“Bir millət, bir dövlət, bir rəhbər” şüarı və demokratiya
Türkiyədə tuthatutdur. Jurnalistlər, yazıçılar, generallar, ağzını açanlar, ağzı yumulu etiraz edənlər və hətta susanlar həbsə atılır. Ərdoğan “demokratiyası” Əliyev “demokratiyası”na bənzəməyə başlayıb. Kimin kimdən - Ərdoğanın Əliyevdən və ya Əliyevin Ərdoğandan ibrət dərsi götürdüyünü dəqiq söyləmək çətindir. Tarixin iti yaddaşı var... Deyilənlərə görə, Türkiyənin o dövrdəki dövlət başçısı Süleyman Dəmirəl 1992-ci il seçkisində qalib gəlmiş Əbülfəz Əliyevə xalqdan aldığı hakimiyyəti seçkisiz-zadsız Heydər Əliyevə “hədiyyə” verməyə qane etmiş və bununla da Azərbaycanda demokratiya oyununa son qoyulmuşdu. Bunun nə qədər dəqiq olduğunu bilmirik, amma bilirik ki, əgər Türkiyə ictimaiyyəti bu, necə deyərlər, “demokratik açılılış”ın yolunu bağlamasa, “bir millət, iki dövlət” şüarı yox, “bir dövlət, bir millət, bir rəhbər” şüarı hər iki ölkədə həqiqətə çevriləcək. Azərbaycan haqqında təxmin irəli sürmək çətindir, ancaq Türkiyə haqqında fikir yürütmək mümkündür: Türkiyə ictimaiyyətinin müqavimət potensialı güclüdür və bu böhranın öhdəsindən gələ biləcəyinə ümid bağlamaq olar.
Mirzə Xəzər
10.01.2012
Əvvəlki məqalə: Ğüc aldı vətən torpağı azadlığımızdan
Sonrakı məqalə: Məlahət Ağacanqızı: İlhamlı ölkədə ilhamsız köşə yazarları və Gena
Geri izləmələr
Öz veb saytınızdan geri izləmək üçün aşağıdakı linkdən istifadə edin.
http://mirzexezerinsesi.net/articles/trackback/6379