Mirzə Xəzərin Səsi

Yazıçı Eluca xanım Atalının Azərbaycan dilində 3 dəfə nəşr edilən "Adamdan üstün" adlı kitabı Türkiyədə Türkiyə türkcəsində təzəcə çapdan çıxmışdır. Azərbaycanın Neftçala rayonunda anadan olan və hal-hazırda İsveçdə yaşayan Eluca xanim Atalı (Hüseynova Mədinə İxtiyar qızı) Azərbaycanda Azərbaycan, ingilis və rus dillərində dəfələrlə nəşr edilmiş "Paşa Qəlbinur" və "Atillanın açıq pəncərəsi" adlı əsərlərin də müəllifidir. Yazıçıya yaradıcılığında müvəffəqiyyətlər arzu edirik.

Mirzə Xəzər

_______________________________________________________________________________________

"Adamdan üstün" əsəri ilə əlaqədar əlavə materiallar:

Adamdan Üstün: Farklı ve Düşündürücü

Eluca Atalı’nın “Adamdan Üstün” adlı kitabını okudum. Uzun süredir ara verdiğim kitap okumalarıma, büyük bir hazla geri dönmemi sağlayan bu yapıt, bir seferde, ara vermeden okuduğum üçüncü kitap oldu (Nevra Bucak’ın ‘Mevsimler Farklıdır’ ve Nilgün Polat’ın ‘Şifrelenmiş Düşler Saati’nden sonra).

Atalı’nın kısa öykülerinden ve denemelerinden oluşan kitap, bir hayli değişik ve başarılı. Yapıtın başarısı, şüphesiz yazarın kullandığı kısa, yalın cümlelerden ve telaffuzu kolay sözcüklerden ileri geliyor. Bir bakıma Atalı’nın, yaşama dair “bir şey”leri sorguladığı felsefik denemelerin ağırlıkta olduğu kitapta, ‘Sesin Öncesi’ gibi benzer öykülerin veya okuru düşünmeye yönelten “Büyüktüm” gibi şiirlerin daha fazla olmasını dilerdim. Ancak ‘Adamdan Üstün’ yapıtı, bu haliyle bile, Marguerite Duras ve Anton Çehov’u anımsatan güzel bir çalışma.

Sevgili Atalı, yapıtı okurken okura, yaşama dair bir takım yaşanmışlıkları ve dersleri, felsefik ve soyut bir çerçevede, Rus Edebiyatı’nı anımsatan hafif bir meltem eşliğinde sunmasını ve bir solukta okunacak değerli bir çalışma ortaya koymasını başarmış.

Selçuk ERAT
28 Ocak 2008, İstanbul

________________________________________________________________________________________

Eluca Atalı

SESİN ÖNCESİ

BÜYÜKTÜM

Arkamdan taş attılar,
Farkına varamadım!
Taşın farkına varamadan büyüdüm.
Bir gün sinirlenip daha büyügünü attılar,
Daha büyügünü.
O zaman artık ben de büyüktüm!
Atılan taşı bu kez gördüm,
Görmemiş gibi yaptım.
Taşı ciddiye almadığım için
Taşın yönü degişti.
Taş gelip başa çarpacağına,
Taş gelip de
Taşa çarptı.
Taş taşa değdiğinde
Ne biçim ses çıkıyormuş öyle!
Bu sesten, taşı atan kuşkuya düştü...

3 Umut Günü , Ata Ayı ,
24 - cü il 03.09.02

KENDİME DOST OLDUM
(felsefi – bedii minyatür)

Benim hayatta iğrendiklerim oldu – “dost” diye bildiklerimden.
Bana dost gibi gözükenler bir gün düşman kimliklerini gün yüzüne çıkardıklarında onlardan iğrendim.
Dost, ‘ikinci ben!’
Birinci beni kınadım her sarsılışımda. İkinci beni dogru seçemediği için
İğrendim, iğrendim, koparıp attım onu. Kendimle baş başa kaldım. Büyük oldum!

20 Dözüm Günü, Yağış Ayı,
24 - cü il

20.11.02
Bakü