Mirzə Xəzərin Səsi

Hamimiz bilirik ki, 2008-ci il Prizident seckisi ilidir, seckilərə qədər və sonraki vaxtlarda, siyasi məhbusların sayı, polis özbaşınalığı və sifarişli məhkəmə prosesləri durmadan artacaq. İndiki siyasi hesablamalar onu göstərirki bu bir dogru praqnozdur.

Başa çatan 2007-ci il eyni zamanda insan hüquqlarının tapdanması, söz və mətbuat azadlığının boğulması kimi yadda qaldı. Hələdə həbsdə olan jurnalistlər və siyasətcilərin sayı və məhkəmələrin çıxardığı sifarişli qərarlar bunu deməyə əsas verir. Azərbaycanda insan haqları sahəsində ilin yekunları ilə bağlı bunu qeyd etmək olar ki, hələdə Avropa Şurasının İnsan Hüquqları Konvesiyasının qoydugu qanunlara ciddi əməl olunmayıb.

İnsan haqları baxımından Azərbaycanda 2007-ci ildəki vəziyyəti necə qiymətləndirmək olar suaını, mäsälän mən belə cavablandıarardım:

Azərbaycanda insan haqları və demokratik azadlıqlar sahəsində vəziyyətin get-gedə pisləşdiyini, yaxşılıga dogru hec bir şeyin dəyişmədiyini təəssüflər olsun ki, etiraf etmək lazimdir. Əgər 1948-ci ildə qəbul olunmuş ümumi insan haqları deklarasiyasında göstərilən müddəalara əsaslanıb danışsaq, görərik ki, ölkədə insan haqları və bütün əsas demokratik azadlıqlar kobud şəkildə pozulur. Kecən ilin noyabrın 18-də həbsdə olan yeganə qadın siyasi məhbus, Faina Kunqurovanın ölümü yaşamaq hüququnun pozulduğunu demək üçün kifayət edir. Bu günə qədər məhkəmə tibb ekspertizasının onun ölümünün səbəblərini izah edən rəsmi rəyi, möhür formasönda yoxdur. 32 yaşlı gənc idmançı qadın, birdən-birə niyə dünyasını dəyişdi ? Onun həbsə alınmasında və saxlanılmasında bir çox ciddi qanun pozuntuları olub. Axı bunu xalqa dogru dürüst catdırmaq lazımdır. Ümumiyyətlə bu ölkədə ilk olaraq onu demək olar ki, yaşamaq hüququ tam verilmədiyindən ciddi səkildə pozulur. İşgəncədən müdafiə olunmaq hüququ yoxdur. Aldıgımız məlumata görə, Sülh və Demokratiya İnstitutunun hesablanmlş dıqiq reyi sayəsində, 2006-cı ildə işgəncələr nəticəsində 13 nəfər dünyasını dəyişib. Bu barədə kecən 2007-ci ilin hesabatından isə, hələki məlumat yoxdur. Təfəruatlar göstərir ki, bu rəqəm 2006-cı ildəkindən az olsa belə, amma tam olaraq dəqiq məlumat verilmir. Bunu da, beləcə acıqlamaq mümkündürki, Azərbaycan vətəndaşları ədalətli məhkəmə hüququndan da məhrumdurlar. Çünki ölkədə qanunlara arxalanan, müstəqil məhkəmə sistemi indiyə kimi bərqərar olunmayib. Yanılmadan deyə bilərəm ki, 2005 il parlament seckilərindən sonra sərbəst toplaşmaq azadlığı demək olar ki, insanların əlindən alınıb. Faktiki olaraq 2006-cı ilin noyabrından vətəndaşlar bu hüquqdan təmamı ilə məhrum olublar. O vaxtdan Azərbaycan rəsmiləri nə paytaxtda, nə də əyalətlərdə bir dəfə də olsun mitinqə, yürüşə icazə verməyib. Qanunu və ictimai asayişi pozmadan qəzet paylayan və ya qəzet oxuyan gənclərı hətda qanunsuz olaraq saxlanılıb, polis şöbələrinə aparılırlar. Və bu kimi hadisələr davam etdikcə cəmiyyət nə edəcəyinə belə soz tapa bilmirlər ki, desinlər. Seckilərə gəldikdə isə, vətəndaşların seçib-seçilmək hüququ da pozulur. Azərbaycanda faktiki olaraq bütün seçkilər beynəlxalq təşkilatların standartlarına zidd şəkildə keçirilib. Düzdür, Azərbaycanda nä 2006-cı il nə də 2007-ci ildə seçki olmayıb. Ümumiyyətlə bu hüquq vetendaşlarin əlindən alınmalı deyil. Ən nəhayət, olkədə söz və fikir azadlığı məhdudlaşdırılıb. Doqquz jurnalistin günahsız yerə tutklanaraq məhkəmə tərəfindən ədalətsiz olaraq həbslərə göndərilsədə, 6 nəfərini qondarma əf fərmanı adı ilə azadlıga buraxılsada, hələdə 3 nəfər və 100-dən artıq siyasətcilər haqsiz olar həbsdədirlər. 2007-ci ildə kütləvi informasiya vasitələrinə qarşı yüzdən çox məhkəmə qərarı çıxarılıb. Bunların əksəriyyəti Cinayət Məcəlləsinin 147 və 148-ci (böhtan və təhqir) maddələri ilə təqsirləndirilirlər. Bu, onu göstərir ki, ölkədə söz və fikir azadlığını həm, toplum şəkildə və həm də fərdi olaraq bəyan etmək, tam təhlükəlidir. Ona görə də cəsarətlə deyə bilərəm ki, 2007-ci ildə bütün bu hüquqlar keskin dərəcədə boğulub. O siyahıya vicdan və etiqad azadlığını da əlavə etmək olar

Bu, çox mürəkkəb və diqqət tələb edən məsələdir. İş orasındadır ki, din azadlığı təkcə «Təhsil haqqında» qanunun müzakirəsi və hicab taxmağa qoyulan qadağa ilə bağlı deyil. Belə demək mümkünsə cox təəssüflər olsun ki, son illər dindarlara qarşı böyük təzyiqlər var. 2007-ci ilin oktyabr, noyabr aylarında baş verənləri yada salmaq kifayətdir. O vaxt Tərtər və Zaqatala rayonlarında polis qanunsuz olaraq dindarları saxlayır və onlardan məcburi qaydada saqqalarını qırxmaq, getdikləri yer barədə izahat yazmaq tələb olunurdu. Elə indi də bu davam edir. Hakimiyyət görür ki, ölkədəki narazılıqlar qərbyönlü müxalifətə söykənmir. Bu, onu göstərir ki, siyasi hakimiyyətdən olan narazılıqlar artıq siyasi yox, dini müstəvidədir. Hakimiyyət çox səviyyəsiz şəkildə, inzibati metodlarla dindarlara təzyiqləri artırır. Saqqal saxlamağa qadağa qoyulur, dindarlar narkotik və silah saxlamaqda ittiham olunur. Belə halda cinayətkar ünsürlərlə din adamına eyni cezanı vermək haqsizliq və qanuna uygunsuzluqdur. Narkotiklə bağlı olan ittihamlar isə tam absurddu. Nəhayət, hicaba qadağa qoymaq istəyi ortaya çıxıb. Bu, onu göstərir ki, hakimiyyət yaranmış vəziyyəti sivil yolla həll edə bilmir. Bu səbəbdən də qanuna zidd hərəkətlər edir və insan haqlarını pozur. Bu, elə bu cür istiqamət götürsə, gələcəkdə çox pis nəticələr verəcəyinə hec kəsin şübhəsi olmasın.

2008-ci ildə də cox şey gozlənilir

Əgər əvvəlki seçki illərində baş verən hadisələri nəzərə alsaq, ciddi təzyiqlərin olacağını proqnozlaşdırmagımızada yanılmarıq. Söz yox ki, ilk növbədə söz azadlığına təzyiq artacaq. Çünki mətbuat seçicilər və əhali ilə ünsiyyət üçün yeganə vasitədir. Siyasi məhbusların sayı artacaq. Hər seçkidə olduğu kimi, bu dəfə də qondarma dövlət çevrilişi ssenariləri mütləq olacaq. 2000-ci ilin parlament seçkiləri zamanı dövlət çevrilişinə cəhd ittihamı ilə tutulanların bəziləri hələ də həbsdədir. Onların əksəriyyəti əyalətlərdə yaşayanlardı. Son seçkilərdə „çevriliş edənlərin“ siyahısını artırdı. Bunlar Nazirlər və Yeni Fikir təşkilatının fealları idi. Ona görə də hesablanmış proqnoz vermək olar ki, qarşıdan gələn Prizident seckilərinə qədər və sonrası, söz azadlığına, sərbəst toplaşmaq azadlığına daha da çox qadağa qoyulacagına əmin ola bilərsiz. Siyasi məhbusların sırası genişlənəcək, polis özbaşınalığı və sifarişli məhkəmə proseslərinin sayı artacaq. Bu praqnozlardan belə nəticə cixarmaq olar ki, 2008-ci ildə yaxşı heç nə gözləmək mümkün deyi. Nə qədər ki, bu hakimiyyət əhali ilə ancaq polis zorakılığı və repressiyalar dili ilə danışır, yaxşı heç nə gözlənilmir.

Avtropa Insan Hüquqları Müdafiə təşkilatınin Qavqaz bolgəsi üzrə təmsilcisi

İntigam Məmmədov

Almaniya

Hörmətli Mirzə müəllim!!!

Hələ “Azadlıq” radiosunda işlədiyiniz vaxtlardan mən Sizin daimi dinləyicilərinizdən olmuş, Sizin azadlıq, müstəqillik, demokratiya ideyalarının carçısı kimi fəaliyyətinizi yüksək qiymətləndirmişəm. Bu gün də www.mirzexezerinsesi.net ünvanlı internet səhifəsi daima mənim kompüterimin iş stolundadır. Arada qələmə aldığım «Обыкновенный, настоящий, громкокричащий, но всеми игнорируемый геноцид» başlıqlı yazımın Sizin saytda yerləşdirilməsinə görə də Sizə öz dərin minnətdarlığımı bildirirəm. Yaxşı ki, Azərbaycanımız Sizin kimi vətənpərvər ziyalılardan, qədirbilən, qeyrətli oğullardan xali deyildir.

Yaxınlarda Səhiyyə Nazirliyinə yazdığım bir ərizəyə aldığım cavabdan hiddətlənərək, həm respublikanın bəzi mətbuat orqanlarına, həm də şəxsən səhiyyə nazirinin özünə aşağıda göstərilən məzmunda məktub yazmışam. Həmin məktubu həm də Sizə göndərirəm. Məsləhət bilsəniz, mövzunu müzakirəyə çıxarmanızı və ya səhifədə yerləşdirməyinizi xahiş edirəm.

Hörmətlə, Xandadaş Şahqubadbəyli, Lənkəran şəhəri.

Ərizənin mətni

Son vaxtlar dövlət orqanlarında çalışan bəzi məmurların vətəndaşların hər cür müraciətlərinə münasibətləri dərin rahatsızlıq və təəssüf doğurur. Məsələn, mən bu yaxınlarda həyatımı hər an təhdid edən ağır ürək xəstəliyi və onun əlacının ağır cərrahi əməliyyatdan keçdiyi barədə respublika Səhiyyə nazirliyinə sorğu xarakterli ərizə ilə müraciət etdim. Bildirdim ki, 50 ildən çox müddətdə xidmətin ön xətlərində, sözün əsl mənasında pulsuz yardımla məşqul olduğumdan hazırda böyük məbləğə icra olunan həmin əməliyyatı apartdırmağa maddi cəhətdən qadir deyiləm. Nazirlik bu işdə öz veteranına bir yardım göstərə bilərmi? Ölüm vahiməsi içərisində yazılıb göndərilən (o günlərdə xəstəlik kəskinləşmişdi) bu müraciətə təxminən 1,5 aya cavab gəldi (№ 2-35/Ş-3877/2, 02.10.07 tarixli cavab məktubu, çatdı 15.10.07). S.Əliyev tərəfindən imzalanan həmin cavab iki tərəfdən təəssüf və qəzəb doğurur: Birinci, ərizə respublika elmi cərrahlıq mərkəzinə ötürülür. Məlum olduğu kimi o müəssisədə tələb olunan səviyyədə ürək cərrahiyyəsi yoxdur. Həyatı təhlükədə olan vətəndaşa isə, xüsusən də öz veteran həmpeşənə belə biganə, başdanetmə münasibət qeyri-insanidir. Keçmişdə buna “otpiska” deyərdilər. Ola bilsin ki, nazirliyin başqa imkanı yoxdur. Ancaq yüksək inkişafımız barədə bar-bar bağırdığımız indiki zamanda bu belədirsə, bunu açıq demək, bir izahat vermək, bir həmdərdlik göstərmək olardı. Yoxsa dərdi, dəhşəti 2 sətirlik “otpiska” ilə başdan etmək mənəviyyatsızlıqdır. Mirzə Xəzərin belə bir müdrik kəlami var: “Qədir bilmək sənət deyil, mədəniyyətdir”…(Mirzə Xəzər). İkinci, biz rəsmi orqanlara müraciət etdikdə şəxslərin soyadlarının qarşısında “hörmətli”, “cənab”, “professor”, “doktor”, “müəllim” və s. kimi ifadələr işlədirik. Onların bizə cavablarında, o cümlədən bu təsadüfdə, sadəcə “Xandadaş Qubadova” yazılır. Belə çıxır ki, biz “aşağı” təbəqə, asılı şəxslər olduğumuzdan dilimizi şirin etməliyik, yaltaqlanmalıyıq. Yuxarıda oturanlar isə, “Xan və dehqan”dakı məlum ifadəni də işlədə bilərlər. Sovetin yaxşı dövrlərində hamı bir-birinə “yoldaş” deyə müraciət edərdilər. Sonralar partnomenklatura azğınlaşdıqca daha aşağıdakılarla yoldaşlığı özlərinə sığışdırmadılar. Onlar, heç olmasa, “vətəndaş” sözünü işlədərdilər. İndiki HARINLAR artıq siravilərlə vətəndaş da olmaq istəmirlər. Mən heç də özümü S.Əliyevlərdən əksik hesab etmirəm. Həkimlik stajım onların yaşı qədərdir (bəlkə də çox). İnstitutu 1955-ci ildə fərqlənmə ilə bitirmişəm. İndikindən fərqli olan rüşvətsizlik dövründə 5-6 dəfə attestasiya keçib 4 dəfə ali kateqoriya almışam. Uzun illər cənub zonasında tək belə kateqoriyalı həkim olmuşam. Medalla, “SSRİ səhiyyə əlaçısı” fəxri adı (döş nişanı) ilə təltif olunmuşam. 15 ildir ki, bu ağır, qorxunc xəstəliklə özüm özümü yaşadıram. Bundan sonra, hacansa daha yaşada bilməsəm, onda “namərd körpüsündən keçməyib sel aparanlardan” biri olaram. Göründüyü kimi hazırda məmurlar siravilərə qarşı yekaxanalıq edirlər. Yekəxanalıq isə həmişə mədəniyyətsizlik və tərbiyəsizlik təzahürü hesab edilmişdir.

Xandadaş Şahqubadbəyli, həkim.

Ünvan: Lənkəran şəhəri, T.İsmayılov-289. Telefon: (171) 5 39 07, 050 398 94 09.

Bermud üçbucağının sirrini açmaq üçün çox araşdırmalar aparılıb .Bu ücbucağa daxil olan gəmilərin ,üzərindən uçub gedən təyyarələrin hec kimə məlum olmayan səbəbdən yoxa çıxması, çox alimlərin yuxusuz gecələrinə səbəb olub.İnsanlar, təbiətin bu qədər insan həyatına qıyan möcüzəsinin sirrini açmaq cəhdində israrla davam edir.

Bölgənin ən qəddar diktatura rejiminə sahib olan Azərbaycan Qafqazda tam bir siyasi olüm üçbucağı halına gətirilmişdir.Şərlənərək,tutulan, cəza lagerlərində saysız-hesabsız işgəncələrə məruz qalan günahsız azərbaycanlıların inlədiyi bu böhtan və cəzasızlar üçbucağının sirrini açmaq isə, Bermud üçbucağının sirrini açmaq qədər, müşkülə dönüb.

Bermud üçbucağından fərqi olan bu üçbucaqda insanlar təkcə fiziki deyil, həm də mənəvi cəhətdən məhv edilir. Burada məmur olub, rüşvətxor olmamaq yasaqdır. İstəməsən belə, səni zorla korrupsiyaya bulaşdırıb, dilini gödək gözünü kor edər, beləliklə, istismar üçün asan hala salınır. Qədim Çində əsirləri manqurtlaşdırarmaqla mənliyini məhv edərək, bir parça çörək üçün öz əzizlərini məhv etməyə hazır olan qul vəziyyətə gətirildiyi kimi.

Bu üçbucağın sirlərini də açmaq üçün buraya çox araşdırmaçılar gəlmiş, amma heç bir sonunca çatmayaraq getmişlər.Təbii iqlimi ən yaxın qonşuları Gücüstandan və Ukraynadan çox da fərqli olmayan, bu ərazidə, insan haqları, bəşəriyyətin sivil qanunları və allah xofu yoxdur. Akademiki jurnalisti qanına qəltan edilən düz danışanın dili kəsilən bir yerdir bura.Yalnız Ağcəbədidən Xəzər dənizinə qədər ərazidə Fironluq edə bilən hərbi-polis rejimi beynəlxalq aləmdə insan haqları ilə məşğul olan müxtəlif beynəlxalq təşkilatların, məhkəmələrin müraciətlərinin saya salmdan buranı "cəngəl qanunları" ilə idarə edir.
Burada Jurnalistlər səhər evdən çıxdıqda axşam evlərinə sağ-salamat gələcəklərini,yoxsa Elmar Hüseynov kimi qanlarına qəltan olacaqlarını bilmirlər.
Buraya gələn yabançılar da sanki, buranın açılmayan sirrləri əhatəsinə düşür.Onlar da buranın qanunlarının icrasına çevrilirlər.

Ölkəyə investisiya qoymuş xarici şirkət yolda yol polislərinin soyğunundan qaçmaq üçün maşınlarının üstünə öz qanuni adlarını deyil hakim ailəyə məxsus "Azpetrol" şirkətinin adını yazırmışlar.Sığortalanmaq üçün.Bu gün müxtəlif nazirliklərdə ətli-yağlı day-daylıların görməli olduqları işləri də, tək başına görməyə məcbur olan, minlərlə namuslu adamlar da məhz sığortalanmaqdan ötəri bu əzablara qatlanırlar.Heç olmasa aşağı təbəqə qansoranlardan qoruna bilmək üçün.

Burada həkimlər xəstələrinə Rentgen aparatlarına görə deyil, onların ciblərinə uyğun "diaqnoz" qoyurlar.Yetərli pulun yoxdursa, yaşamağa da heç bir şansın yoxdur. İstər anginan olsun istər xərçəngin.

Burada müəllimlər öz tləbələrinə müştəri gözü ilə baxır.Ən yaxşı tələbə dərslərə vaxtında gələn və biliklərə həvəslə yiyələnən deyil, müxtəlif bəhanələrlə rüşvət verən tələbələrdir.

Dövlət işində çalışan müasir kommunistlər artıq Kommunist partiyasının gostərişi ilə deyil öz bildikləri ənrabadi iş üslubundan istifadə edir.Biri öz kiçik xanlığında qadınların mini yubka geyməsini qadağan edir.Başqa birisi isə müəllimələrə şalvar geyinmələrini yasaqlamaq təklif edir.Müəllimənin şalvar geyməsi azyaşlı uşaqların tərbiyyəsinə pis təsir edirmiş.

Burada Dövlət olmadığı üçün, dövlət dəyərləri də yoxdur.Nə edirsən et-yetər ki, hakim zümrəyə sədaqətli ol.Necə deyərlər: Kəndxudanı gör- kəndi soy.

Son zamanlar rəngarəngliyi ilə populyar olan youtube.com saytı mənim də diqqətimi çəkdi. Dünyanın demək olar ki, hər yerindən, müxtəlif xalqların nümayəndələri bu sayta mwxtälif videolar yerləşdirib.Kimi öz musiqisini, kimiləri gözəl təbiət mənzərəsini və ya öz olkəsinə aid maraqlı bildiyi böyük-kiçik video parçalarını bu sayta yerləşdirmişlər.
Azərbaycanın dünyaya nə təqdim etdiyi ilə maraqlanmaq üçün axtarış səhifəsinə sadəcə "azərbaycan" sözünü yazıram. Ekranda öncə, gözlədiyim kimi AzTV-nin sabun köpüyü siyasi seriallarına bənzəyən bir video çıxır.

Daha sonra isə, kim bilir neçə milyon pullara və xahiş minnətlərə azərbaycanın futbol üzrə milli komandasına məşqçi gətirilmiş, Braziliyanın keçmiş dünya çempionu Alberto Torresin Azərbaycanın Polşa yığması ilə qarşılaşdığı futbol oyunundakı rüsvayçı hərəkəti nümayiş olunur.

Alberto Tores dünyanın gözü önündə FIFA hakiminə yumruq qaldırır.Onu döyməyə səy göstərir.Kənd toylarinda arağın təsiri altında necə deyərlər köynəyinə sığmayan yüngülbeyinli "dəliqanlılar" kimi tuturlar-tutulmur.O, bu hərəkəti ilə, beynəlxalq aləmdə Azərbaycan futbolunun onsuz da çox sönük oyunları ilə hecə çıxarılmış imicinə daha bir zərbə vurur.Çünki,o, bu hərəkəti üçün heç bir məsuliyyət daşımayacağını bilir.

Alberto Torres Braziliya forması geydiyi zaman, o formanın şərəfini yetərincə qoruyub. Heç vaxt, öz ölkəsinin tənə, gülüş hədəfinə çevrilməsinə yol açacaq hərəkət etməyib. İndi isə onun əynində, kürəyində böyük hərflərlə yazılmış Azərbaycan forması var .O, dövlət imici deyilən bir bir kəlmənin Azərbaycanda keçərli olmadığını yaxşı bilir. Buranın hakim klana yaxın adamlar üçün cəzasızlar üçbucağı olduğunu bilirdi. Azərbaycanda, futbolun yumruqla deyil-ayaqla və başla (əgər baş varsa) oynandığını xatırladan kimsə olmayacağını bildiyi üçün, belə hərəkət edir. Bütün dünya internet vasitəsi ilə, onun bu rəzalətli hərəkətini dönə-dönə seyr edir ...

...Adamın yadına, mitinglərdə, əli yalın xalqın üzərinə hücuma keçən, yüyürdükcə ətli qarnları yırğalanan polislər düşür. Onların yerində Toresi təsəvvür edirəm,və birdən ağlıma gəlir ki, nə əcəb bizim ailə podratı ölkəmizin yekələri, Alberto Torresi buraxdılar getdi ?Ona o qədər pullar xərcləmişkən, heç olmasa, başqa bir iş tapşırmaq olardı.
Məsələn: yekə başına bir kaska, əlinə də bir dəyənək verərdin, müxalifətin mitinglərində qadınlərı huşunu itirənə qədər döyərdi.Ya da Mustəqil Mediya Orqanlarının baş redaktorlarına qarşı, işverənlik üçün istifadə eləmək olardı.

Tatyana Çaladze kimi. Qaçqın və Məcburi Köçkünlərin Hüquqlarını Müdafiə Birliyinin sədri Çaladze onun iddiası ilə həbs edilmiş "Gündəlik Azərbaycan" və "Realnı Azərbaycan" qəzetlərinin baş redaktoru Eynulla Fətullayevlə bağlı çıxarılmış qərarın Ali Məhkəmə tərəfindən qüvvədə saxlanılmasına yaman sevinib.
Çaladzenin dəyərini öz ölkəsində bilməyiblər. Əvəzində onun, işverənlik qabiliyyəti Azərbaycanda kəşf olunub. İndi Mustəqil Jurnalistikaya qarşı baktereoloji silah kimi istifade olunur. Göründüyü kimi, Çaladze doğru ünvana gəlib. Onun kimi əqidəli insanlar Afrikanın və Qafqazın ərəb idarə-üsullu dövlətlərinin hakimi-mütləqləri, Mərakeş Kralı VI Məhəmməd və II Əliyevin ölkəsinə yaraşar.
Axı Mixael Saakaşvili müstəqil mediyanın düşməni deyil və onun adı Kongo diktatoru Josef Kabila ilə də eyni siyahıda çəkilmir.Ona görə Çaladze Gürcüstanın deyil, Azərbaycanın yolunu tutub .

Qadın azərbaycan mədəniyyətində mərhəmət və zəriflik simvolu olub.Hökmdar Nüşabə, öz sevgisi və ağıllı məzəmməti ilə İsgəndər kimi zalım şahın qəlbində, insan sevgisi, mərhəmət hissi yaradıb.Nüşabənin sevgisindən təsirindən İsgəndər,
insanlara zülm verməkdən, dunyanın qızılına, var-dövlətinə hərisliyindən daşınıb.Qadınlar başlarının yaylığını kişilərin ayaqlarına ataraq, günahsız töküləcək qanın qarşısını almışlar.İndi isə, bu qadınların ərləri və ya övladları çaladzelərin vasitəsi ilə şərlənərək zindanlara atılır. Eynulla Fətullayevin müdafiəçiləri son ümid yeri olaraq Avropa Məhkəməsinə üz tutblar.

Təbii sərvətləri, azadlığı, seçmək haqqı bir qrup insan tərəfindən işğal olunan Azərbaycanda inləyən insanların səsi heç hara çatmır. Bermud üçbucağında olduğu kimi.

Bu üçbucağın hansısa okeanın gözdən- könüldən uzaq bir yerində deyil, demokratik prinsiplərlə çıxış edən ATƏT-in coğrafi ərazisində yerləşməsi də görünür, özəl bir anlam daşıyır.

Mübariz Əhmədoğlu