Mirzə Xəzərin Səsi

Salam, əziz Mirzə bəy! Necəsiz? Səhhətiniz yaxşıdırmı?
Xahiş edirəm, bu mənzum yazıya baxın!
Sayğı və sevgilərlə: Sultan
****

Sultan Laçın

....16-cı ildir ki, guya ki yaşayırıq biz Şuşasız, Laçınsız....
Hə... Şuşada doğulmuş erməni dığaları, erməni axçiləri çatdı 16 yaşa....
Sən bir külli-vətəndə - Bakıda, Naxçıvanda, Gəncədə, Beyləqanda, Bərdədə, Lənkəranda alqışa bax, alqışa!..
Əgər bu gün erməni əlindədirsə Şuşa, gərək varmı bu qədər təntənəyə, alqışa?..
Biz arxayınıq hələ AŞ-a, Buşa, ABŞ-a,
Ayıl, vətəndaş, ayıl, düşmən əlində Şuşa!..
...Heç kəs eşitmir, nədir?!.
Hər kəs öz işindədir, arvadlar alver edir,
Ərlər biş-düşündədir,
Bir qızıl kəl boynunda,
beş qızıl dişindədir...
Hər kəs öz işindədir,
Zaman bizi gözləmir, dövran gərdişindədir...
Hanı qorxmaz igidlər? İndi bığıburmalar Qarabağı unudub...
Mersedeslər, sələmlər, mayalar peşindədir,
o namussuz, simasız aygünlər peşindədir, röyalar peşindədir...
Yox, yox... Var qorxmazımız, var Qorxmaz Lotoçumuz!
Avtomatı satıbdır, torbaya daş atıbdır...
Bilir – yaddaş yatıbdır, o vətəndaş yatıbdır, bu vətəndaş yatıbdır,
O da daşları atıb yaxşıca baş qatıbdır tele-loto uduşa.
Alqışa bax! Alqışa! Uddu!.. Bax, oğuldu o! “Mersedes”i də uddu, “BMV”-ni də uddu, hələ evi də uddu, Məmiyevi də uddu, Əbiyevi də uddu, Babayevi də uddu! Uda-uda gedir o, çıxdı super uduşa!
Onun nə vecinədir düşmən əlində Şuşa?!.
Onun fikri cəmlənib o torbadakı daşa! Alqış, alqış, min alqış, bax belə vətəndaşa!..
Daşı yaddan çıxarmır, aşı yaddan çıxarmır, xaşı yaddan çıxarmır!
Yubileylər keçirir, ad günləri keçirir, toy-düyünlər keçirir...
Onun üçün nə fərqi, düşmən əlində Şuşa?!.
Aşot Cıdır düzündə dua edir Corc Buşa,
Sonra bir dönüb baxır bizim Bərdəyə tərəf, bizim Yevlağa tərəf, Ağcabədiyə tərəf...
Görür hər yanda konsert, hər yanda toy-büsatdır! Hər yerdə alver gedir, hər küncdə sathasatdır...
“Belə bir məmləkəti məğlub etmək asandır – deyir Aşot, Qrişa,-16 il əlindən aldığın Qarabağı istəyirsən şumla ək, istəyirsən də yandır!
Kimin nə vecinədir mənim əlimdə Şuşa!
Hardasan ay biznesmen, cibləri dolu oğlan?!
Hardasan ay uduşlu, telelotolu oğlan?!
Maşını, evi udan, ay Məmiyevi udan, ay Əbiyevi udan! Gəl bir məni ud görüm! Köçəryanı ud görüm! Sarkisyanı ud görüm! Qarşındakı ev deyil, qarşındakı ov deyil,
Bala, qarşında yandır, qarşında Balayandır, qarşında Ohanyandır!
Doyunca ev udursan, doyunca mal udursan, doyunca pul udursan,
Hünərin var, ud görüm, nəfsini, tamahını,
Ruhunu oyandır, qeyrətini oyandır,
Gəl Şuşada erməni kilsəsini vur yandır!
Bunu edə bilmirsən, deməli uduzmusan...
Bəs sən nəyi udmusan, ay binəva, ay yazıq?!
Sən beləmi tuzmusan, sən belə ulduzmusan?!
Uduzmusan, ay anqut, uduzmusan, ay manqurt!
Şuşanı, Kəlbəcəri, Laçını uduzmusan!
Sən qeyrəti, namusu, vicdanı uduzmusan!..
Bu, superloto deyil, haram pulla aldığın “Pejo”, “Tayota” deyil!
Bu, dəmlənib verdiyin restoran “şotu” deyil!
Papağınız qalıbsa, bir qoyub qarşınıza!
Daş sizin başınıza!
16 yaşa çatmış erməni dığasına, erməni axçiyinə vətən olubdu Şuşa!
Sizsə hələ baxırsız ATV-də klipə, AzTV-də tərifə, ya da lotouduşa,
Gözünüzü dikmisiz o qara torbadakı o ala-bula daşa...
Daş sizin başınıza, mənim əlimdə Şuşa!
Aşotun, Köçaryanın, yanın əlində Şuşa!
Yanın, əlimdə Şuşa!..”
Eşitdin Vətən oğlu, eşitdin Vətən qızı,
nələr dedi Qrişa?!
O, təhqir etdi səni, o, təhqir etdi məni, təhqir etdi Vətəni!
O düşməndir, haqqı var,
çünki onun əlində Qafqaz gözəli Şuşa!
Nə qədər dözəcəksən bu təhqirə, qarğışa?!
Axı sən ki insansan, axı sən müsəlmansan?
Axı sən türk övladı, igidsən, qəhrəmansan!
Sən toparla gücünü, gir döyüş meydanına!
Əvvəla boğ nəfsini, əyilmə bu dünyanın puluna, maşınına!
Sonra isə güvənib Allaha və qanuna kəs o rüşvət istəyən, erməniyə işləyən məmurun nəfəsini!..

Kəs o qulaqbatıran, o abırsız, həyasız manısların səsini,
Sən inanma ATƏT-ə, Rusiyaya, ABŞ-a!
Vallah, onlar illərdir yaxşıca baş qatırlar,
AŞ-ın nə vecinədir düşmən əlində Şuşa?!
Birləşib məmləkətin harını, satqınıyla
səni də aldadırlar, məni də aldadırlar, onu da aldadırlar!
Bil, onlar baş qatırlar, bil, bunlar baş qatırlar-
Yavaş-yavaş baş qatıb Şuşanı da satırlar, Laçını da satırlar,
Bakını da satırlar!..
Harayla sən bu yurdun igidini, mərdini,
Anlat öz soydaşına niyyətini, dərdini...
Hökm eylə öz səsinə, hökm eylə öz nəfsinə,
Qoyma bu qansoranlar hər tərəfə sarmaşa,
Haray sal məmləkətə:”düşmən əlində Şuşa!..”
...Öz nəfsini sən boğub qəlbinə hökm etməsən,
Öz milli mənliyini çıxartmasan sən başa,
Öz mənini, genini ucaltmasan sən başa-
Qalacaq yüz illərlə haykın əlində Şuşa!
Qalacaq yüz illərlə düşmən əlində Şuşa!
Ayağa qalx, vətəndaş, haykın əlində Şuşa!
Ayıl, vətəndaş, ayıl, düşmən əlində Şuşa!
Ayıl, vətəndaş, ayıl...

2008, may.

Sultan Laçın, müstəqil yazar
e-mail: slacin1992@front.ru

Bir ali məktəb müəllimi kimi, mən də bir il öncə terror nəticəsində şəhid olmuş tələbə və müəllimlərimizin həmin an mərasimində tələbələrimlə birgə iştirak etməyi öz mənəvi borcum saydım. Tələbələrimi əvvəlcədən qəti şəkildə xəbərdar etmişdim ki, heç bir şüarçılığa yol vermədən, 30 aprel saat 13-00-ə təyin olunmuş 1 dəqiqəlik sükutdan sonra dağılışmalıyıq. Təxminən 12-55 olardı. Təsadüfən, metronun “28 may” stansiyasından çıxan deputat Pənah Hüseyni gördüm və onunla görüşərək C.Cabbarlı heykəlinin yanına gəldik. Jurnalistlərin əksər gismi Neft Akademiyasının binasının tinində yığışan tələbələrin çəkilişində ikən, birdən arxamızada orta yaşli bir şəxsin hoppanaraq “Azadliq!”(???) deyib yerə çırpıldığının və dərhal da onu əhatəyə alan bir qisim polis və mülki geyimli şəxslərin onu qarşımızda duran avtobusa atdıqlarının şahidi olduq. Maraqlısı bu idi ki yalnız bir mülki geyimli şəxs onu diqqətlə videoya çəkirdi. Jurnalistlər Akademiyanın binasının tinindən o avtobusa çatanacən qapıları bağlandı. Mən təəcübümü gizlətməyib, Pənah bəyə “Güman ki o onların öz adamları idi” ifadəsini tamamlamamış, mülki və polis geyimli adamlar az qala üstümüzə cumaraq, “müəllim, bizim işçilərə şər atmayın!” dedilər. “Qoy, bir deputat kimi Pənah bəy bunu dəqiqləşdirsin!”, fikrimə də məhəl qoymayıb, bizi o avtubusdan uzaqlaşdırdılar. Artıq 13-00 tamam olmuşdu və şəxsən mənə 100 % aşkar oldu ki, bu dinc AN mərasiminə nəinki imkan verilməyəcək, hətta, mərasim iştirakçılarının kütləvi həbsinə başlayacaqlar. O vaxt eşitdim ki, təhsil naziri Misir Mərdanov Akademiyanın binasında bir gisim müəllim-tələbələrlə AN mərasimini qeyd edirlər. Əlbəttə ki, şəxsən yaxşı tanıdığım Misir müəllimin bu təşəbbüsüni alqışlamaqla yanaşı, onunla görüşüb bəzi sual və fikirlərimi bölüşməyə çalışsam da, bizi o tərəfə buraxmadılar. Polis və mülki geyimli şəxslərin sıx dəstəsi bizi metronun “28 may”stansiyasına tərəf sıxdı. Metroya giriş pulsuz elan edildi və çıxışa icazə verilmədi. Bizə dəfələrlə xəbərdarlıq edilsə də, Pənah bəylə birgə bir neçə dəqiqə stansiyanın bayırında durduq. Məqam düşən kimi bu polis-mülki geyimlilərin dəstəsini yararaq, S.Vurgun bağına tərəf gedərkən, tələbə və gənclərin zorla maşınlara otuzdurulub apardıqlarının şahidləri olduq. Bir qızı zorla onların pəncələrindən qoparda bildik. Onu ona görə tutub aparırdılar ki, o, Akademiyanın binası qarşısına qoya bilmədikləri gülləri asvaltın kənarlarında düzməyə cəhd edirdi və polisin “ay qız, yeri zibilləməyin!” fikrinə etiraz edərək, “Gül bayramında belə deməyə cürətin çatardımı? Heç olmasa, şəhid tələbə yoldaşlarımızın ruhuna hörmət edin!” demişdi.
Bu məqamda jurnalistlər Pənah bəylə müsahibə götürərkən, “mülki”lərdən biri onu arxadan itələmək istədi. Onu saxlayıb, “sən nə edirsən, heç olmasa, bu qədər video-foto çəkilişində bunu etmə!” dedim. O isə, “o de, 100 metr o tərəfdə Media mərkəzi var, nə qədər istəyir, gedib orda müsahibə versin də...” dedi. Güman ki, Pənah bəy də vəziyyətin gərginliyini dərk etmişdi, sürətlə onlardan ayrılmağa məcbur olduq... O, yol boyu elə hey bir fikri təkrar edirdi: “heç nə başa düşmədim, axı, özləri deyirlər ki, bu terrorun arxasında ermənilər dayanıb və əgər tələbə-gənclər bu “terrora yox!” deyib, şəhid tələbə-müəllimlərinin ruhunu yad etmək üçün AN mərasiminə yığışıblarsa, daha niyə buna icazə vermirlər, niyə axı heç-nədən bu qədər hay-küy yaradırlar?!”. Ondan ayrılarkən, elə bir saat əvvəl ondan təəcüblə soruşduğum, “Pənah bəy, nə əcəb, səndən başqa digər bir deputat bu AN mərasiminə qoşulmayıb?”, fikrimi tamamlayıb, “nə vaxta qədər ki, “xalq nümayəndələri” öz ümumxalq matəm mərasiminə bu qədər laqeyd və hətta o “polis-mülkilər” kimi bu qədər vicdansız münasibət bəsləyəcək, hələ belə terrorlar çox olacaqdır...” dedim.
Metronun “Nizami” stansiyasının arxasındakı məçitə daxil olub camaat namazınin xütbəsini aparan pişnamazın “...Allah bizim dövlətimizi və onun rəhbərlərini cin və şeytanların hər cür şəri-bəlalarından qorusun... ” kimi bir dua-şüarını və xalqın “Amin!”nini eşidib, “göz yaşlarımı görməsinlər, deyə “Ya Rəbbim, haqqını azmış məzlum və zülmkların münafiq meydanında MÜCAHİD qullarıvı tənha qoyma...”, duamla səcdəyə getdim...

Hilal Məmmədov
(fizika-riyaziyyat elmləri namizədi, hüquq müdafiəçisi)

Intiqam Məmmədov

Xalqı günahkar saymaq olarmı... ?
Heç eşitmisiniz ki sadə insanlar şöhrətin dalıyca qaçsınlar ?
Və yaxutda düymuşsunuzmuki, mürəkkəb təbiətli vəzifə insanları hanşısa bir yaxşılıgı təmannasız etsinlər ?
Bes heç görmüşsünüzki, sadə insanlar mürəkkəb vasitələrlə qazanc əldə edə bilsinlər ? Əlbətdə heç vaxt ola bilməz, çünki onların acizliyindən deyil sadəcə həyata təbii baxışlarindan irəli gəlmələrindəndir.
İndi cəmiyyətimizdə baş verən bu və, bu kimi məsələlərlə baglı fikirlərimi açıq şəkildə sizə bildirməyə qərarlıyam.
Çox istərdim ki, baş verən bu kimi hadisələrin çözümü cəmiyyətin gündəmdə olsun .
Məsələn : TV ekranlarından yayımlanan bir çox verlişlər bir növ milləti şöhrətə dogru aparmaqdadir desəm yanılmaram. İstər siyasətdə və mədəniyyətdə, istərsə də idmanda, eləcə də başqa sahələrdə şöhrətpərəstliyin mürəkkəb izləri, artıq bütün ölkəni, vəzifə məmurlarınadan tutmuş özlərini tanıtmaq meyilləri olanlara qədər bir çox vasitələrlə iri addımlarla irəliləyir.
Sizcə bu, cəmiyyətin Avtoretarlaşmasından totalitarlaşmasına gedən bir yolda demokratikləşmənin qarşısını almaga olan cəhd deyilmi ? Məncə bu kimi hadisələr, cəmiyyətdə kütləni acizləşməyə dogru aparan bir yoldur və eləcədə milləti passiv kütlə olaraq kölələşməyə gətirib çixarır .
Sadə kütlə indiki zamanda aktiv mübarizədən ona görə çəkinir ki, önündə mürəkkəb, eləcə də hiyləgər rejim dayanır və milləti hər bir yolla istər fiziki, istərsə də polis, prakrorluq, məhkəmə yolu ilə qorxudur. Bu gün Azərbaycan TV-efirlərini özlərinə yaraşan təzdə ekranlaşmaları və aktual problemlərin çözülməsinə yer ayırmamalarının milləti daha da kütləşməyə dogru apardığını hamımız görür və duyuruq. Dogrusunu desəm millətin bütün bu neqativ hallara, gedən bütün bu proseslərə dözməsinə, bunları qəbul etməsinə sadəcə olaraq çaşqınlıq deyərdim. Ona görə ki millət sosial durumunun hayındadır. Ancaq sabah ailəsini neçə dolandıracağını düşünür, çörək pulunu haradan və necə tapacağını
fikirləşir.
Elə indiki hakimiyyətin istədiyi də budur. Yəni millət lal, kar,kor olsun.

Ancaq bizim olkədən kənar Avropada mərkəzi ölkələrindən biri Alman dovləti və xalqı, öz ölkələrində yarana biləcək problemləri öncədən hiss edir və onu tez bir zamanda çözməyə çalışırlar. Ona görə ki ölkələrini o qədər dərin məhəbbətlə sevərək qulluq edirlər ki, hətta gələcək nəsillərinə eyni tərzi öyrədir, cənnət yaradır və başqa olkələrə nümunə göstərirlər.

Bizim olkədə isə hakimiyyət nəinki bu problemlərin qarşısını almaqla, , hətta problemlərin günü – gündən daha da çoxalması ilə məşğul olduğunu desəm heç də yanılmaram.
Bu iki olkələrin insanları arasındakı sadə və mürəkkb xüsusiyyətlərin fərqinə baxdıgıqda cox böyük məsafənin oldugunu aydın şəkildə görə bilərik.
Burada insanlar sadə olduqları qədər mürəkkəb görünsələr də təbii xüsusiyyətlərilə, şöhrətə də sadə yanaşırlar. Əsasetibarilə ölkələrində əmək və zəkanı üstün tutuqlarına görə xalq xəşbəxtliyin dadını duyur. Məncə Milləti və Dövləti gözəlləşdirən də elə budur, onların sadə və səmimi olmalarıdır.
Bu arada əsasən onu qeyd etmək istərdim, bizim millətin qanından və canından gələn bir çox isti münasibətlər vardır ki, bəlkə də o, bir cox millətlərdə yox dərəcəsindədir. Amma onun səmərəliyi ölkəyə və xalqa o zaman dəyə bilər ki, millətin milli idialogiyası olmaqla bərabər, qanunun aliliyinə əməl olunsun. Eləcə də vəzifəsindən asılı olmayaraq rejim xalqın hörmət və etimadını qazansın.
Amma nə yazıq ki bunlar yoxdur.
Ölkədə qanunların aliliyinin həyata keçirilməsinin çərçivəsində yaşayışın olmaması, sadə kütləni zorla kölə halına salmaqa xidmət edir, eləcə də təbii yaşamaga deyil, yaltaqlıga, məddaqlıga, satqnlıga və bu kimi üzdəniraq hallara gətirib çıxarır .
Cəmiyyətdə insanlara qarşı qarayaxmaları, bohtanları, sayı bilinməyən yalanları, müxtəlif cinayətləri öyrədən və onu həyata keçirməyə məcbur edənlər, görən kimlərdir ? Və sayca nüfüzü böyük olmayan Quzey Azərbaycanın gələcəyinə qarşı edilən bu kimi mənfi əməllərin haradan və kimlər tərəfindən heyata kecirmələrinin məqsədləri görən nədən ibarətdir ? Bu nadürüstlərə imkan verənlərin günahkarı sizlər deyil, bizlər də deylık . O zaman kim və ya da kimlərdir ? Bu sorguya cavab tapmaq çətin oldugu qədər də asandır. Bu çətinliklə asanliq, xeirlə şər qardaş oldugu qədər yaxındır. Məncə 1 il oncə Neft Akademyasında baş verən hadisəilə, bu il tekrar gül bayramının keşirilməsi eyni vaxtda qeyd olunması arasında, müammalı suala, xeyirlə şərin qardaş oldugu qədərini, yaxın günlərdə xalqın nəticə çıxalmasını isterdim.