BU, SEVGİDİR...
BU, SEVGİDİR…
Ekrandan ses yükselirdi. Bu defe rejissor deyildi. Bu defe baş roldaydı – qehremandı. Biz baş rolların ifaçısına da qehreman deyirik. Şer söyleyirdi: “Bir eli ile qebir qazan, bir eli ile beşikleri yırğalayan… Bu, sevgidi, menim balam…” Ekrandan mahnı sesi yükselirdi. Esger marşı ifa edilirdi. Marşın müellifi de qehremandı. Eserin o biri qehremanı. Bu marş 90-cı illerin meşhur “Esger marşı”na benzeyirdi de, benzemirdi de. “Esger marşı” kimi doğma idi… Texminen iki ay önce ele burada – Beynelxalq Metbuat Merkezinde “Azerbaycanın genc intellektualları: problemler, vezifeler” mövzusunda deyirmi masa keçirilirdi. Toplantının teşebbüskarı ve teşkilatçısı şer söyleyen hemin cavan oğlandı: Samir Qasımov. O, bura cemlediyi cavanlara deyirdi ki, son illerin ürekaçmayan prosesleri “birleşmek” sözünü hedden ziyade yıpratsa da, gencleri bir araya toparlamaq isteyir. Üzünün qetiyyetli ifadesi gözümün önündedi: sanki Samir zamanın sosial sifarişini hemyaşıdlarına ötürürdü. Maraqlıdır ki, böyük ekseriyyet onunla razılaşdı. Amma tebii ki, ortaya xeyli sual da çıxdı: birliyin forması nece olmalıdır? Müzakireler uzun sürdü. Here fikrini bir cür anlatdı. Samir toplantı iştirakçılarından ilginc bir ideyaya destek istedi: gelin, Genc İntellektuallar Merkezi adlı yeni qurum yaradaq… İdeya maraqla qarşılandı, teşebbüs qrupu formalaşdırıldı. Ölkenin ağıllı, intellektual, Azerbaycan üçün çalışmaq isteyen genclerinin iştirakı ile bir araya gelmeyi qerarlaşdırdıq… Samir Qasımovu o vaxtdan tanımağa başladım. Öyrendim ki, “Ehmed haradadır” filmindeki “Sürücü Ehmed” kimi tanıdığımız aktyor Elxan Qasımovun oğludur. İstedadlı rejissordur. Şou-biznesin populyar simalarındandır. Amma… Şou mühitine mesafece ne qeder yaxındırsa, menen, ruhen, qelben hemin mühitden bir o qeder de uzaqdır. Sözün esl menasında vetenperver oğlandır. Vaxtile Kosovoda döyüşüb. Qehremanlıq gösterib. 47 neferi ölümden xilas eleyib. İndi de istedad ve bacarığını Azerbaycanın xidmetinde durmağa, veteni üçün inkişaf yollarını aramağa seferber etmek isteyir. Samir işıqlı insandı. Nurlu çöhresi vardı. Pozitiv enerji daşıyıcısı idi. Cavan rejissorun üreyi heyat eşqi ile çırpınırdı… İki ay müddetinde Samir xeyli iş gördü. “İntellektual” işareli her kesi etrafına toplamaq üçün ne gerekirdise, etdi. Bele cavanlarla elaqeleri genişlendirdi. O, siyasete qatılmaq, genclerin gücünü göstermek isteyirdi. Feqet… Genc İntellektuallar Merkezinin qurulmasına çiyin veren genclerden biri de Türkiyede tehsil almış Şerbet Kerimli idi – esger marşının müellifi. Samirle birge parlament seçkilerinde iştirak edecekdiler. Hetta… Telesmişdiler de. Seçkiye start verilmemiş bölgelerde seçki tebliğatına başlamaq qerarına gelmişdiler. Ve… Samirle Şerbet Bakıya qayıdarken maşınları “KAMaz”la toqquşub qezaya uğramışdı… Dünen gencler yene Beynelxalq Metbuat Merkezine toplaşmışdı. Bu defe Azerbaycanın iki intellektualı – Samirle Şerbet anılırdı. Xatireler çözelenirdi. Ekrandan görünen simaların – qehremanların facievi ölümü hamını kövreltmişdi. Danışanlar deyirdiler ki, Azerbaycan genclerini ezmek üçün hemişe bir “KAMaz” olub. Samirle Şerbetin ölümü yalnız qezavü-qeder ve alın yazısı kimi yozulmamalıdı. Normal bir dövletimiz olsaydı, heç kes saxtakarlığı qabaqlamağa telesmez, seçki kampaniyası başlamamış seçki tebliğatı üçün tedarük görmezdi ve bu prosesin şehidine çevrilmezdi… Yazıçı Hemid Herisçi hemin tedbirde danışdı ki, Samir Qasımov Kosovo döyüşlerinden özü ile bir qandal getiribmiş. Bir defe Samirin yaxın dostu hebs olunub. Polis reisi onun azadlığa buraxılması üçün rüşvet isteyende Samir polis idaresine gederek Kosovodan getirdiyi qandalla reisin ellerini qandallayıb, bütün emekdaşları sıraya düzüb, rüşvet istediklerine göre onlara hede-qorxu gelib ve dostunu azad etdirib… Bu addımı atmağa hansımız cüret ederdik? Türkiye tehsilli, türkiyeli genclerin özgürlüyünü ruhuna hopdurmuş Şerbet de işlediyi şirketde haqsızlıqla, edaletsizlikle mübarize aparması ile seçilirmiş… Bu cavanların her ikisi Azerbaycan üçün itkidir. Yaşasaydılar, çox iş görecekdiler. Sıralarımız seyreldi… Amma… İnancsız yaşamaq da çetindi. İnanaq ki, “Şehid ruhları ölmezdir! Milleti sevenlerin ruhu her zaman milleti ile olacaq!” Samir Qasımov vetenini ve milletini sevirdi… Şerbet Kerimli de vetenini ve milletini sevirdi… İnanaq ki, onların ölmez ruhu mübarizemizde iştirak edecek… Ekrandan ses yükselirdi. Sanki ruhun sesi idi: “Bir eli ile qebir qazan, bir eli ile beşikleri yırğalayan… Bu, sevgidi, menim balam…” Ekrandan mahnı sesi yükselirdi. Marşıydımı, çağrıydımı? Mücadileye çağırırdı…
Aynur Camalqızı (Yeni Musavat qezeti)
Əvvəlki məqalə: Almaniyada böhran, Fransada böhran, Britaniyada böhrandır
Sonrakı məqalə: «Azadlıq», narıncı, qerenfil!
Geri izləmələr
Öz veb saytınızdan geri izləmək üçün aşağıdakı linkdən istifadə edin.
http://mirzexezerinsesi.net/articles/trackback/1362