Məlahət Ağacanqızı: AZADLIQ! İNQİLAB! HARDASIZ?!

Mirzə Xəzər — Wed, 01 Apr 2009 00:13:56 -0400

Məlahət Ağacanqızı

İnsanlar AZADLIĞI sevmirlər. ONLAR azadlığı sevmiş olsaydılar doqquz ay ana bətnindəki həbsdən xilas olanda gülərdilər, ağlamazdılar. Doqquz ay havasız, darısqal, qaranlıq, bulanlıq bir suyun içində İNSANa çevrilən bir rüşeym işıqlı, geniş, güllü-çiçəkli dünyaya gələndə niyə ağlayır? O yalandır ki,ciyərlərinin açılmasına, yaşamaq uğrunda mübarizə aparmağına görə. Əgər yaşamaq uğrunda ilk mübarizə ağlamaqla başlayırsa-İNSANın bütün ömrü haqsızlığa boyun əyməklə, yerdə sürünməklə keçəcək. Çox acınacqlı haldır ki, Azərbaycanda doğulan körpələr ANA bətnində qorxu, həyəcan, narahatlıq,ümidsizlik hissləri və saxta ərzaqlarla qidalandıqlarına görə dünyanın ən çox ağlayan körpələridirlər. Müsəlman qadınına əri tərəfindən edilən ağır təzyiqlər ana bətnində formalaşan körpəyə də təsir edir. Onlar bətnə düşdükləri birinci gündən təcavüzə,işgəncəyə məruz qalırlar. Hansı müsəlman kişisi əlini qaldırıb deyə bilər ki, mən arvadımın nazını əcnəbi kişisi qədər çəkirəm. Mən ona əcnəbilər kimi azadlıq verirəm.Müsəlman kişiləri üçün qadın bir kölədir. Ona görə də doğulan bütün körpələr kölə kimi böyüyürlər. Nədən Sovet dönəmində doğulan körpələr daha mübarizdirlər, az da olsa haqsızlığa etiraz edirlər? Ona görə ki, o vaxtlar qadınların əksəriyyəti kölə deyildi. Atasından, qardaşından əvvəl QANUNLARa güvənirdi. Qanunlar indiki kimi tozlanmamışdı. İndi isə KİŞİlərin də, QANUNLARın da qeyrətini toz basıb.

İndi Ər ƏR olmayanda arvadı başqa kişilərə baxıb təsəlli tapır. Və ya əksinə,arvad ARVAD olmayanda əri başqa qadınlara baxmaqla sakitləşir. Amma Vətən VƏTƏN olmayanda vətəndaşı başqa ölkələrə baxmaqla nə təsəlli tapar, nə də sakitləşər,tüstüsü təpəsindən çıxar.

Ər var arvadına çörəyi norma ilə verir,amma arvadını güdmək üçün milyonlar xərcləyir. Arvad var ki, ərini qıçına bağlamaq üçün sandığında olan sonuncu cehizini falçılara, qaraçılara verir. Niyə biz qadınlı-kişili hər şeydən xoflanırıq,qorxuruq, çəkinirik? Ona görə ki, hər şeydən xoflanan,qorxan, çəkinən bir MƏMLƏKƏTdə yaşayırıq. Telefonlar dinlənilir, internet izlənilir, məktublar yoxlanılır. Ağızdan çıxan hər söz analiz edilir. Qəribədir ki, iylənmiş sözlərdə yox, təmiz sözlərdə “virus” tapılır. Və bütün bu analizlərə, izləmələrə, yoxlamalara çəkilən xərclər qan qusan millətin boğazından kəsilib edilir. Axı HÖKUMƏT üçün çox maraqlıdır ki, kimin neçə tas qan qusduğunu bilsin? Ayıbdır! Bəlkə ictimai tualetlərə də video-kamera qoyulub, xəbərimiz yoxdur. Bəlkə ona görə Ramin Cahangirzadə “WC” şeirləri yazır.

Bir halda ki, “AZADLIQ, İNQİLAB, DÜZLÜK, GÖZƏLLİK...” sözlərini işlədənlər, sevənlər izlənilir, öldürülür, həbs olunur, demək insanların bir-birinə “TUALET” xatirələrini, əhvalatlarını yazmaqdan, danışmaqdan başqa çarəsi yoxdur. Daha nə“ ayağını yerdən quş kimi üzən” ceyranımız, nə də ətrindən bihuş olduğumuz çiçəyimiz var. İndi Azərbaycan “ceyranları, çiçəkləri” kafelərdə, körpülərin altında məskən salıb. Harın milyonçularımız əcnəbi “quş”ları saxlamağa üstünlük verir. Tualet qoxulu iş adamları bütün gözəllikləri məhv edib, hər yerdə TUALET, ”QUŞXANA” tikirlər.

Rəfiqəmin qoca bir qayınatası var. Səhərdən-axşama kimi işi-gücü seks jurnallarını vərəqləmək, televiziyada gedən ən ədəbsiz filmlərə baxmaqdır. Bütün bunlar ona azmış kimi, gəlinlərinin telefon söhbətlərini dinləməyi də çox sevir. Nə vaxt rəfiqəmə zəng etsəm, bir otaqda telefonun dəstəyini gəlin, o biri otaqda qayınatası götürür. Nə qədər abırsız qoca olasan ki, iki qadının telefon söhbətlərinə qulaq asa biləsən. Bütün günü işləyən oğullar evə arğın- yorğun dönürsə və bütün gecəni daş kimi yatırsa, faciə içində yaşayan gəlinlərin söhbəti manyak qayınata üçün niyə maraqlıdır? Özünə arxayın olmayan manyak KİŞİ qız-gəlini, saxta qanunları olan manyak DÖVLƏT vətəndaşlarını güdər.

Bu yaxınlarda toyların birində baş verən maraqlı hadisəni unuda bilmirəm: Toyda yarıçılpaq rəqqasələr arvadlarının yanında oturan kişiləri rəqsə dəvət edirdilər. Arvadının qorxusundan heç kəs yerindən tərpənmirdi . Bu vaxt KİŞİlərdən biri cəsartlə, yanında oturan arvadına baxmadan ayağa durub rəqqasələrə qoşuldu. “Bədbəxt kişilər” heyrətlə “XOŞBƏXT KİŞİ”yə baxırdılar. Hətta biri dözməyib rəqs edən kişinin başına “ağıl qoymaq”üçün qulağına nəsə pıçıldadı. Xoşbəxt kişi isə mikrofonu əlinə alıb ləhləyə-ləhləyə kiçik bir nitq söylədi: ”Kim qorxur evlənməsin! Kim qorxur saxlamasın! Kim qorxur oynamasın! ” Həmin kişinin arvadına məclisdəki qadınlar “bədbəxt”kimi baxsalar da, əsl BƏDBƏXT onlar idi. Çünki onların ərləri aşkarda rəqqasələrə qoşulmasalar da, özlərini “AĞIR KİŞİ” kimi göstərsələr də, xəlvətdə əllərinə keçən qızın-gəlinin başına min oyun açırlar. Bir qadının nazını çəkmək, min kişi ilə döyüşməkdən daha çətindir. Kişi var ətrafında olan bütün qadınların nazını çəkməyi bacarır. Kişi var ətrafında olan bütün adamların zəhləsni tökür. Zəhlətökən kişilər zəhlələrini qadın bətnlərinə töküb ZƏHLƏ əkirlər. Zəhlətökən qanunların başında ZƏHLƏ övladlar dayanır.

Orta məktəbdə oxuyanda müəllim bizi İncəsənət muzeyinə aparmışdı. Sinfimizin oğlanları çılpaq qadın heykəlini görəndə “Vayyy! Vayyy!...” deyib necə qışqırdılarsa, ekskursant xanım az qaldı pencəyini çıxardıb daş heykəlin üstünə atsın. Dünən çılpaq daş heykələ “Vayyy!” deyib hay-küy salanlar, bu gün çılpaq müğənnilərin ƏT bədənlərinə “Bəh,bəh...” deyirlər və yeri gələndə özlərini “KİŞİ” sayırlar. Biz incəsənətə, mədəniyyətə, insanlığa dəyər verməyi bacarmayan bir mühitdə yaşamağa məhkumuq. Və bu lənətə gəlmiş eybəcər mühiti vurub –dağıtmaq üçün, mübarizəni ANA BƏTNLƏRİndən başlamalıyıq. Doqquz ay ana bətnində dustaq olan körpənin mübariz, cəsur olması üçün qanımızla-sözümüzlə ona siqnallar göndərməliyik. Əgər bir həftəliyindən ana bətnində ürəyi döyünən körpələrə QƏHRƏMAN kimi baxmasaq, övladlarımızın kotana qoşulduğunu görəcəyik.

İNQİLAB, AZADLIQ sözlərindən qorxanların acığına dünyaya əkiz oğlan uşaqları gətirib, birinin adını İnqilab, o birinin adını Azadlıq qoyacağam. Mən onları dünyanın ən dəcəl uşaqları kimi böyüdəcəyəm. Və Azərbaycanın istənilən bölgəsində onlarla “Gizlənpac” oynayacağam. Oyunun qaydalarını pozub hər dəfə mən gözlərimi yumacağam, onlar isə gizlənəcək. Mən ən hündür bir yerə çıxıb, uca səslə deyəcəyəm: İnqilab! Azadlıq! Hardasız?! Qurban olaram SİZƏ!

Mirzə Xəzərin Səsi: Məlahət Ağacanqızı: AZADLIQ! İNQİLAB! HARDASIZ?!

Məlahət Ağacanqızı: AZADLIQ! İNQİLAB! HARDASIZ?!