<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet href="/stylesheets/rss.css" type="text/css"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:trackback="http://madskills.com/public/xml/rss/module/trackback/">
  <channel>
    <title>Mirzə Xəzərin Səsi: Xandadaş Şahqubadbəyli: Hörmətli Mirzə müəllim...</title>
    <link>http://mirzexezerinsesi.net/articles/2007/10/24/hormetli-mirze-muellim</link>
    <language>en-us</language>
    <ttl>40</ttl>
    <description></description>
    <item>
      <title>Xandadaş Şahqubadbəyli: Hörmətli Mirzə müəllim...</title>
      <description>&lt;p&gt;Hörmətli Mirzə müəllim!!!&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Hələ “Azadlıq” radiosunda işlədiyiniz vaxtlardan mən Sizin daimi dinləyicilərinizdən olmuş, Sizin azadlıq, müstəqillik, demokratiya ideyalarının carçısı kimi fəaliyyətinizi yüksək qiymətləndirmişəm. Bu gün də www.mirzexezerinsesi.net ünvanlı internet səhifəsi daima mənim kompüterimin iş stolundadır. Arada qələmə aldığım «Обыкновенный, настоящий, громкокричащий, но всеми игнорируемый геноцид» başlıqlı yazımın Sizin saytda yerləşdirilməsinə görə də Sizə öz dərin minnətdarlığımı bildirirəm. Yaxşı ki, Azərbaycanımız Sizin kimi vətənpərvər ziyalılardan, qədirbilən, qeyrətli oğullardan xali deyildir.&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Yaxınlarda Səhiyyə Nazirliyinə yazdığım bir ərizəyə aldığım cavabdan hiddətlənərək, həm respublikanın bəzi mətbuat orqanlarına, həm də şəxsən səhiyyə nazirinin özünə aşağıda göstərilən məzmunda məktub yazmışam. Həmin məktubu həm də Sizə göndərirəm. Məsləhət bilsəniz, mövzunu müzakirəyə çıxarmanızı və ya səhifədə yerləşdirməyinizi xahiş edirəm.&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Hörmətlə, Xandadaş Şahqubadbəyli,
Lənkəran şəhəri.&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Ərizənin mətni&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Son vaxtlar dövlət orqanlarında çalışan bəzi məmurların vətəndaşların hər cür müraciətlərinə münasibətləri dərin rahatsızlıq və təəssüf doğurur.
Məsələn, mən bu yaxınlarda həyatımı hər an təhdid edən ağır ürək xəstəliyi və onun əlacının ağır cərrahi əməliyyatdan keçdiyi barədə respublika Səhiyyə nazirliyinə sorğu xarakterli ərizə ilə müraciət etdim. Bildirdim ki, 50 ildən çox müddətdə xidmətin ön xətlərində, sözün əsl mənasında pulsuz yardımla məşqul olduğumdan hazırda böyük məbləğə icra olunan həmin əməliyyatı apartdırmağa maddi cəhətdən qadir deyiləm. Nazirlik bu işdə öz veteranına bir yardım göstərə bilərmi?
Ölüm vahiməsi içərisində yazılıb göndərilən (o günlərdə xəstəlik kəskinləşmişdi) bu müraciətə təxminən 1,5 aya cavab gəldi (№ 2-35/Ş-3877/2, 02.10.07 tarixli cavab məktubu, çatdı 15.10.07).
S.Əliyev tərəfindən imzalanan həmin cavab iki tərəfdən təəssüf və qəzəb doğurur: Birinci, ərizə respublika elmi cərrahlıq mərkəzinə ötürülür. Məlum olduğu kimi o müəssisədə tələb olunan səviyyədə ürək cərrahiyyəsi yoxdur. Həyatı təhlükədə olan vətəndaşa isə, xüsusən də öz veteran həmpeşənə belə biganə, başdanetmə münasibət qeyri-insanidir. Keçmişdə buna “otpiska” deyərdilər.
Ola bilsin ki, nazirliyin başqa imkanı yoxdur. Ancaq yüksək inkişafımız barədə bar-bar bağırdığımız indiki zamanda bu belədirsə, bunu açıq demək, bir izahat vermək, bir həmdərdlik göstərmək olardı. Yoxsa dərdi, dəhşəti 2 sətirlik “otpiska” ilə başdan etmək mənəviyyatsızlıqdır. Mirzə Xəzərin belə bir müdrik kəlami var: “Qədir bilmək sənət deyil, mədəniyyətdir”…(Mirzə Xəzər).
İkinci, biz rəsmi orqanlara müraciət etdikdə şəxslərin soyadlarının qarşısında “hörmətli”, “cənab”, “professor”, “doktor”, “müəllim” və s. kimi ifadələr işlədirik. Onların bizə cavablarında, o cümlədən bu təsadüfdə, sadəcə “Xandadaş Qubadova” yazılır. Belə çıxır ki, biz “aşağı” təbəqə, asılı şəxslər olduğumuzdan dilimizi şirin etməliyik, yaltaqlanmalıyıq. Yuxarıda oturanlar isə, “Xan və dehqan”dakı məlum ifadəni də işlədə bilərlər.
Sovetin yaxşı dövrlərində hamı bir-birinə “yoldaş” deyə müraciət edərdilər. Sonralar partnomenklatura azğınlaşdıqca daha aşağıdakılarla yoldaşlığı özlərinə sığışdırmadılar. Onlar, heç olmasa, “vətəndaş” sözünü işlədərdilər. İndiki &lt;span class="caps"&gt;HARINLAR&lt;/span&gt; artıq siravilərlə vətəndaş da olmaq istəmirlər.
Mən heç də özümü S.Əliyevlərdən əksik hesab etmirəm. Həkimlik stajım onların yaşı qədərdir (bəlkə də çox). İnstitutu 1955-ci ildə fərqlənmə ilə bitirmişəm. İndikindən fərqli olan rüşvətsizlik dövründə 5-6 dəfə attestasiya keçib 4 dəfə ali kateqoriya almışam. Uzun illər cənub zonasında tək belə kateqoriyalı həkim olmuşam. Medalla, “SSRİ səhiyyə əlaçısı” fəxri adı (döş nişanı) ilə təltif olunmuşam.
15 ildir ki, bu ağır, qorxunc xəstəliklə özüm özümü yaşadıram. Bundan sonra, hacansa daha yaşada bilməsəm, onda “namərd körpüsündən keçməyib sel aparanlardan” biri olaram.
Göründüyü kimi hazırda məmurlar siravilərə qarşı yekaxanalıq edirlər. Yekəxanalıq isə həmişə mədəniyyətsizlik və tərbiyəsizlik təzahürü hesab edilmişdir.&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Xandadaş Şahqubadbəyli, həkim.&lt;/p&gt;


	&lt;p&gt;Ünvan: Lənkəran şəhəri, T.İsmayılov-289.
Telefon: (171) 5 39 07, 050 398 94 09.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Wed, 24 Oct 2007 10:32:00 -0400</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">urn:uuid:8a3ddee7-6883-458c-aa74-4c943191f4c5</guid>
      <author>Mirzə Xəzər</author>
      <link>http://mirzexezerinsesi.net/articles/2007/10/24/hormetli-mirze-muellim</link>
      <category>Sərbəst rubrika</category>
    </item>
  </channel>
</rss>
