http://mirzexezerinsesi.net/articles/2010/03/09/melahet-agacanqizi-guldeste-hokumet en-us 40 <p><a onclick="window.open('http://mirzexezerinsesi.net/files/melahet2-tbn2810.jpg','popup','width=180,height=180,scrollbars=no,resizable=no,toolbar=no,directories=no,location=no,menubar=no,status=no,left=0,top=0');return false" href="http://mirzexezerinsesi.net/files/melahet2-tbn2810.jpg"><img alt="melahet2-tbn28" src="http://mirzexezerinsesi.net/files/melahet2-tbn28-tbn9.jpg" width="180" height="180" /></a></p> <p>Məlahət Ağacanqızı<span id="more-50163"></span></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>source: Azadlıq qəzeti <a href="http://azadliq.az/?p=50163" target="_self">http://azadliq.az/?p=50163</a></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>Artıq bahar nəfəsi hiss olunur. Camaat qışdan çıxan sərçələr kimi sevinir. Görün, nə günə qaldıq ki, qazı-nefti bol olan ölkənin 60-80-100 kiloluq vətəndaşları bir damcı günəş istisi üçün 100 qramlıq sərçələr kimi sevinir. Yəqin ki, istedadlı şair Eldar Baxış sağ olsaydı “Sərçə millət” şerini yazardı: “Sərçə balasıdır millət bu saat, boynunu uzadıb dəndən ötəri…”</p> <p> </p> <p><br /> Qış fəsli şələ-küləsini yığıb getdi. Gedəndə yazın qulağına pıçıldadı ki, bir də qələt edərəm bu tərəflərə gələrəm. Burda böyüklərlə kiçiklərin, yuxarılarla aşağıların fikirləri, arzuları üst-üstə düşmür. Çox qorxulu yerdir. Təmiz qarı sevməyən insanlar, bir gün ətirli gül-çiçəyin də ləçəklərinə tüpürəcəklər. Əli möhürlülər hər işə qarışır, hətta fəsillərin yerini dəyişmək istəyirlər. Uşaqların xətrinə bir-iki gün qar yağdırdım ki, yazıqdırlar sevinsinlər, üzlərindəki yetim qəm-kədər yox olub getsin. Məmurlar isti otaqlarına girib səhərdən axşama kimi anam Təbiətin var-yoxuna söyüb, təhqir edirdilər. Burda yaşamaq, iş görmək, nəfəs almaq mümkün deyil. Heyf deyil Sibir çölləri… Nə qədər qar yağsa, şaxta olsa da, biri başını qaldırıb səni söymür, nifrətlə baxmır. Hərə başını salıb aşağı öz işi ilə məşğuldur. Gələn il Azərbaycana gələn deyiləm, qoy hamılıqla payızdan yaza hoppansınlar…<br /> Qışı üşüyə-üşüyə yola salan, amma ən çətin anlarda da ruhdan düşməyən yaşı səksəni keçən bir rəfiqəm var. Boş vaxt olan kimi gedirəm yanına, maraqlı söhbətlərinə qulaq asıram. O, radioda qulaq asdığı xəbərləri siyasi icmalçılardan daha dəqiq şərh edib, proqnoz verir. Nənə deyir ki, bizim kənddə Güldəstə adlı bir dul qadın yaşayırdı. Arvadından bezən, anasından küsən bütün kənd kişiləri onun evində idi. Hətta bəzi kişilər küsüb evdən gedəndə Güldəstəyə yudurtmaq üçün qoltuqlarında bir boğça çirkli paltar da aparırdı. Güldəstə onları qəşəngcə yedirdib-içirdib, “sakitləşdirib” yola salardı. Amma bütün kənd arvadları Güldəstəni görəndə arxasını çevirib “əxlaqsız” deyib, bulaq başına qoymazdılar. Güldəstə gecə hamı yatandan sonra zülmlə evə su daşıyardı. Bir gün Güldəstəyə dedim ki, ay külbaş, niyə hər atadan-anadan küsəni, yolundan azanı evinə buraxırsan? O, başını aşağı salıb “neyləyim, üzümün yumşaqlığından, axmaqlığımdan heç kimə ”yox” deyə bilmirəm” zarıldadı…</p> <p> </p> <p><br /> Nənə donmuş əllərini ovuşdurub, üzümə baxıb bic-bic gülümsədi: deyirəm, bizim bu hökumət də Güldəstənin tayıdır. Kimi gəldi qucaqlayır, öpüb-oxşayır, qazını-neftini verib isidir. Kim nə istəyir, nə qədər istəyir paylayır, amma hörməti yoxdur, hamı ona arxa çevirir. Axşam odunum qurtarmışdı, köhnə qaloşlarımı peçə atıb qızındım. Ehh, hansını deyim?! Kül başına, ay Güldəstə hökumət: camaatın soyuqdan donur, acından qırılır, sən isə gecə-gündüz paylayırsan…</p> <p> </p> <p><br /> Nənənin danışdığı daha bir əhvalat: Bir uşaq qonşu hinindən bir yumurta oğurlayıb evə gətirir. Anası yumurtanı görəndə uşağı öpüb deyir: “Südüm sənə halal olsun, fərasətli çıxdın, toyuq oğurlasaydın, nə yaxşı olardı…”<br /> Beləcə, oğruluğa bir yumurta ilə başlayan uşaq məşhur qoyun-keçi, buzov-inək oğrusu olur. Bir gün o yaxalanır. Məhkəmədə anasını görmək istədiyini bildirir. Anası gələndə oğlu ona son dəfə dilindən öpmək arzusunda olduğunu deyir. Ana dilini çıxardanda oğlu onun dilini dişləri ilə qopardıb yerə salır. Dili əlinə götürüb üzünü məhkəmə salonuna tutur: “Məni bu DIL bədbəxt etdi. Ilk dəfə bir yumurta oğurlayanda anam mənə cəza versəydi, səhvimi başa düşərdim…”</p> <p> </p> <p><br /> Mənim üçün çox maraqlıdır, bir gün Azərbaycanda VICDAN məhkəməsi qurulanda, Ana hökumətin Yazıçılar Birliyindəki, Təhsil, Müdafiə, Səhiyyə, Mədəniyyət Nazirliyindəki,… cinayətkar övladları kimin dilini yerindən qopardıb “Məni bu DIL əclaf, cani, vicdansız, oğru etdi” deyəcək?!</p> Tue, 09 Mar 2010 04:06:52 -0500 urn:uuid:9fbffde9-ef7b-41f2-92f0-bc54e137920c Mirzə Xəzər http://mirzexezerinsesi.net/articles/2010/03/09/melahet-agacanqizi-guldeste-hokumet Ədəbi aləm http://mirzexezerinsesi.net/articles/trackback/4674