunu vurğulayaraq, “lazım gəlsə, biz, torpaqlarımızı hərbi yolla azad edəcəyik”,deyir... və sair.
Xüsusilə iqtidarın son, müharibə çağırışları heyrətvericidir. Bu iqtidarın mahiyyətinə, bunların nəsil-nəcabətinə bələd olmayan insanlarda belə bir yanlış fikir yarana bilər ki, iqtidar mənsublarının milli duyğuları baş qaldırıb və bunlar vətən torpaqlarını nəhayət ki, azad etmək fikrinə düşüblər. Əvvəla burada milli duyğudan söhbət gedə bilməz, çünki milli duyğuya qalsa azərbaycan torpaqlarının qalanında da bunlar ya kürd dövləti qurarlar, ya erməni, ya da rus. Bundan başqa, siz heç saxtakarın, rüşvətxorun, oğrunun, müharibə edib, vətən torpağını azad etmək istəməsini gördünüzmü? Buna inanarsınızmı? Bəs iqtidarın bu “dava-dava” oyunu nə deməkdir? Yaxşı halda bu, demoqogiyadır. Atalarımız deyib ki, vurmaq istəməyən daşın yekəsini götürər.
Amma dünyanın düz yerində, yeri gəldi-gəlmədi Ermənistanı müharibə ilə hədələmək şəxsən məndə qorxulu duyğular oyadır. H.Əliyev uzun sürən hakimiyyəti dövründə həmişə ermənilərə güvənmiş, həmişə onlardan açıq və ya gizli dəstək almışdır. Bu dəfə də heydərizmin davamçılarının erməni qardaşları ilə məsləhətli hərəkət etdiklərinə mənim şübhəm yoxdur. Elə qorxulu da budur. Qorxulu olanı budur ki, erməni və azərbaycan iqtidarı razılaşdırılmış lokal müharibə törədib bir sıra problemlərini həll etmək fikrinə düşsünlər. Bu halda uduzan azərbaycan xalqı olacaq. Erməni tərəfi də, azərbaycan iqtidarı da udacaq. Fikrimi bi qədər geniş əsaslandırmağa çalışım:
Qarşıda 2008-ci ilin prezident seçkiləri gəlir. İlham Əliyev nə qədər özündən razı olsa da, seçkilərdə yenə də uduzacağını yaxşı bilir və işi seçkisonrası saxtakarlığa və zorakılığa qoymaq istəmir. O, “böyük qardaşı” V.Putinin təcrübəsindən yararlanmaq fikrinə düşüb. Daha doğrusu və dəqiqi - Rusiya prezidenti üçün bu senariləri yazanlar indi İlham Əliyev üçün senari yazırlar. Bu senari nədən ibarət idi? Yadınızdadırsa, o vaxt Rusiyanın müxtəlif şəhərlərində 5-6 bina partladıldı, 5-6 yüz günahsız insan həlak oldu, bu partlayışları çeçen mücahidlərinin ayağına yazıb Çeçenistanı yenidən işğal etdilər...
Nəticədə bütün bu cinayətlərin təşkilatçısı olan V.Putin prezident oldu və xalqın qanı hesabına hakimiyyətini möhkəmləndirdi.
Bu senarinin azərbaycan variantını mən belə görürəm: Qoşunların təmas xəttində hər gün baş verən qarşılıqlı atəşi bəhanə edərək geniş çaplı döyüş əməliyyatları başlayır və Azərbaycan Ordusu 5-6 kəndi “azad etdikdən” sonra bütün dünyanın tələbi ilə döyüş əməliyyatları dayandırılır.
Bu zaman erməni tərəfi Azərbaycanın “revanşist” siyasətini bəhanə gətirərək sülh danışıqlarından geri çəkilir. Işğal olunmuş torpaqların qaytarılması məsələsi gündəmdən çıxır. Yenə də ermənilər qazanır.
Azərbaycan iqtidarının qazandıqları daha çox olur:
1. Azərbaycan müharibədə “qələbə çalır”.
2. Ali Baş Komandan həm də dahi sərkərdə elan olunur.
3. Bu sovdələşməyə əngəl olmaq istəyən müxalifət, QHT-lər, müstəqil mətbuat xain adlandırılır və müharibə vəziyyətinin verdiyi imkanlardan istifadə edilərək darmadağın edilir.
4. Prezident seçkilərində Ali Baş Komandan, dahi sərkərdə, generalissimus İlham Əliyevin qələbəsi təmin olunur.
5. Hərbi əməliyyatların aparılması, sonra isə “bərpa işləri” adı altında milyardlarla vəsait mənimsənilir.
Uduzan tərəf – azərbaycan xalqı:
1. Qarabağ həmişəlik itirilir.
2. Minlərlə əskər və zabitimiz bu saxta müharibədə həlak olur.
3. Xalqın malı olan milyardlar irtidar tərəfindən mənimsənir.
4. Xalqın olan-qalan müqaviməti qırılır, siyasi müxalifət anlayışı aradan götürülür.
Təbiidir ki, gələcəyə aid olan hər şey ancaq fərziyyədir. Amma bu fərziyyənin sabah həqiqət olmamasını istəyiriksə bu cinayətkar rejimin cinayətkar təbiətini hər gün açmağa davam etməliyik. Əks təqdirdə yuxarıda diqqətə çatdırdığımız bəlalar başımıza gələcək, necə ki, bundan qabaqkılar gəldi.
Iqtidar, özlüyündə xalqı aldadacağını düşünür və bu senari yalan üzərində qurulub. Və hər bir irimiqyaslı layihə kimi bu əməliyyat da mərhələlərdən ibarətdir. Bizim borcumuz elə ilk mərhələdə, yəni iqtidarın “dava-dava” oyunu çıxarması mərhələsində bu cinayətin qarşısını almaqdır.

Intigam Məmmədov: Ümid xalgın oyanmasına galıb

Mirzə Xəzər — Fri, 10 Aug 2007 13:18:59 -0400

Xaricdə yaşayan azərbaycanlılara da məlumdur ki, korrupsiya və rüsvətxorlug indiki Azərbaycan iqtidarının ideologiyasına cevrilib və onların şou xarakterli əməlləri hec də bu problemi aradan galdırmag məgsədi daşımır. Köhnə rüşvətxor məmurları yenilərilə əvəz etmək xalqın gözünə kül üfürməkdən başqa bir şey deyil. Bu mənada Azərbaycanda demokratiya prinsiplərini
həyata kecirmək, nəyisə yeniləşdirmək və qanunlara riayyət olunmasını gözləmək, absurd sayıla bilər. Mətbuat səhifələrində fikir bildirən muxalifət kecmiş xalq nəzarəti komitəsinin rolunu oynayır desək, yanılmarıq. Yadınızdadırmı hələ o dövrdə Azərbaycanın üzərində Moskvanın nəzarəti var idi. Azərbaycan hakimiyyəti Moskvanın nəzarətindən yüzdəyüz olmasa da, özbaşınalıqdan cəkinməyə məcbur idi.

Indi isə məmurlara tam azadlıq verildiyindən, ölkə qanunlarına nəinki riayət olunmur, hətta beynəlxalq qanunları da saymırlar. Yəni „biz müstəqil Respublikada yaşayırıq, hec kəsin müstəqil bir dövlətə müdaxilə etməyə haqqı yoxdur, necə istəsək ölkəni elə də idarə edəcəyik“ deyərək,hakim rejim tərəfindən sıgortalanırlar. Amma, Insan haqları heç bir dövlətin daxili işi deyil. Bu beynəlxalq təşkilat və beynəlxalq məhkəmələrin də səlahiyyətindədir. Yəni hakimiyyət xalqa qarşı hər hansi gücü tədbiq etsə, cinayət törədənlər cavabını beynəlxalq məhkəmə garşısinda verməli olacaqlar. O da xatırlanmalıdır ki, bu dünyaya neçə-neçə diktatorlar gəlib gedib və onların aqibəti bütün dünyaya məlumdur. Kecək jurnalistlərimizlə bagli hakimiyyətin yaratdıgı problemlərə.Azərbaycanda jurnalistlərə, redaktorlara pul verilmə halları kütləvi hal alıb.

Ona görə də bir bəhanə ilə hansısa jurnalist həmkarımızı həbs etmək o qədər də böyük problem deyil. Digər tərəfdən, Azərbaycan KIV-lərinin müəyyən ictimai fikir yaratmaq məqsədilə, qeyri-rəsmi olarag, dövlət
məmurlarından böyük məbləgdə pul aldıgları hec kəsə sirr deyil.
Şübhəsiz bunun da adı rüşvətdir və qədəri 10.000- manatlarla ölcülür. Bu, kütləvi xarakter aldığından jurnalistin bu məsələdə hədəf kimi secilməsi rüşvəxorluqla mübarizə aktı kimi qəbul edilə bilməz.
Təəssüflər olsun ki, şəraiti yaradan , elə hakimiyyət özüdür.
Hökumətin apardıgı yanlış siyasətin nəticəsidir ki, bütün məmləkət rüşvət və korrupsiyabataglıgında bogulur.

Azərbaycanın korrupsiyaya və rüşvətə görə ən ön sıralarda oldugu hamıya məlumdur. Bu barədə təkcə ölkə daxilində deyil,
beynəlxalg dairələrde, eləcə də xarici KIV-lərdə məlumatlara rast gəlinir. Əgər ruşvətxorluga və korrupsiyaya qarşı cinayət işləri qaldırılacaqsa, o zaman bütün rüşvətxor məmurlar həbs olumalıdır. Jurnalistlər, eləcə də qeyri-hökumət təşkilatları bununla bağlı kifayət qədər fakt təqdim etsələr də, həmin şəxslər həbs olunmurlar. Həmin məmurların aldıqları rüşvətin qarşılığında jurnalistə verilən pul 10 dəfəlerle azdır. Hökumətin apardığı siyasət nəticəsində, şubhəsiz, mətbuat öz-özünü dolandıra bilmir. Rejim jurnalisti elə
vəziyyətə salıbdir ki, onlar yaşamag ücün bu və ya digər yolla rüşvətxor və korrupsioner iqtidar nümayəndələrindən pul almagdan məcbur olurlar. Jurnalistlərin ən cox faizinin təmiz, ən kicik faizinin isə rüşvətlə yaşadığı şəraitdə bu, böyük problem kimi qəbul oluna bilərdi.

Amma jurnalistlərimiz cürbəcür dövlət orqanlarının korrupsiya və rüşvət əməlləri barədə cox sayda məqalələr çap edirlərsə, dövlət orqanları o yazıların ətrafında heç bir araşdırma aparmırsa, deməli ölkə başcısı və ondan sonra gələn məmurlar dövləti konisitusiyaya və huquq qanunlarının zidd olarag idarə edirlər. Dövlətin qanunları kagız üzərində qalınca o zaman günah jurnalistdə deyil,dövlət orqanlarının məsuliyyətsizliyindədir. Ona görə də, hal hazırda hüquq-mühafizə orqanları o yazıların arxasında dayanan faktların doğru olub-oldmadığını araşdırmaq üçün təhqiqat aparmalıdır. Təhgigatsızlıg şəraiti onu təstiq edir ki, Azərbaycanda qanun
deyil, ruşvət işləyir. Baxın, xalqimizin haqq sesi ugrunda siyasi mubarizə aparan muxalifət partiyalarının üzvülərini, jurnalistləri tutub həbsə salırlar, onlara hətta işgəncələr verilir. Prezident seckilərinə hazırlıq məqsədilə hakimiyyətə qarşı olan siyasətcilərimiz, muxalifət partiyalarının uzvüləri və jurnalistlər hədə-qorxu, təqib, təzyiqlə üzləşiblər. Bu yaxınlarda hakimiyyətdən razı olub olmamaqları haqqında vətəndaşlarımız arasinda rəy sorguları kecirilib. Xalq acıq şəkildə indiki iqtidara qarşı öz narazılıgını bildirib. O zaman belə nəticəyə gəlmək olar ki, rejim xalqın haqq səsindən qorxdugu ücün vətəndaşlarımızı hər vəchlə təzyiq altında saxlayır və onlara qarşı duranları məhv etmək niyyətindədirlər. Nə vaxta qədər ölkədə haqsızlıq, ədalətsizlik, qanuna qarşı hörmətsizlik hökm sürməlidir? Kicik bir misal: əgər dövlət başcısı və komandası xalqın varlı təbəqəsini deyil, bütün insanlarımızıdüşünmüş olsaydı, gündəlik tələbat məhsullarının və eləcə də qazın, elektrik enerjisinin giymətini bahalaşdırmaq əvəzinə, xalqın güzəranını diqqətdə saxlayaraq, ucuzlaşma aparardı.
Amma nə yazıq ki, bir tərəfdə xalqın və dövlətin sərvətini ogurlayan korrupsionerlər, başga bir tərəfdə isə bir garın
cörəyə möhtac olan, ailəsini dolandırmag ücün hər şeyə hazır olan sadə insanlar durur.

Yeri gəlmişkən qeyd edim, bu rejimin bəzi uzdəniraq „agıllı başlari“ xalqa xitabən „Axmaqlar olmasa, agillilar ac qalar“ ifadəsini işlədirler. Belə prinsiplər xalga garşı silahiymiş. Amma milləti axmaq hesab etməklə xalqin hörmətini deyil, əksinə, nifrətini qazanmış olurlar. Hər halda kimlərin agıllı və kimlərin agılsız olmalaını zaman deyəcək. Budur sözdə Avropa prinsip və dəyərlərilə yaşamaq istəyən hakim məmurlarlarin sifəti. Bu sifətlə Avropa birliyi Azərbaycanı hansı əsasla öz sırasına alacagı sual altındadır.
Sözdə demokrat, bəşəri dəyərlərə hörmət edib, əməldə isə totalitar, ruşvətxor və korrupsioner olan bir rejimin yeri haradır?
Bu hal sovet dövrünü də xatırladır: kagız üzərində sosalizm cəmiyyəti, əməldə yənə də ruşvətxorluq və korrupsiya prinsipləri.
Nə kimi bir dəyişiklik oldugunu anlamag olmur. Görünür, sovetlər birliyinin dagılmasnı xalqdan cox indiki hakim tayfa gözləyirmiş. Və necə deyərlər, əlləri qolları acilmış, istədiklərini sərbəst səkildə həyata kecirirlər. Azərbayacanda monarxiyanın yaranması istiqamətində aciq-aşikar əməli işlər görülür. Amma sanmıram ki, hakimiyyət bunu başara bilsin. Əgər monarxiyanın qurulması ugurlu addımlar” atılsa, o zaman vay bu millətin halina.
Bu yaxınlarada əcnəbi dostlarımızın biri, hakimiyyət temsilcilərindən biriylə mentalitetimizdən geniş söhbət etdiyini və o gözəl yaşayışin nədən yoxa cixma təhlükəsiylə üzləşməsinin səbəbini soruşub, o isə „zaman dəyişib“ deyib.
Əslində zaman dəyişməyib, zaman həmin zamandır, rejim insanları zorla dəyişib. Insanlarımızın dəyişməsinin səbəbi yuxaridakı qeyidlərimizdən məlumdur. Əliyevlərin əsas məqsədi hakimiyyətlərini qorumaq, təhlükəni aradan qaldirmaq və hər vəchlə vətəndaşların gözünü polis dəyənəyi ilə qorxutmaqla rejimi qoruyub saxlamaqdır. Eləcə də düzgünlük ugrunda mubarizə aparan vətəndaşlarımızı pulla satın almaqla müxtəlif cinayətlərə sovq etdirmək və bu minvallaonları tabe etdirmək bu rejimin əsas prinsiplərindən biridir.
Bir cox müxalifət liderləri elə duşünür ki, bu hakimiyyətin sonu cox yaxındadır. Ancaq hadisələr gostərir ki, nəinki yaxındadır, hətta onun ömrünü uzatmaq istiqamətində işlər görülür. Məncə xəyalla yaşamaq və utopik fikirlər soyləməklə deyil, xalqı ayaga qaldırmagın yollarını axtarıb tapmaq lazımdır. Xalq hərakatı özü özündən hec zaman yaranmayib. Onu hərəkətə gətirən ziyalı ordusu gərəkdir.

Indiki halda demokratik prinsiplərlə hakimiyyəti deyişmə qeyri mümkündür. Əgər xalg ayaga galxmasa, bu hakimiyytin ömrü daha
da uzanacaq. Azərbaycan neftinə sərmayə qoyan dünya olkələrinin istədiyi
əsas şey ölkənin sabitliyidir. O üzdən indiki iqtidarın yürütdüyü daxili və xarici siyasət onları qane edir və başqa bir alternativ demokratik quvvənin hakimiyyətə gəlməsi, onların maragında deyil. Amerika sözdə Azərbaycanda demokratiyanın bərqərar olunması
tərəfdarı oldugunu, əməldə isə korrupsiyanerləri dəstəkləməsi vətəndaşlarımızı caşqın vəziyyətdə qoyur. Bu üzdən ümid xalqın ayılmasına qalib. Müxalifət cəbhəsində olan ziyalılarımız millətın gələcəyini xoşbəxt görmək istəyirlərsə, xalqı ayaga oyatmagın yollarını tapacaqlar.

Intigam Məmmədov
Almaniya

Əli Bayramlı sürücülərinin müraciəti

Mirzə Xəzər — Fri, 06 Jul 2007 10:49:00 -0400

Azərbaycan Respublikasının Nəqliyyat naziri Ziya Məmmədov cənablarına

Azərbaycan Respublikası İnsan Hüquqları üzrə müvəkkil Elmira xanım Süleymanovaya

Azərbaycan Respublikası Milli Təhlükəsizlik naziri Eldar Mahmudov cənablarına

Azərbaycan Respublikası Dövlət Qulluğu yanında Korrupsiyaya qarşı komisiyanın sədri Ramiz Mehdiyev cənablarına

Respublikanın baş Prokuroru Zakir Qaralov cənablarına Kütləvi İnformasiya Vasitələrinə

Hüquq Müdafiə təşkilatlarına

Əli Bayramlı-Bakı marşurutu üzrə hərəkət edən mikroavtobus sürücülərinin

Şikayət Ərizəsi

Hörmətli Nazirlər və səlahiyyət sahibləri! Biz bir qrup Əli Bayramlı-Bakı-Əli Bayramlı marşurutu ilə hərəkət edən mikroavtobus sürücüləri uzun müddətdir ki, sürücülük etməklə ailəmizi dolandırırırq. Amma bizim sürücü kimi fəaliyyət göstərməyimizə mane olan insanlar var. Bakı şəhəri Səbayel rayonunda yerləşən, “Klassik Aİ” MMM adı altında fəaliyyət göstərən Əli Bayramlı, Salyan və Neftçala rayonları istiqamətində hərəkət edən mikroavtobuslar üçün nəzərdə tutulmuş avtovağzalın baş direktoru İlham İsmayılovun hərəkətləri əsl özbaşnalıqdır. İlham İsmayılov Azərbaycan qanunlarına və Prezidentin sahibkarlığın inkişafına dair sərəncamına məhəl qoymur. Rəhbərlik etdiyi müəssisədə baş alıb gedən özbaşnalıq bir yana, bu avtovağzalın xidmətindən istifadə edən yüzlərlə sürücünün gününü qara edən bu şəxs, sürücülərə tətbiq olunan rüsumları ayda bir dəfə qaldırmaqla, bizdən ağla gəlməyən məbləğlər tələb edir. Belə ki, avtovağzalın xidmətindən istifadə edən sürücülərdən Bakıdan Əli Bayramlıya reys etmək üçün “RAF” markalı mikroavtobus sürücülərindən 16 manat, “Qazel” markalı mikroavtobus sürücülərindən 20 manat tələb edir, əvəzində isəsürücülərə heç bir qəbz verilmir. Gördüyünüz kimi bütün bunları həm rüşvətxorluq, həm də vergidən yayınma halı kimi dövləti cinayət saymaq olar. Mütamadi olaraq rüsumları qaldırmaqla məşğul olan İlham İsmayılov tələb olunan məbləği sürücülərdən almaq üçün müxtəlif təzyiq vasitələrindən də istifadə edir. Ətrafına topladığı cangüdənləri vasitəsi ilə hədə-qorxu gəlməklə, tibbi təhsili olmayan həkimin vasitəsi ilə və ən nəhayət İlqar Əliyev adlı arxası ilə sürücüləri qorxudaraq tələb olunan rüsumu almağa çalışır. Korporotiv maraqları naminə tez-tez mövqeyini və əqidəsini dəyişən, 1992- ci ildə AXC ( həmin vaxtda icra hakimiyyətinin müavini işləmiş), indi isə YAP-ın üzvü olan İlham İsmayılov etdiyi hərəkətlərdən heç vaxt usanmır. Onun adamları sürücülərə hədə-qorxu gələrək bildirirlər ki, istədiyiniz yerə şikayət edə bilərsiniz, bizim arxamız güclüdür və heç kim bizə təzyiq edə bilməz. Əgər doğurdan da belədirsə onda bizim bu ölkədə yaşayıb xalqa və vətənə xeyir verməyimizə dəyməz.

Hörmətli Nazirlər və səlahiyyət sahibləri! Biz bu məktub vasitəsi ilə başımıza gətirilən əzab və əziyyətləri sizə çatdırmaq istəyirik. Əgər bu məktubu hansısa məmur sizə çatdırmazsa, biz məcbur olub Prezident apparatının qarşısında etiraz aksiyası keçirəcəyik ki, bizim səsimizi Prezident eşitsin. Bizim tələblərimiz isə sadəcə qanun çərçivəsində olan tələblərdir. İstəyimiz isə aşağıdakılardan ibarətdir:

Bizimlə yeni müqavilələr bağlansın. Tələb olunan rüsumların məbləği iqtisadi cəhətdən əsaslandırılsın, məbləğ ağlabatan səviyyədə müəyyənləşdirilsin və ödənilmiş rüsuma görə sürücülərə qəbzlər verilsin. Biletlər vətəndaşlara kassalar vasitəsi ilə satılsın. Belə olan halda neqativ hallar aradan qalxar.

Hörmətli Nazirlər və səlahiyyət sahibləri! Ümüdvarıq ki, bizim tələblərimiz yerinə yetiriləcək. Sizin müdrük müdaxiləniz İlham İsmayılov kimi şəxslərin vətəndaşların incidilməsinə yol verməyəcək. Məsələnin həll olunması üçün xüsusi komissiyanın yaradlmasını məqsədəuyğun hesab edir və yerində araşdırılmasıını sizdən artıq dərəcədə rica edirik.

Hörmətlə sürücülər:

(əlaqə Qabil Nağıyev tel: 0 197 5 33 77, ünvan Əli Bayramlı Z. Hacıyev küç 18/1)

1. Yusubov Mirseyran Yadulla oğlu tel 341 94 41 2. Qədirov Novruz Əsəd oğlu 386 42 55 3. Abdullayev Vidadi Sarxan oğlu 432 69 37 4. Quliyev Tərlan Əlifağa oğlu 362 14 07 5. Əhmədov Nazim Oruc oğlu 055759 01 81 6. Yusubov Mircəlal Mirseyran oğlu 324 54 04 7. Əhmədov Ramiz Soltanəhməd oğlu 503 45 70 8. Əhmədov Lazım Soltanəhməd oğlu 784 78 39 9. Əsədov Tofiq Nurəhməd oğlu 386 42 19 10. Qafarov Hilal Firudin oğlu 055 664 00 50 11. Əsədov Nurəddin Sərdar oğlu 641 88 73 12. Musayev ramiz İsməli oğlu 366 26 06 13. Fərəcov Arif Nadir oğlu 564 17 31 14. Ağayev Kalam Ağagəldi oğlu 055 781 11 58 15. Əliyev Məmmədəli Əlpaşa oğlu 392 16 26 16. Abbasov Ədalət Əli oğlu 343 11 72 17. Abiyev Zabit Ramiz oğlu 437 27 10 18. İbadov Xancan Vəlixan oğlu 729 76 34 19. Muradov Namiq Cahangir oğlu 567 74 66 20. Səfərov Sabir Salam oğlu 424 68 72 21. Abasov Lazım Abas oğlu 22. Rzayev Tofiq Niftulla oğlu 327 70 31 23. Atayev Abasəli Əli oğlu 636 78 86 24. Abiyev Vaqif Raniz oğlu 348 82 67 25. Əmənov Xaləddin Abduləli oğlu 367 44 85 26. Nağıyev Qabil Əvəz oğlu 0197 5 33 77 27. Əliyev Səməd Dilavər oğlu 355 40 55 28. Dəmirov Rafael Əbülhəsən oğlu 755 45 15 29. Muradov Cavanşir Əliağa oğlu 316 40 90 30. İbrahimov Fərzulla Feyzulla oğlu 321 16 98 31. İbrahimov Malik Feyzulla oğlu 351 37 05 32. Əmirov Vaqif Nəsib oğlu 337 87 06 33. Huseynov Gülhüseyin Əzizağa oğlu 055 783 42 36 34. Huseynov Ramil Mübariz oğlu 626 13 81 35. Qasımov Nazim Nəriman oğlu 631 79 25 36. Musayev Məcnun Məcid oğlu 612 79 85 37. Şeydayev Nizam Xasay oğlu 520 24 53 38. Əliyev Əliqardaş Mirzəxan oğlu 633 54 13 39. Ağayev İlham Zülfü oğlu 342 36 01 40. Məmmədov Əlizamin Mustafa oğlu

İmzalanmış məktub əlavə olunur